Ηρθε η ώρα του Θύμιου Λυμπερόπουλου{CR}

«Ηρθε η ώρα των πολλών». Στις εκλογές χρειάζεται ένα σύνθημα. Μια ατάκα. Που θα πιάσει και θα γίνει σλόγκαν. Το 1981 η «Αλλαγή» έγραψε. Στις προηγούμενες εκλογές το 2015 ο Αλέξης είχε λανσάρει το «ξεμπερδεύουμε με το παλιό». Πέρασαν πέντε χρόνια. Και προς επίρρωσιν προέκυψε Ηρακλής του στέμματος ο 72χρονος Τέρενς Σπένσερ Κουίκ. Μεταγραφή αεροδρομίου της τελευταίας στιγμής, ο 73χρονος Στέφανος Τζουμάκας. Στο Αιγάλεω μίλαγε προχθές ο Αλέξης κι όταν κάποια στιγμή χτύπησε η καμπάνα της εκκλησίας του Εσταυρωμένου, δεν έχασε την ευκαιρία. «Σήμανε η ώρα των πολλών». Και του Θύμιου Λυμπερόπουλου (φωτογραφία), τον οποίο προσφώνησε κι αγκάλιασε. Σ’ αυτά είναι καλός. Δύσκολα μην του βάζεις. Για Λέσβο και Μυτιλήνη και μην τον μπερδεύεις με στροφές 360 μοιρών.

Κόλπο

Οπως όμως εύστοχα παρατήρησε το ΚΚΕ, αν ήρθε τώρα, έναν μήνα πριν από τις εκλογές, η ώρα των πολλών, τα τέσσερα προηγούμενα χρόνια ήταν η ώρα των λίγων; Ετσι πάει. Ηρθε η ώρα των πολλών ύστερα από δύο εκλογικές αναμετρήσεις, ένα δημοψήφισμα, ένα Μνημόνιο και μία τετραετία διακυβέρνησης από την «πρώτη φορά Αριστερά»; Σαν πολύ δεν άργησε; Και με ποιο τρόπο ήρθε και σε ποιο timing; Με το ξεροκόμματο της «13ης σύνταξης»; Που θα μπει στους λογαριασμούς, τη Δευτέρα 20 του μήνα; Εξι μέρες πριν ανοίξουν οι κάλπες; Παλιό το κόλπο. Ο Γεώργιος Ράλλης, λίγο πριν από τις εκλογές τον Οκτώβριο του 1981, μοίραζε επιταγές στους αγρότες. Κι έχασε πανηγυρικά. Θα πιάσει σήμερα, 38 χρόνια μετά; Και περιποιεί τιμή στην αυτοαποκαλούμενη Αριστερά η «εξαγορά» ψήφων;

Παραδοχή

Κι αφού, τέλος πάντων, ήρθε έστω και καθυστερημένα η ώρα των πολλών, όπως διακηρύσσει ο Πρωθυπουργός, ποιους εξυπηρετούσε η μέχρι τώρα πολιτική που εφάρμοζε; Η απάντηση είναι προφανής. Τους λίγους. Εστω κι έμμεσα συνιστά παραδοχή. Και κρίση ειλικρίνειας. Οτι τέσσερα χρόνια σάς είχαμε ξεχάσει. Και σας θυμηθήκαμε τώρα, στα στερνά. Λίγο πριν από τις εκλογές. Να σας πετάξουμε στα μούτρα κάτι ψίχουλα (μια «13η σύνταξη», κι αυτή κουτσουρεμένη). Από τα πολλά που σας έχουμε πάρει. Από την υπερφορολόγηση κι από τις περικοπές συντάξεων και επιδομάτων. Κι εν πάση περιπτώσει ποιος είναι υπεύθυνος για τα υφεσιακά μέτρα που οδήγησαν στη φτωχοποίηση των πολλών; Και σημαντική μερίδα συνανθρώπων μας στην εξαθλίωση; Μόνο το «παλιό» που πήρε εντολή να ξεμπερδέψει ο Αλέξης; Και διατήρησε όλες τις μνημονιακές περικοπές, παρότι είχε δεσμευθεί περί του αντιθέτου, και ψήφισε ατόφιο δικό του «αριστερό» Μνημόνιο;

Λαδιά

Ξέρετε τι θυμίζουν όλα αυτά; Οταν μια σχέση είναι σε κρίση, αυτός που έχει κάνει τη λαδιά (κατά κανόνα ο άνδρας) κάνει μια χειρονομία καλής θέλησης. Ενα ακριβό δώρο. Και στις πλείστες των περιπτώσεων το κόλπο πιάνει. Ετσι ακριβώς ξηγιέται ο Αλέξης. Εκανε τη λαδιά. Αλλα είπε κι άλλα έκανε. Και μοιράζει πεντακοσάρικα μπας και γυρίσει το έργο τούμπα. Υπάρχει όμως μία θεμελιώδης διαφορά. Ο άνδρας βάζει το χέρι στην τσέπη και πληρώνει το δαχτυλίδι της απατημένης συζύγου με δικά του λεφτά. Ο Αλέξης μοιράζει τα πεντακοσάρικα από το υπερπλεόνασμα. Από τα δικά τους λεφτά.