«Ο Μαυρογιαλούρος {LF}πάει Ευρώπη…»

Το κυβερνητικό αφήγημα για τις ευρωεκλογές υπόσχεται τα πάντα στους πάντες, μέσα από ένα μοντέλο παροχολογίας και υπερφορολόγησης, καθώς το αφήγημα για την Ευρώπη είναι φτιαγμένο με τα ίδια υλικά, όπως και για την Ελλάδα.

– Υπόσχεται ευρωπαϊκούς μισθούς και ευρωπαϊκές κοινωνικές υπηρεσίες, ενώ η Ελλάδα έχει τα 2/3 της παραγωγικότητας της μέσης ευρωπαϊκής χώρας. Πρόκειται για τη γνωστή θεωρία περί κουτόφραγκων, που για κάποιο άγνωστο λόγο φορολογούν τους πολίτες τους και τα δίνουν σε εμάς, τον πιο έξυπνο λαό του κόσμου.

– Υπόσχεται κοινωνικές παροχές από ευρωπαϊκούς πόρους, χωρίς να επιβαρύνονται τα λαϊκά στρώματα. Και καταφεύγει σε φόρους που πλήττουν τις τράπεζες (επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών), τις επιχειρήσεις που ρυπαίνουν, και τις αμερικανικές, κατά κανόνα, ψηφιακές πλατφόρμες, αγνοώντας τις επιπτώσεις στην ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής οικονομίας σε μια παγκόσμια αγορά.

– Υπόσχεται ότι οι Ευρωπαίοι θα συνεισφέρουν και στην εξυπηρέτηση του χρέους μας, με την έκδοση ευρωομολόγων και όχι εθνικών ομολόγων για τη χρηματοδότηση των κυβερνήσεων. Αυτά, βεβαίως, συμβαίνουν σε έναν φανταστικό κόσμο, που για κάποιον ανεξήγητο λόγο, κράτη με ισχυρή δημοσιονομική κατάσταση δέχονται να δανείζονται στις αγορές με υψηλότερα επιτόκια, και να επιβαρύνουν αντιστοίχως τους πολίτες τους, για να μπορεί η Ελλάδα να δανείζεται με χαμηλότερα επιτόκια.

– Υπόσχεται ότι στην Ευρώπη λεφτά υπάρχουν, μιας και θα καταπολεμηθεί η φοροδιαφυγή, η φοροαποφυγή του μεγάλου πλούτου, οι φορολογικοί παράδεισοι, κοκ, όταν δεν έχει γίνει παρά ελάχιστη πρόοδος τις τελευταίες δεκαετίες στο υπαρκτό αυτό πρόβλημα. Και πάλι πρόκειται για επιταγές χωρίς αντίκρυσμα.

– Υπόσχεται ότι θα υπάρξει στροφή στην Ευρώπη προς τις οικολογικές, κυρίως, επενδύσεις, ώστε να έρθει η δίκαιη και βιώσιμη ανάπτυξη. Οταν, όμως, οι λαϊκιστές μιλούν για ανάπτυξη, δεν εννοούν τίποτα άλλο παρά αναδιανομή του εισοδήματος μέσω δημευτικής υπερφορολόγησης και χρηματοδότησης παροχών που αμβλύνουν τα κίνητρα για εργασία και επιχειρηματικότητα, καθηλώνοντας έτσι την ανάπτυξη και την απασχόληση.

– Υπόσχεται ότι θα αντιμετωπισθεί αποτελεσματικά το ζήτημα της κλιματικής αλλαγής, μια αδήριτη ανάγκη για τον πλανήτη που όλοι οι καλοπροαίρετοι άνθρωποι υποστηρίζουν. Εάν είναι έτσι, τότε η χώρα μας θα πρέπει πρώτη να δώσει μεγαλύτερη ώθηση και όχι να φέρνει εμπόδια στις επενδύσεις σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Και αλήθεια, σε τι εξυπηρετεί η αύξηση του ορίου ταχύτητας των αυτοκινήτων σε 130 χλμ. την ώρα (από 120 χλμ. την ώρα προηγουμένως) στις εθνικές οδούς της χώρας;

– Υπόσχεται, τέλος, την υπερίσχυση της πολιτικής έναντι του τεχνοκρατισμού, λες και οι πολιτικοί έχουν το προνόμιο να λαμβάνουν αποφάσεις που δεν βασίζονται στα οικονομικά δεδομένα και τους χρηματοδοτικούς περιορισμούς. Και, εδώ τα πυρά είναι άσφαιρα, μιας και, τελευταία, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, σε μια έκφραση σοσιαλδημοκρατικής αλληλεγγύης, «σιγοντάρει» την ελληνική κυβέρνηση, μεταθέτοντας διαρκώς τα συμφωνηθέντα προαπαιτούμενα στο απροσδιόριστο μέλλον, ενώ το δήθεν τεχνοκρατικό Eurogroup κάνει τα στραβά μάτια.

– Αυτό είναι το κυβερνητικό αφήγημα για τις ευρωεκλογές. Στις 26 Μαΐου 2019, θα αποδειχθεί ότι οι Ελληνες γνωρίζουν τι διακυβεύεται και θα δώσουν μια καθαρή νίκη στη Νέα Δημοκρατία, που έχει τη γνώση, τους ανθρώπους και τις συμμαχίες για να υπερασπισθεί και να διεκδικήσει τα εθνικά συμφέροντα, μέσα σε μια σύνθετη και πολύπλοκη ευρωπαϊκή πραγματικότητα, όπου οι ισορροπίες είναι δύσκολες, και οι αποφάσεις δεν λαμβάνονται στη βάση απλοϊκών μανιχαϊστικών προσεγγίσεων.

Ο οικονομολόγος Μιχάλης Μασουράκης είναι υποψήφιος ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας