Η μάχη της Φώφης για… την πράσινη επιστροφή

Περίπου μια εβδομάδα πέρασε ο Αλέξης Τσίπρας στην Κρήτη -και δεν είναι μόνο η συντροφιά του Παύλου Πολάκη που έκανε το μέρος θελκτικό. Το νησί, άλλωστε, θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα κάστρα της δημοκρατικής παράταξης, με ιστορική παράδοση στον κεντροαριστερό χώρο. Το 2015, η Κρήτη ήταν αυτή που έδειξε τον δρόμο στον ΣΥΡΙΖΑ για την κατάληψη της εξουσίας. Και σήμερα, δείχνει πάλι σημάδια για τις κάλπες που πλησιάζουν τις επόμενες εβδομάδες. Τα στελέχη του Κινήματος Αλλαγής που βρέθηκαν εκεί στο πλαίσιο των προεκλογικών περιοδειών το διαπίστωσαν από πρώτο χέρι: όλο και περισσότεροι ψηφοφόροι επιστρέφουν στην Κεντροαριστερά, γυρίζοντας την πλάτη στη σημερινή κυβέρνηση. Οι Κρητικοί, άλλωστε, λένε πολιτικοί που κατάγονται από εκεί, «αντιλαμβάνονται γρήγορα προς τα πού πηγαίνει το πολιτικό ρεύμα».

ΜΕ ΧΡΙΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΙΝΑΛ. Ολα αυτά, ωστόσο, δεν σημαίνουν πως η κυβέρνηση δεν επιχειρεί να αντιστρέψει το κλίμα – και προσπαθεί να το κάνει μέσα από την αυτοδιοίκηση. Ο ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε να στηρίξει τέσσερις εν δυνάμει περιφερειάρχες που είναι οι επίσημοι υποψήφιοι του Κινήματος Αλλαγής: τον Νίκο Τσιλιμίγκα στη Θεσσαλία, τον Μανώλη Γλυνό στο Νότιο Αιγαίο, τον Απόστολο Κατσιφάρα στη Δυτική Ελλάδα και τον Σταύρο Αρναουτάκη στην Κρήτη. Σε καθεμία από αυτές τις περιοχές, η Κεντροαριστερά διατηρεί ακόμα ισχυρές τοπικές ρίζες, ενώ δύο εξ αυτών διεκδικούν την επανεκλογή τους. Η σύνδεση που επιδιώκεται επικοινωνιακά δεν θα μπορούσε να είναι πιο σαφής μετά την ομιλία του Τσίπρα στις Αρχάνες Ηρακλείου, με προσωπική αναφορά στον Αρναουτάκη και στην κεντροαριστερή συνείδηση του νησιού. Οπως όμως φάνηκε από τη στάση του Αρναουτάκη, οι υποψήφιοι θεωρούν εαυτούς κεντροαριστερούς υποψήφιους – έχουν, άλλωστε, πάρει το χρίσμα πολύ νωρίς, καθώς στη Χαριλάου Τρικούπη δεν ήθελαν να επιτρέψουν στον Αλέξη Τσίπρα να «καπελώσει» τις υποψηφιότητες. Παρότι στην περίπτωση του Απόστολου Κατσιφάρα, υπάρχουν αντιδράσεις από τις τοπικές οργανώσεις του Κινήματος Αλλαγής, οι οποίες γέννησαν και την «αντάρτικη» υποψηφιότητα του Κώστα Σπηλιόπουλου, οι υποψήφιοι κρατούν χαμηλούς τόνους στις επιθέσεις φιλίας εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ. Ξέρουν πως βρίσκονται σε θέση ισχύος. Στην Κεντροαριστερά σχολιάζουν πως οι στηρίξεις που παρείχε το κυβερνών κόμμα σε δικούς τους υποψηφίους είναι αποτέλεσμα «στελεχειακής ένδειας» και, υπό μία έννοια, δείχνει πως η ξαφνική εκτόξευση του ΣΥΡΙΖΑ έγινε χωρίς πραγματικά ερείσματα. Αντιστοίχως, η πτώση του ΠΑΣΟΚ δεν σημαίνει πως το κόμμα έχασε τις δικές του τοπικές δυνάμεις, οι οποίες, μπορεί να έμειναν ανενεργές για κάποιο διάστημα, αλλά ξυπνούν ξανά σιγά-σιγά.

Η ΚΑΛΥΨΗ ΣΤΗ ΔΟΥΡΟΥ. Στην Περιφέρεια Αττικής, πάντως, τα πράγματα είναι πιο ξεκάθαρα. Εκεί που ο συμβολισμός δεν είναι μόνο επικοινωνιακός, αλλά πολιτικός, ο ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε να στηρίξει εκ νέου τη Ρένα Δούρου – μια επιλογή αμφιλεγόμενη μετά τα όσα συνεχίζουν να έρχονται στο φως της δημοσιότητας για την τραγωδία στο Μάτι. Θεωρείται, όμως, μια επιλογή αναπόφευκτη, καθώς στην κυβέρνηση πήραν πάνω τους την υπόθεση, με τον ίδιο τον Πρωθυπουργό να καλύπτει τη Δούρου, η οποία ήταν παρούσα και στη σύσκεψη στο Συντονιστικό της Πυροσβεστικής. Το Κίνημα Αλλαγής, από την άλλη, επένδυσε στον Γιάννη Σγουρό, μια επιλογή που μπορεί, σύμφωνα με τα δημοσκοπικά ευρήματα, να θέσει τη σημερινή περιφερειάρχη εκτός δεύτερου γύρου. Ακόμα, όμως, κι αν κάτι τέτοιο δεν επιβεβαιωθεί στην κάλπη, η σκληρή μάχη που θα δοθεί για μια θέση στον δεύτερο γύρο δείχνει πως η Αττική είναι ένα ακόμα δείγμα της αυτοδιοικητικής δυναμικής του Κινήματος Αλλαγής – περιέχει, μάλιστα, και αισιόδοξα μηνύματα για τη συνέχεια, καθώς μετά το 2012 η παράταξη έχασε σημαντικές δυνάμεις στο Λεκανοπέδιο.