Ηττες, κωλοτούμπες και θαύματα…

Μόλις μια μέρα μετά την επικράτησή της στο τουρνουά του Ραμπάτ, όπου και κέρδισε το πρώτο της ΑΤΡ τουρνουά, η Μαρία Σάκκαρη έπρεπε να αντιμετωπίσει την Κάρλα Σουάρεθ Ναβάρο στη Μαδρίτη. Ηττήθηκε με 2-0 σετ. Το πράγμα είναι απολύτως λογικό: η Ισπανίδα είναι καλή στο χώμα και η ελληνίδα πρωταθλήτρια παρουσιάστηκε κουρασμένη από όσα έκανε στο Μαρόκο. Δεν αποκλείω να γίνει κάτι ανάλογο και με τον Στέφανο Τσιτσιπά, δηλαδή να αποκλειστεί νωρίς στο τουρνουά της Μαδρίτης μετά τον θρίαμβό του στο Εστορίλ. Το τένις έχει λίγες μεγάλες νίκες και πολλές ήττες. Δεν είσαι Θεός αν κερδίζεις ένα τουρνουά και δεν είσαι σε κρίση αν αποκλειστείς στον πρώτο γύρο. Το βασικό είναι να αντέχεις τις ήττες γιατί είναι πάντα περισσότερες από τις νίκες σε τελικούς. Ο μεγάλος Ρότζερ Φέντερερ έφτασε πρόσφατα τις 100 νίκες σε τουρνουά ATP. Με δεδομένο ότι αγωνίζεται σε επαγγελματικό επίπεδο 20 χρόνια, αν υπολογίσεις ότι παίζει κατά μέσο όρο σε τουλάχιστον 20 τουρνουά τον χρόνο (ίσως και περισσότερα) οι ήττες του είναι σχεδόν τριπλάσιες από νίκες σε τελικούς…

Αγκάσι

Οποιος αγαπάει το τένις και θέλει να καταλάβει την ψυχολογία των πρωταθλητών του, πρέπει να βρει και να διαβάσει τη βιογραφία του Αντρέ Αγκάσι, που δυστυχώς δεν κυκλοφορεί στα ελληνικά. Εχει τον τίτλο «Open». Σε αυτήν ο Αμερικανός περιγράφει πολλά και σπάνια αλλά το πιο εντυπωσιακό της κομμάτι είναι σίγουρα η περιγραφή του διαστήματος που γυρνά τον κόσμο συλλέγοντας ήττες. «Ανοιγα τα μάτια μου και δεν ήξερα ούτε καν πού βρίσκομαι – μερικές φορές δεν ήξερα καν ποιος είμαι και με ποιον έχω ν’ αγωνιστώ. Δεν ήταν κάτι που συνέβαινε σπάνια, ήταν ο κανόνας. Ενιωθα ότι είχα περάσει τη μισή ζωή μου παγιδευμένος στην ίδια κατάσταση: αεροπλάνο, γήπεδο, αεροπλάνο. Κι όμως υπήρχαν μέρες που ακόμα κι αυτό μου έμοιαζε καλό. Το χειρότερο ήταν να ζεις σε μια κατάσταση απερίγραπτης σύγχυσης: ούτε αεροπλάνα, ούτε γήπεδα να μην υπάρχουν στο μυαλό – μόνο χάος» γράφει. Ο καλός τενίστας είναι αυτός που βάζει τάξη σε αυτό το χάος, που δεν παρασύρεται από αυτό. Το ότι θα κερδίσει λίγα τουρνουά σε σχέση με όσα δεν θα κερδίσει είναι το μόνο βέβαιο…

Κατάθλιψη

Προτίμησα να γράψω κάτι για το τένις γιατί όσα συμβαίνουν στο ελληνικό ποδόσφαιρο προκαλούν απλά κατάθλιψη. Χθες επιβεβαιώθηκε από το υφυπουργείο Αθλητισμού ότι ο τελικός του Κυπέλλου θα γίνει χωρίς θεατές, αλλά δεν μάθαμε ακόμα με πόσους θεατές θα γίνει! Η σχετική ανακοίνωση, πέντε μόλις μέρες πριν από το ματς, μιλά γενικά και αόριστα για λίγους. Ακούγεται παράλογο το να μην ξέρουμε πόσοι θα μπορούν να παρακολουθήσουν τον τελικό, αλλά σε μια χώρα που κανείς ακόμα δεν ξέρει πώς θα γίνει του χρόνου το πρωτάθλημα αυτό δεν είναι έκπληξη…

Βουλευτές

Χθες έγινε γνωστό ότι θα συνεδριάσει, λέει, η Σούπερ Λίγκα για να αποφασίσει τη φόρμουλα διεξαγωγής του νέου πρωταθλήματος – όταν ακόμα ο σχετικός νόμος για την αναδιάρθρωση δεν έχει περάσει από τη Βουλή! Θα έχει πραγματικά πολλή πλάκα να βρεθεί μια φόρμουλα για πρωτάθλημα 14 ομάδων και μετά να γίνει γνωστό ότι δεν θα υπάρξει καμία αναδιάρθρωση γιατί αντιδρούν π.χ. οι βουλευτές. Σε αυτούς της Ηπείρου να προσθέσουμε και αυτούς της Θεσσαλονίκης, που δεν μοιάζουν ενθουσιασμένοι με τον νέο υποβιβασμό του Ηρακλή στα χαρτιά: θα είναι ο δεύτερος σε τρία χρόνια! Ο πρόεδρος του ΠΑΣ Γιώργος Χριστοβασίλης είπε προχθές στην ΕΡΤ ότι στο τέλος δεν θα γίνει τίποτα. Κανείς δεν το αποκλείει – μολονότι θα είναι τρομερά δύσκολη για τον υφυπουργό μια τέτοια κωλοτούμπα.

Λύση

Επειδή πάντως αυτή η αναδιάρθρωση δημιουργεί για την ώρα μόνο δυσαρεστημένους, η λύση για τον Γιώργο Βασιλειάδη είναι εύκολη: μπορεί να ζητήσει μια παρέμβαση του Πρωθυπουργού. Για τον Αλέξη Τσίπρα οι κωλοτούμπες είναι πανεύκολη υπόθεση! Πέρα πάντως από χωρατά, θέλω να πω στους ανθρώπους της Σούπερ Λίγκας ότι όποιο σύστημα κι αν επιλέξουν πρέπει να είναι κάτι απλό. Είτε γίνει πρωτάθλημα με τρεις γύρους, είτε με play off, ο σκοπός τους πρέπει να είναι να βρουν κάτι που θα είναι κατανοητό από τον κόσμο. Διότι έχει αποδειχθεί πως όσο πιο μυστήριο είναι το σύστημα διεξαγωγής ενός πρωταθλήματος, τόσο λιγότερος είναι ο κόσμος που το παρακολουθεί. Και δεν είναι θέμα παρουσίας ή μη των μεγάλων ομάδων. Στα κάποτε play off που γίνονταν μέχρι πριν από τρία χρόνια, υπήρχαν πάντα καλές ομάδες και ο νικητής κέρδιζε πάντα κάτι σπουδαίο: ένα εισιτήριο για τα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ. Αλλά στα ματς των play off δεν πάταγε άνθρωπος…

Ανφιλντ

Στο μεταξύ, όλος ο κόσμος που αγαπάει το ποδόσφαιρο θα κοιτάζει απόψε το Ανφιλντ ελπίζοντας η αποδεκατισμένη Λίβερπουλ να κάνει ένα θαύμα και τουλάχιστον να κοντράρει την Μπαρτσελόνα που ξεκινά έχοντας υπέρ της το 3-0 του πρώτου αγώνα. Ο Γιούργκεν Κλοπ επιβεβαίωσε χθες στους εκπροσώπους του Τύπου ότι εκτός από τον τραυματία Κεϊτά δεν θα ρισκάρει και τη συμμετοχή του Μο Σαλάχ και του Ρομπέρτο Φιρμίνο, πράγμα που σημαίνει ότι η Λίβερπουλ πάει να παίξει το κρισιμότερο φέτος ευρωπαϊκό της ματς χωρίς τους δυο από τους τρεις βασικούς κυνηγούς της! Από την τριάδα που τόσα υπέροχα πράγματα έχει κάνει δυο χρόνια τώρα υπάρχει μόνο ο Μανέ: ο Σακίρι και ο Οριγκί που θα τον πλαισιώσουν χρειάζεται να σηκωθούν από τον πάγκο και να παίξουν τον ρόλο «του ήρωα της μιας βραδιάς», που είναι από τους πιο δύσκολους. Το καλό για τον Κλοπ είναι ότι το έκαναν το Σάββατο στο Νιούκαστλ: μια δική τους συνεργασία έδωσε στη Λίβερπουλ μια νίκη στο 86′ με 2-3, αλλά άλλο είναι οι Ανθρακωρύχοι κι άλλο η Μπαρτσελόνα.

Ιστορικά

Τον Οκτώβριο του 2015, όταν ο Κλοπ ανέλαβε τη Λίβερπουλ, η πρόσληψή του έμοιαζε η πιο ενδιαφέρουσα απόφαση των ανθρώπων της ιστορικής αγγλικής ομάδας τα τελευταία χρόνια. Ο Κλοπ έμοιαζε ιδανικός για τη Λίβερπουλ και η Λίβερπουλ ιδανική για τον Κλοπ. Οι οπαδοί της Λίβερπουλ ιστορικά, και περισσότερο από τους οπαδούς οποιασδήποτε άλλης αγγλικής ομάδας, βλέπουν στο πρόσωπο κάθε νέου προπονητή έναν μεσσία, που θα αποδειχθεί «νέος Πέισλι», «νέος Σάνκλι», «νέος Νταλγκλίς» κ.λπ.: μεγάλωσαν με ιστορίες προπονητών που αποδείχθηκαν θαυματοποιοί. Ο Γερμανός στο μυαλό τους ήταν ο μόνος που θα μπορούσε να κάνει θαύματα: το πρωτάθλημα που είχε κερδίσει με την Μπορούσια Ντόρτμουντ έμοιαζε τέτοιο. Απόψε θα δούμε αν η εκτίμηση ότι ο Κλοπ μπορεί να εμφυσήσει σε μια ομάδα την πίστη σε κάτι που μοιάζει αδύνατο θα αποδειχθεί αληθινή…