Μάχη και στο νερό

Ηταν ωραία η βόλτα χθες το πρωί στις Τζιτζιφιές. Από τη μία το μάτι να ταξιδεύει στο ΚΠΙ Σταύρος Νιάρχος. Από την άλλη στο διεθνές κέντρο ιστιοπλοΐας, μια εγκατάσταση που πρόσφατα φιλοξένησε τους αγώνες του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος FINN με εντυπωσιακή επιτυχία και αποτελέσματα, τόσο οργανωτικά όσο και αγωνιστικά. Την ίδια στιγμή δεν μπορείς να μη δεις τους χωμάτινους όγκους κατά μήκος της διαδρομής που ενώνει την Καλλιθέα με το Μοσχάτο. Ενα αληθινό εργοτάξιο, οι εργασίες σε πλήρη εξέλιξη αλλά με το αποτέλεσμα ακόμη να μην μπορεί κάποιος να το προσεγγίσει, μπερδεμένος ίσως από τους… φιδωτούς δρόμους, τις παρακάμψεις και τις γέφυρες που ώρες ώρες σκέφτεσαι αν θα έπρεπε να είχαν μικρότερο ύψος και όχι να κλείνουν σε μεγάλο βαθμό τη θέα…

Εκεί, στα νότια της Καλλιθέας, τέσσερις ναυτικοί όμιλοι δίνουν καθημερινά τις μάχες τους. Αν κάποιος διαβάσει τα ονόματα αθλητών που στελεχώνουν τις εθνικές ομάδες, εύκολα διαπιστώνει πως πολλά παιδιά αγωνίζονται με τα χρώματα αυτών των ομάδων. Αρα, η δουλειά δεν αμφισβητείται πως είναι καλή. Αξιοπρεπής και με αποτέλεσμα. Τι ζητούν; Ξεκάθαρους όρους χρήσης της μαρίνας. Χθες, τα όσα ακούστηκαν έμοιαζαν αρκετά σοβαρά. Η αντιπαράθεση ξεκάθαρη. Μια βόλτα στη μαρίνα σε έπειθε, ακόμη κι αν δεν είσαι ειδικός, πως χρειάζεται βελτιώσεις σε καίρια ζητήματα ασφάλειας. Το αν υπάρχει συνεργασία ανάμεσα στους ομίλους που φιλοξενούνται εκεί και τον δήμαρχο Καλλιθέας, είναι φως φανάρι: η επικοινωνία διακόπηκε. Αν υπήρξε ποτέ επικοινωνία ανάμεσα στα δύο μέρη. Οσα υποστηρίζουν οι άνθρωποι των ομίλων αλλά ταυτόχρονα και οι έμπειροι της ελληνικής ιστιοπλοϊκής ομοσπονδίας, φανερώνουν μάχες εκτός νερού. Με έπαθλο τη μαρίνα, ίσως και την παραμονή ή όχι των ομάδων στον συγκεκριμένο χώρο. Πού θα πάνε; Σε τι θα μετατραπεί η μαρίνα; Το σχέδιο το απώτερο είναι να προκύψουν εμπορικές χρήσεις και διάφορα καταστήματα; Θα ήταν το σωστότερο να εμφανιζόταν και ο δήμαρχος προκειμένου να απαντήσει, να αντιπαρατεθεί λεκτικά έστω με τους ομιλητές, να παραθέσει τα δικά του επιχειρήματα στο όλο ζήτημα. Τον αφορά. Δεν τον κάλεσαν. Προφανώς γιατί στο παρελθόν δεν βρήκαν ανταπόκριση αλλά πόρτες κλειστές. Κι όμως το να εξελιχθεί ο χώρος σε τουριστικός και να μπει το αθλητικό σε δεύτερη μοίρα, είναι κάτι που σε πολλούς δεν αρέσει. Γιατί ναι μεν τα όποια καταστήματα μπορούν να φέρουν χρήμα, το ίδιο όμως συμβαίνει και με τους αθλητές, τους συνοδούς ή τους φίλους τους που επισκέπονται τις εγκαταστάσεις και την περιοχή. Κι αυτοί αφήνουν ευρώ.

Το όλο θέμα δεν αφορά μόνο όσους παρακολουθούν στενά τα της ιστιοπλοΐας. Οχι αυτούς που ενδιαφέρονται για τον ναυτικό αθλητισμό. Αλλά και όσους νοιάζονται για να έχουν μια αθλητική διέξοδο τα παιδιά και να ταξιδεύουν τα όνειρά τους στη θάλασσα. Προσφέροντας, όπως συχνά συμβαίνει, πλήθος διακρίσεων…