Οι αναρχικοί της οιμωγής

Με ένα τέτοιο επιχείρημα δυσκολεύεται να τους θαυμάσει κανείς ως κληρονόμους κάποιου θεωρητικού του κινήματος, όπως ήταν ας πούμε ο Μπακούνιν. Θα τους αδικούσε εάν τους κατέτασσε στους μηδενιστές – ποιος μηδενιστής θα ακουγόταν σαν ηχώ της γιαγιάς του; Οχι, οι αναρχικοί που επιτέθηκαν στα γραφεία της ΝΔ γράφοντας στον τοίχο το σύνθημα «Εφτά να είναι οι ημέρες σας» είναι μια νέα κατηγορία. Είναι οι αναρχικοί της λαϊκής παράδοσης. Της λαϊκής κατάρας και του λαϊκού αναθέματος. Είναι οι αναρχικοί που δεν αναθεματίζουν με μαύρη κουκούλα αλλά με ένα μαύρο μαντίλι στο κεφάλι. Οι αναρχικοί της οιμωγής.

Θα είναι το επόμενο σύνθημα το «Μέρες να μου παίρνει ο Θεός, ώρες να σου δίνει»; Θα ενωθεί ξανά η λαϊκή παράδοση με το σπρέι στον τοίχο; Θα σταυρώσει ποτέ κανένας τους τις παλάμες του για να τις φέρει ανάποδα προς τον ουρανό αναφωνώντας «τι κακό είναι αυτό που μας βρήκε»; Δεν είναι καθόλου απίθανο. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο συντηρητισμός εκβάλλει στον αντισυστημισμό. Αν αλλάζει κάτι, αυτό είναι η αντισυστημική έκφραση, είναι οι παρυφές, είναι σε ποιο από τα δυο άκρα, την Ακρα Αριστερά ή την Ακρα Δεξιά, θα καθίσει η μπίλια αυτού που δεν μοιάζει μόνο με ιδεολογική αλλά και με πολιτισμική σύγχυση.

Τα υπόλοιπα δεν θα γραφτούν με σπρέι στους τοίχους αλλά με μελάνι στο κεφάλαιο της βίας. Το παρατηρεί εύκολα κανείς. Από τα γραφεία της ΝΔ στην Ηλιούπολη έως τα κεντρικά του ΣΥΡΙΖΑ στην Κουμουνδούρου, ο αντισυστημισμός εκφράζεται κυρίως βίαια. Δεν είναι ήπιος ακτιβισμός ούτε καν ακτιβισμός χαμηλής έντασης. Είναι ένα ξέσπασμα σαν το παλιό ανάθεμα που γίνεται σύνθημα στον τοίχο. Είναι κάτι πολύ περισσότερο από το «εφτά να είναι οι μέρες σας». Αλλά όχι λιγότερο απειλητικό από το «Αμα σας πιάσουμε θα σας βγάλουμε το μαλλί τρίχα τρίχα». Οχι από τη θεωρία του Μπακούνιν αλλά από τη θεωρία του λαϊκού αναθέματος που στην πράξη είναι βασανιστήριο.