Θολό τοπίο στον διαγωνισμό για τις λιγνιτικές μονάδες

Θολό είναι το τοπίο ως προς την έκβαση του διαγωνισμού πώλησης των λιγνιτικών σταθμών της ΔΕΗ, λίγες ώρες πριν από τη λήξη της προθεσμίας για την υποβολή των δεσμευτικών προσφορών. Αύριο Τρίτη 28 Μαΐου, είναι η καταληκτική ημερομηνία κατάθεσης των οικονομικών προτάσεων των διεκδικητών της «Μεγαλόπολης» και της «Μελίτης» αλλά κανένα από τα στρατόπεδα δεν ανοίγει τα «χαρτιά» του ως προς τις προθέσεις συμμετοχής ή μη στον διαγωνισμό. Υπενθυμίζεται ότι οι υποψήφιοι επενδυτές είναι οι ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, Μυτιληναίος, ΕΛΒΑΛΧΑΛΚΟΡ και η κοινοπραξία CHN Energy (Κίνα) – Damco Energy (Ομιλος Κοπελούζου). Πρόσφατα φέρεται να απέσυρε το ενδιαφέρον της η τσέχικη Sev.En Energy, η οποία εξαγόρασε άλλες λιγνιτικές μονάδες στη χώρα της.

ΚΛΕΙΣΤΑ ΧΑΡΤΙΑ. Τα τελευταία μηνύματα, που έστειλαν οι «μνηστήρες» των μονάδων της Μελίτης και της Μεγαλόπολης είναι μάλλον αρνητικά ως προς τις επενδυτικές τους διαθέσεις. Κάποιοι εξ αυτών αρκούνται στο να διαρρέουν πως προσπαθούν ακόμη και την ύστατη στιγμή να παρουσιάσουν «αξιόλογες» δεσμευτικές προσφορές παρά το γεγονός πως με βάση τις τελευταίες αλλαγές που έγιναν και έλαβαν υπόψη τα αποτελέσματα του προηγούμενου άγονου διαγωνισμού οι αποτιμήσεις των μονάδων δεν θα είναι στα επίπεδα της παρελθούσης διαδικασίας πώλησης.

Από την άλλη μεριά ο πρόεδρος της ΔΕΗ Μανόλης Παναγιωτάκης το τελευταίο διάστημα με δηλώσεις του επιμένει ότι η «Μελίτη» και η «Μεγαλόπολη» είναι πλέον κερδοφόρες, αν και τα ετήσια οικονομικά αποτελέσματα για το 2018 τις έδειξαν ζημιογόνες κατά 361 εκατ. ευρώ.

Ο πρόεδρος της εταιρείας υποστηρίζει πως οι δύο σταθμοί έχουν χαμηλότερα λειτουργικά κόστη λόγω της εθελουσίας εξόδου εργαζομένων που έτρεξε, ενώ η συμφωνία που σύναψε η δημόσια εταιρεία με τους ιδιοκτήτες των ορυχείων της Αχλάδας για την τιμή προμήθειας λιγνίτη της μονάδας της Μελίτης της δίνει ένα ασφαλές πλαίσιο λειτουργίας τα επόμενα πέντε χρόνια.

Ομως οι υποψήφιοι επενδυτές κάνουν αντίθετες διαπιστώσεις ως προς τη βιωσιμότητα των πωλούμενων σταθμών. Θεωρούν ότι οι τιμές των δικαιωμάτων του διοξειδίου άνθρακα που αγοράζουν οι λιγνιτικές μονάδες για τους ρύπους που εκπέμπουν θα συνεχίσουν να κινούνται ανοδικά. Ηδη βρίσκονται σε επίπεδα 26 με 28 ευρώ τον τόνο, ενώ η εγχώρια αγορά χονδρικής ρεύματος όπως λειτουργεί, δεν αντανακλά το κόστος των εργοστασίων παραγωγής ρεύματος.

Οι εταιρείες επίσης που διεκδικούν τις μονάδες δεν έχουν ασφαλείς διαβεβαιώσεις για την αποζημίωση της παρεχόμενης επάρκειας ισχύος μέσω μηχανισμού που έχει αιτηθεί η ελληνική κυβέρνηση προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Η διεκδίκηση των συγκεκριμένων μονάδων από τις προαναφερόμενες εταιρείες αποσκοπεί κατά κύριο λόγο στην παραγωγή και πώληση ρεύματος σε βιομηχανίες μέσω διμερών συμβάσεων. Βέβαια δύο εξ αυτών η Μυτιληναίος και η ΕΛΒΑΛΧΑΛΚΟΡ διαθέτουν δικά τους εργοστάσια.

Οπως και να ‘χει το τοπίο δεν είναι ξεκάθαρο ως προς τη συμμετοχή των υποψήφιων επενδυτών στη διαγωνιστική διαδικασία της ΔΕΗ.

Στην περίπτωση που και αυτή η προσπάθεια κηρυχθεί άγονη, τότε δεν αποκλείεται να ενεργοποιηθούν εναλλακτικά διαρθρωτικά μέτρα για το άνοιγμα της αγοράς. Δηλαδή να απαιτηθεί η πώληση και υδροηλεκτρικών σταθμών.