Αυτονόητα και αυτοδίκαια

Αποστομωτική απάντηση έδωσε χθες ο ΣΥΡΙΖΑ σε όσους αμφισβητούσαν την απήχηση της «Γέφυρας» και το ποιόν των Γεφυροποιών. Γιατί ίσως να ψήνεται η πιο ηχηρή, η πιο εντυπωσιακή, η πιο βαριά μεταγραφή της τετραετίας. Μιλάμε για τον Αρη Σπηλιωτόπουλο, ο οποίος χθες τάραξε τα λιμνάζοντα ελληνικά νερά διακηρύσσοντας (στο Πρακτορείο FM) ότι «προφανώς» τον αφορά το προσκλητήριο που απηύθυνε ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως «αφορά οποιονδήποτε συμμετέχει στην εκλογική διαδικασία», γιατί «όποιος συμμετέχει σε μια διαδικασία συμμετέχει με ένα πρόσημο προσήλωσης στο λεγόμενο δημοκρατικό τόξο των δυνάμεων» (sic).

Τα πολιτικά γραφεία των κομμάτων πήραν φωτιά. Ολοι προσπαθούσαν να απαντήσουν στο ερώτημα: γιατί να πάει ο Αρης στον ΣΥΡΙΖΑ; Μια πρώτη απάντηση είναι επειδή δεν τον πήραν στη ΝΔ. «Φαίνεται ότι ο Τατσόπουλος έχει μεγαλύτερο ειδικό βάρος από μένα και άλλους αγωνιστές της παράταξης», παραπονέθηκε τον περασμένο μήνα το άλλοτε Νο 2 της παράταξης, συμπληρώνοντας ότι αναμένει «αυτονόητα και αυτοδίκαια». Ε, ανέμεινε, ανέμεινε, στο τέλος τα βρόντηξε. Αλλωστε και ο Αλέξης Γεωργούλης ανάλογη πορεία ακολούθησε και τώρα σκίζει στις δημοσκοπήσεις.

Εντάξει, αλλά πώς γίνεται ένας απόφοιτος πρότυπου σχολείου, που εντάχθηκε στη μαθητική νεολαία της ΝΔ ακριβώς για να αποκρούσει την επίθεση που είχε εξαπολύσει τότε το ΠΑΣΟΚ εναντίον του θεσμού, να φλερτάρει σήμερα με το κόμμα που κατ’ εξοχήν πολέμησε τα πρότυπα και τα πειραματικά; Κι εδώ υπάρχει απάντηση: ο Σπηλιωτόπουλος ήταν ανέκαθεν «αντισυστημικός». Μπορεί να υπήρξε υπουργός και εκπρόσωπος Τύπου του Καραμανλή, αλλά ψυχικά ήταν εκτός συστήματος. Λογικό είναι λοιπόν να έλκεται από ένα κόμμα που μπορεί να υπηρέτησε πιστά το σύστημα, αλλά δεν έπαψε να το καταγγέλλει.

Θα δεχθεί η προοδευτική πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ έναν άνθρωπο που το 2014 είχε δηλώσει ότι «η Αθήνα δεν χωράει άλλους μετανάστες» και είχε ταχθεί εναντίον της ανέγερσης τζαμιού στην Αθήνα, υποσχόμενος μάλιστα ότι σε περίπτωση που εκλεγόταν δήμαρχος θα έθετε το ζήτημα στην κρίση του λαού με τοπικό δημοψήφισμα; Κι αυτό λύνεται. Εδώ για μια τετραετία αλώνιζε στα αριστερά σαλόνια ο Καμμένος και θα βάλουν οι «53» βέτο για τον Αρη;

Υπάρχουν άλλωστε δύο χαρακτηριστικά που, αν και φαινομενικά δεν συμβιβάζονται μεταξύ τους, ενώνουν με άρρηκτο τρόπο τις δύο πλευρές. Το ένα είναι η απέχθεια προς τις ελίτ, τις οποίες – όπως λέει ο Σπηλιωτόπουλος στην ίδια συνέντευξη – βλέπουν οι πολίτες σε παγκόσμιο επίπεδο να «διαχειρίζονται την τύχη εις βάρος τους» (sic). Το άλλο είναι η αγάπη για τα κότερα. Αντίθετα με τον Πρωθυπουργό και τους υπουργούς, εκείνος ήταν πάντα ακομπλεξάριστος σε αυτό το θέμα. Ούτε κρυβόταν ούτε τίποτα. Αυτονόητα και αυτοδίκαια.

Αντε, κι αν πάνε όλα καλά και ο Αλέξης ξαναπάρει τις εκλογές, μπορεί ο Αρης να επιστρέψει στο υπουργείο Τουρισμού, αυτός ο Θεοχαρόπουλος λίγο νωθρός φαίνεται.