Οταν ο Ερντογάν απευθύνεται, στους μακροσκελέστατους λόγους του, στους υπηκόους του λέγοντάς τους – στον ενικό – «κάθε βράδυ θα φιλάς τα χέρια και τα πόδια της μάνας σου», κάποιος, ή κάποια, στα βάθη της Τουρκίας, ακούει. Ή μάλλον, ακούνε πολλοί. Και σκέφτονται αυτοί οι άνθρωποι ότι για πρώτη φορά έχουν έναν ηγέτη δικό τους. Οι παλιότεροι τούρκοι πολιτικοί, δυτικοσπουδαγμένοι όλοι, περιφρονούσαν αυτή τη βαθιά, τη «μαύρη Τουρκία» όπως την έλεγαν περιφρονητικά. Ωσπου βρέθηκε ένας ιδιοφυής λαϊκιστής που ανέδειξε αυτόν ακριβώς τον κόσμο, του έδωσε υπόσταση και αξία, ένα πρόσωπο, και τον έκανε για πάντα δικό του. Τον έβγαλε επίσης από τα σπίτια του, για πρώτη φορά, έχει σημασία αυτό, τον έβαλε να αγωνιστεί γι’ αυτόν. Οπως εδώ η ηλικιωμένη της φωτογραφίας, στο Καντίκιοϊ της Πόλης (η παλιά Χαλκηδόνα), στις πρόσφατες δημοτικές εκλογές.
Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.
Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε
Ή εγγραφείτε
Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ
