Πλήρως εσφαλμένη η αναίρεση

Η αναίρεση που άσκησε η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου εναντίον του σχετικού βουλεύματος που αρνήθηκε να χορηγήσει την επίμαχη άδεια στον Κουφοντίνα της 17 Νοέμβρη, είναι πλήρως εσφαλμένη. Για ποιο λόγο; Το άρθρο 55 του Σωφρονιστικού Κώδικα θέτει μια τυπική προϋπόθεση για τη χορήγηση της τακτικής άδειας, όταν έχουμε να κάνουμε με καταδικασμένο σε περίπτωση ισόβιας κάθειρξης (όπως ακριβώς συμβαίνει με την υπόθεση του τρομοκράτη Κουφοντίνα). Η προκείμενη προϋπόθεση απαιτεί ο κατάδικος να έχει εκτίσει τουλάχιστον οκτώ χρόνια από την επαχθή ποινή του. Και ο Κουφοντίνας έχει εκτίσει αυτά τα οκτώ χρόνια.

Δεν έχει καμία δικονομική σημασία, το ότι τα μέλη του Συμβουλίου Βόλου αναφέρθηκαν στις πολλαπλές ισόβιες καθείρξεις στις οποίες είχε καταδικαστεί ο Κουφοντίνας και συνηγόρησαν για τη μη παροχή άδειας (λόγω του ότι η περίπτωση αυτή δεν ρυθμίζεται από το άρθρο 55, «μιλώντας» μάλιστα άστοχα για μη συντρέχουσα «τυπική προϋπόθεση»).

Η αλήθεια είναι ότι ο Κουφοντίνας μπορούσε να πάρει άδεια, αν περιοριζόταν κανείς μόνο σε αυτό το τυπικό μέγεθος (αφού όπως είπαμε είχε εκτίσει τα οκτώ χρόνια και το άρθρο 55 δεν κάνει καμία διάκριση ανάμεσα σε μία ή σε πολλαπλές ισόβιες καθείρξεις, σε ό,τι αφορά τη χορήγηση άδειας)!

Ομως το σχετικό Συμβούλιο το οποίο αρνήθηκε στον Κουφοντίνα την παροχή αδείας, κατ΄ ουσία έφθασε σε αυτό το δικονομικό συμπέρασμα, χρησιμοποιώντας μια άλλη ουσιαστική προϋπόθεση.

Με άλλα λόγια το Συμβούλιο αρνήθηκε στον Κουφοντίνα την παροχή της άδειας, γιατί υποστήριξε ότι αν αφεθεί ελεύθερος, έστω και για μερικές ημέρες, υπάρχει ο κίνδυνος να διαπράξει και νέες αξιόποινες πράξεις. Και είναι μια από τις ελάχιστες φορές που ένα τέτοιο διοικητικό όργανο αιτιολογεί με την παράθεση πραγματικών γεγονότων την επικινδυνότητα ενός καταδίκου (Κουφοντίνα), σταθμίζοντας παράλληλα και το ότι ο τελευταίος δεν είχε δείξει ποτέ ούτε την ελάχιστη «μεταμέλεια» απέναντι στα θύματά του τα οποία είχε δολοφονήσει! Και η αναγκαία αιτιολόγηση σε αυτές τις περιπτώσεις ήταν ακριβώς το μέγεθος που επί χρόνια απαιτούσε ο Συνήγορος του Πολίτη (369 /7/ 2008 με αναλυτική εισήγηση του Ευτύχη Φυτράκη).

Ετσι το βούλευμα Βόλου αναφέρεται μεταξύ των άλλων στις δηλώσεις που είχε κάνει ο Κουφοντίνας στα μαζικά μέσα ενημέρωσης στις 30.5.2018, δηλαδή ότι «θα ξαναπιάσουμε το κόκκινο νήμα των αγώνων»! Και είναι πραγματικά παράδοξο, ότι η εισαγγελέας του ΑΠ ασκεί αναίρεση για εσφαλμένη εφαρμογή ή ερμηνεία (ενώ έχουμε να κάνουμε με διάταξη του Σωφρονιστικού Κώδικα)! Εξάλλου η εισαγγελέας του ΑΠ μπορεί να ασκεί αναίρεση και κατά παντός αμετάκλητου βουλεύματος ως επόπτης δικονομικής νομιμότητας (483 παρ. 3 ΚΠΔ), αλλά αυτό δεν επεκτείνεται και στις αμετάκλητες κρίσεις διοικητικών οργάνων, όπως είναι αυτό που αρνήθηκε τη χορήγηση άδειας στον Κουφοντίνα. Και υπό αυτή την άποψη η αναίρεση της κ. Δημητρίου πρέπει να απορριφθεί ως τυπικά απαράδεκτη! Τέλος υπάρχει και ένα γενικότερο ιδεολογικό διακύβευμα που ξεφεύγει από την υπόθεση Κουφοντίνα. Με άλλα λόγια δεν πρέπει ποτέ να δοθεί η εντύπωση ότι η Δικαιοσύνη εκβιάζεται ή λειτουργεί με κριτήρια κυβερνητικής σκοπιμότητας!

Ο Γρηγόρης Καλφέλης είναι καθηγητής της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης