Και εις ανώτερα, εάν υπάρχουν!

Μερικές φορές τα λόγια, ακόμη και οι ευχές χάνουν τη σημασία τους και κάτι τέτοιο συμβαίνει στην περίπτωση του Αντώνη Συκάρη…

Αντε να του ευχηθείς «και εις ανώτερα», όταν αυτά τα ανώτερα και τα ανώτατα στις κορυφές των Ιμαλαΐων τα έχει ξεπεράσει προ πολλού!

Ο ακάματος και τολμηρός ορειβάτης διεκπεραίωσε άλλη μια δύσκολη και επικίνδυνη αποστολή και σήμερα επιστρέφει στο σπίτι του, ύστερα από 53 ημέρες, έχοντας βάλει στο παλμαρέ του και την κορυφή του Λότσε (φωτογραφία). Μέσα σε δύο χρόνια ο Συκάρης κατάφερε να υψώσει την ελληνική σημαία στο Εβερεστ (8.848μ.), στο Κανγκτσενγιούνγκα (8.586μ.), στο Λότσε (8.516μ.) και στο Μανασλού (8.163μ.) και είναι ο μόνος συμπατριώτης μας που έχει στο ενεργητικό του αυτό το κουαρτέτο. Στην τελευταία επιχείρησή του δοκίμασε να αναρριχηθεί και στο ύψους 8.481μ. Μανασλού, αλλά σταμάτησε στα 7.800μ. λόγω έλλειψης εφοδίων!

Ξένοι κατάσκοποι!
Εχει συμβεί κάμποσες φορές στο ΝΒΑ, αλλά να που προχθές το βράδυ το είδαμε και στα μέρη μας…

Ενα δευτερόλεπτο πριν από τη λήξη του δραματικού πρώτου ημιτελικού των πλέι οφς του πρωταθλήματος μπάσκετ ανάμεσα στην ΑΕΚ και στον Προμηθέα – και ενώ οι διαιτητές τσέκαραν το χρονόμετρο – πρώτα ο Τζόρνταν Θίοντορ και εν συνεχεία ο Ντελρόι Τζέιμς πήγαν τρέχοντας προς τον πάγκο για να ακούσουν τις οδηγίες του προπονητή…

Και πού βρίσκεται το περίεργο, θα πει κάποιος. Μα δεν πήγαν στον δικό τους πάγκο για να ακούσουν τις οδηγίες του Λούκα Μπάνκι, αλλά σε εκείνον των Πατρινών για να κρυφακούσουν τι σχεδίαζε ο Μάκης Γιατράς για την τελευταία επαναφορά της μπάλας!

Σπρώχτηκαν εκεί με τους παίκτες του Προμηθέα και δεν ξέρω τι πρόλαβαν να ακούσουν, αλλά όντως το σκηνικό είχε πολλή πλάκα!

«Δράκος» στο Καστελλόριζο
Eάν υπήρχε επετηρίδα των πρεσβευτών και των εραστών του μπάσκετ, ο Παναγιώτης Γιαννάκης θα ήταν μακράν πρώτος και μάλιστα εκτός συναγωνισμού… Εκτός λοιπόν από τη Χαλκιδική, το Ηράκλειο της Κρήτης και την Αθήνα, εφέτος ο «Δράκος» παίρνει την Ακαδημία του η οποία λειτουργεί εδώ και πέντε χρόνια και την πηγαίνει βόλτα στην πιο άγονη γραμμή της Ελλάδας: στο Καστελλόριζο!

Η νήσος Μεγίστη θα φιλοξενήσει το καμπ σε μια περίοδο που ανακαλεί κιόλας συγκλονιστικές και ανεξίτηλες αναμνήσεις, καθώς θα ανοίξει τις πύλες του στις 14 Ιουνίου ανήμερα την 32η επέτειο από τον θρίαμβο της Εθνικής επί της Σοβιετικής Ενωσης στον τελικό του Ευρωμπάσκετ στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας!

«Θα ήθελα να μπορέσουμε να φτάσουμε σε όλη την Ελλάδα και το Καστελλόριζο είναι μία πολύ καλή αρχή γι’ αυτό το σχέδιο» επισήμανε ο Γιαννάκης, ο οποίος ετοιμάζει μια κοσμογονία για τα παιδιά του ανατολικότερου άκρου της χώρας.

Ο Μελισσανίδης υποδέχθηκε τον Καρντόσο
Σε μια κίνηση που δεν μας είχε συνηθίσει και που ενδεχομένως έχει τη σημασία της, προχώρησε χθες ο Δημήτρης Μελισσανίδης. Ο ισχυρός άνδρας της ΑΕΚ έφτασε νωρίς το μεσημέρι στα γραφεία της ΠΑΕ στο Μαρούσι, προκειμένου να καλωσορίσει ο ίδιος στην ομάδα τον Μιγκέλ Καρντόσο. Κάτι που δεν είχε πράξει με τους προηγούμενους προπονητές της Ενωσης. Μελισσανίδης και Καρντόσο συζήτησαν για περίπου μισή ώρα στα γραφεία της ομάδας, με την κουβέντα τον δύο ανδρών να είναι σε ιδιαίτερα «ζεστό» κλίμα. Μάλιστα, το ραντεβού των δύο ανανεώθηκε για σήμερα, καθώς αναμένεται να υπάρξει ευρεία σύσκεψη του ποδοσφαιρικού τμήματος για τις άμεσες κινήσεις της ΑΕΚ. Σε μεταγραφικό και όχι μόνο επίπεδο.

Ο Πιτίνο έβγαζε… καπνούς
«Μπορεί μετά το παιχνίδι πηγαίνοντας στο σπίτι μου να καπνίσω ένα πούρο, αλλά θα κοιτάξω να μη βρίσκεται κανείς σε απόσταση δύο δωματίων! Το παθητικό κάπνισμα είναι χειρότερο και το ξέρουν οι περισσότεροι. Οταν λοιπόν σε ένα γήπεδο με 20.000 κόσμο που είχαμε με τη Ρεάλ, οι 12.000 κάπνιζαν, απλά φέρθηκαν εγωιστικά και δεν σεβάστηκαν όχι τόσο εμένα και τους παίκτες όσο τους νέους φίλους της ομάδας, τα μικρά παιδιά που ήταν στο γήπεδο και τα μετέτρεψαν σε παθητικούς καπνιστές».
Ο Ρικ Πιτίνο συνεχίζει να δίνει μαθήματα ήθους, αλλά πού να βρει το δίκιο του. Μετά το… καπνισμένο τοπίο στο Περιστέρι (από τον καπνό που δημιούργησαν οι οπαδοί και των δύο ομάδων) ο κόουτς του Παναθηναϊκού ξέσπασε.
«Οχι η ατμόσφαιρα δεν μου άρεσε καθόλου, ήταν πολύ άσχημη. Είχα βρεθεί σε αγώνα τη δεκαετία του 1960 στο Μάντισον Σκουέρ Γκάρντεν όπου κάπνιζαν 22.000 και ήταν όλοι με γραβάτα και καπέλο. Ομως το 1980 άλλαξαν τα πράγματα και πλέον βρισκόμαστε στο 2019. Ημαρτον».