Επεισόδια κεκλεισμένων των θυρών…
Πάντα ο τελικός του Κυπέλλου Ελλάδος ήταν για την ΕΠΟ ένα πρόβλημα – ποτέ όμως δεν ήταν τόσο μεγάλο πρόβλημα, όσο στα χρόνια του ΣΥΡΙΖΑ. Κατά καιρούς είχαμε δει τελικούς με επεισόδια – στην Πάτρα, στη Θεσσαλονίκη, στο ΟΑΚΑ. Στην πλειονότητά τους όμως οι τελικοί του Κυπέλλου, αν και ήταν ματς διοργανωτικά λίγο δύσκολα, διεξάγονταν πάντα με κανονικές συνθήκες, δηλαδή σε ένα γήπεδο σχεδόν γεμάτο από τους οπαδούς των δύο ομάδων. Μπορεί να είχαμε παράπονα για τις έδρες και για τον αριθμό των εισιτηρίων – κάποια στιγμή ο ΠΑΟΚ και ο Αρης είχαν τσακωθεί και για τον αριθμό των προσκλήσεων – αυτό, όμως, το χάλι που έχουμε τα τέσσερα τελευταία χρόνια δεν είχε ξαναϋπάρξει. Από το 2015 κι έπειτα έχουμε δύο τελικούς σε γήπεδα χωρίς θεατές και δύο τελικούς στους οποίους έγιναν τεράστια επεισόδια. Μάλιστα κανείς υπεύθυνος της ΕΠΟ δεν λογοδότησε για τη σχεδόν εγκληματική διοργανωτική ανικανότητα της ομοσπονδίας στον Βόλο – ακόμα και η εισαγγελική έρευνα που ξεκίνησε, επειδή η Ελλάδα έβλεπε για δύο ώρες κόσμο να μαχαιρώνεται, μπήκε στο αρχείο. Φέτος για να κλείσει ο κύκλος θα έπρεπε να έχουμε επεισόδια σε ματς κεκλεισμένων των θυρών: τίποτα δεν αποκλείεται!
Πουθενά
Είναι τόσο σημαντικός ο τελικός του Κυπέλλου; Δεν είναι – κι όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά πουθενά. Ακόμα και στην Αγγλία, που το Κύπελλο λατρεύεται, ο τελικός είναι μια ωραία γιορτή και τίποτα περισσότερο – εδώ φυσικά ούτε γιορτή δεν μπορεί να γίνει. Κι όμως οι δυο τελευταίοι τελικοί Κυπέλλου αποδείχτηκαν τελικά σημαντικοί: παραδόξως καθόρισαν όσα συνέβησαν τη χρονιά που ακολούθησε στο ελληνικό πρωτάθλημα.
Ντροπή
Το 2017 στον Βόλο αγωνίστηκαν ο ΠΑΟΚ και η ΑΕΚ, σε ένα ματς όπου έγιναν πράγματα που αποτελούν αληθινή ντροπή για την ιστορία του σπορ στην Ελλάδα. Σε ένα εντελώς ακατάλληλο όπως αποδείχτηκε γήπεδο, το σχεδόν εγκαταλελειμμένο Πανθεσσαλικό Στάδιο, οι δυο ομάδες εμφανίστηκαν έχοντας μαζί τους μερικές εκατοντάδες «μπουμπούκια» από αυτά που δεν θα ανθίσουν ποτέ. Στις ορδές των χουλιγκάνων αποδείχτηκε πως είχαν βρει θέση ακόμα και χούλιγκανς εισαγωγής, όπως Σέρβοι και Αλβανοί. Το ξύλο που έπεφτε στις εξέδρες κανονικά θα έπρεπε να οδηγήσει τον αγώνα προς ματαίωση – αλλά ο υφυπουργός Αθλητισμού Γιώργος Βασιλειάδης λέγεται πως πιέστηκε να μην αναβάλει το ματς που έγινε κανονικά: τη μη αναβολή του ήθελε κυρίως ο ΠΑΟΚ. Το παιχνίδι κρίθηκε από ένα τεράστιο διαιτητικό λάθος του βοηθού διαιτητή κ. Καλφόγλου που κατακύρωσε ένα γκολ του ΠΑΟΚ που πέτυχε από θέση οφσάιντ ο Βραζιλιάνος Ενρίκε: η φάση ήταν τόσο εύκολη που δεν χρειαζόταν καν ριπλέι. Τα πανηγύρια στη Θεσσαλονίκη ήταν μεγάλα, το ματς πέρασε στην ελληνική ποδοσφαιρική ιστορία ως «ο πρώτος θρίαμβος του Ιβάν Σαββίδη» και ο μεγαλομέτοχος του ΠΑΟΚ πίστεψε ότι έγινε το μεγάλο αφεντικό του ποδοσφαίρου. Κάτι μήνες αργότερα, όταν ο ΠΑΟΚ πέτυχε ένα γκολ σε ένα ματς με την ΑΕΚ στην Τούμπα, ο Σαββίδης είδε επόπτες και διαιτητές να συζητούν για το αν έπρεπε να μετρήσει. «Θολωμένος» από τα λόγια όσων του έλεγαν πως είναι ο χαλίφης του ποδοσφαίρου – όλους τους μήνες που ακολούθησαν τον τελικό του Βόλου – μπούκαρε στο γήπεδο με πιστόλια και μπράβους. Ο ΠΑΟΚ έχασε ένα πρωτάθλημα από μια ιδεοληψία – ίσως και από μια προσπάθεια να «τρελαθεί» ο Σαββίδης, προσπάθεια άριστα σκηνοθετημένη.
Μπορμπαλάν
Μετά την απώλεια του πρωταθλήματος ο ΠΑΟΚ και η ΑΕΚ βρέθηκαν πάλι στον τελικό – και αυτή τη φορά αυτός αποδείχτηκε καθοριστικός για το πρωτάθλημα, το εφετινό πρωτάθλημα. Πριν από τον τελικό, ο αρχιδιαιτητής κ. Περέιρα, στριμωγμένος από τα έντονα παράπονα κυρίως του ΠΑΟΚ για τα όσα έκανε ο κ. Κομίνης και οι υπόλοιποι διαιτητές στο ματς ΠΑΟΚ – ΑΕΚ στην Τούμπα, αποφάσισε τον ερχομό ενός ξένου διαιτητή, του Ισπανού Μπορμπαλάν. Η ΑΕΚ αντέδρασε έντονα, θυμίζοντας ότι το αίτημα για ξένους διαιτητές ήταν του Ολυμπιακού κι ο ΠΑΟΚ ήταν σθεναρά αντίθετος με αυτό, αλλά η απόφαση του Περέιρα πέρασε και γιατί οι έλληνες διαιτητές δεν έχουν προσωπικότητα για να αντιδράσουν. Ο Μπορμπαλάν δεν έκανε εφαρμογή του ΚΑΠ όταν στο γήπεδο έπεφταν φωτοβολίδες, αλλά κατά τα άλλα έκανε μια καλή διαιτησία: ο ΠΑΟΚ κέρδισε το τρόπαιο, οι ξένοι διαιτητές στο πρωτάθλημα άρχισαν να έρχονται σε όλα τα ντέρμπι και η ΑΕΚ με αυτούς παρόντες φέτος δεν κέρδισε κανένα ντέρμπι, χωρίς να έχει από κάποιον παράπονα. Επιπλέον η νίκη του ΠΑΟΚ στον τελικό συσπείρωσε ακόμα πιο πολύ τον Δικέφαλο. Το αφήγημα του προπονητή Ραζβάν Λουτσέσκου για άδικη κατάληξη του πρωταθλήματος στην ΑΕΚ, έγινε μεγάλο σουξέ στη Θεσσαλονίκη κι ο ΠΑΟΚ έχοντας κερδίσει το Κύπελλο έπεισε τους ουδέτερους ότι στο περσινό πρωτάθλημα αδικήθηκε. Και με όλη τη συμπάθειά τους είχε τη δυνατότητα να κερδίσει φέτος ένα πρωτάθλημα αήττητος, αντιμετωπίζοντας κάμποσους αντιπάλους που τον συμπονούσαν. Ενας τελικός Κυπέλου πρόπερσι του στοίχισε ένα πρωτάθλημα, ένας τελικός πέρυσι του έδωσε ένα πρωτάθλημα. Το αντίθετο ακριβώς συνέβη με την ΑΕΚ. Η ήττα της πρόπερσι τη γέμισε αισιοδοξία: από λάθη διαιτητών μπορεί να χαθεί ένα ματς, όχι ένα πρωτάθλημα. Η ήττα της πέρυσι τη διέλυσε: στους πιο πολλούς ο περσινός τελικός άφησε τη βεβαιότητα ότι η ΑΕΚ πήρε ένα πρωτάθλημα γιατί το πέταξε ο ΠΑΟΚ – ίσως και σε κάποιους παίκτες της Ενωσης.
Φαβορί
Και φέτος; Ο ΠΑΟΚ με τη φόρα που έχει πάρει από το αήττητο πρωτάθλημά του, αλλά και από δυο συνεχόμενες κατακτήσεις Κυπέλλων τα προηγούμενα χρόνια, είναι φαβορί. Ο Λουτσέσκου άρχισε πάλι να μιλάει για το προπέρσινο πρωτάθλημα, ενώ ακόμα πανηγυρίζει το εφετινό: ο στόχος του είναι να δει πάλι τους παίκτες του να παίζουν με την οργή του αδικημένου – πράγμα δύσκολο όμως για φρέσκους πρωταθλητές. Η ΑΕΚ θέλει φέτος το Κύπελλο περισσότερο: αν το κερδίσει θα μετριάσει τις κακές εντυπώσεις που δημιούργησε μέσα στη σεζόν, όταν έμεινε όχι μόνο μακριά από την κορυφή, αλλά και χωρίς νίκη σε ντέρμπι και χωρίς βαθμό στον όμιλο του Τσάμπιονς Λιγκ. Πέρυσι ο Λουτσέσκου είχε παρασύρει τον Χιμένεθ, αναγκάζοντας τον να παίξει το ματς πολύ ανοιχτά – επιδιώκοντας μια νίκη που θα έκλεινε το στόμα του Ρουμάνου. Φέτος ο Ισπανός είναι πιο προετοιμασμένος και δεν θα την πατήσει με τον ίδιο τρόπο. Αλλά δεν ξέρω κι αν έχει και τους παίκτες για να κερδίσει. Φέτος στο ΟΑΚΑ η ΑΕΚ δεν κέρδισε τον ΠΑΟΚ με τον κόσμο της στις εξέδρες κι ένα παίκτη παραπάνω στο γήπεδο για εξήντα λεπτά…














