Ενας Κούδας πριν από {LF}τον Κούδα άνοιξε τη γιορτή
Για τους γνωρίζοντες, όσους έμαθαν και είδαν το ποδόσφαιρο τα χρόνια ύστερα από την κατοχή και τις πρώτες δεκαετίες μετά, επρόκειτο για έναν άσο αληθινό αστέρι. Ενας Κούδας πριν από τον Κούδα! Το λένε οι φίλοι του ΠΑΟΚ που γνώρισαν εκείνη τη γενιά. Και δεν πρόκειται για υπερβολή.
Το βράδυ της Κυριακής, ο ηλικίας 88 ετών σήμερα Λάμπης Κουιρουκίδης, άνοιξε την αυλαία της γιορτής. Μία ημέρα μετά, κουρασμένος αλλά πολύ ευχαριστημένος, μοιράστηκε με τα «ΝΕΑ» τι βίωσε στο εντυπωσιακό πάρτι του Δικεφάλου.
«Αυτό που έζησα δεν μπορώ να το περιγράψω. Μεγάλες στιγμές, μεγάλη τιμή. Με ενημέρωσαν πριν από μία εβδομάδα. Να σκεφθείς ότι έχω μεγάλο πρόβλημα στα πόδια από τους τραυματισμούς. Τότε πού να βρεις γιατρό, τους επιθετικούς σημάδευαν οι αμυντικοί», αναφέρει ο Κουιρουκίδης.
Στη γιορτή εμφανίστηκε με πατερίτσα – να τον στηρίζει. Αλλά για να μαθαίνουν οι νεότεροι, ιδού ποιος ήταν ο άλλοτε μυστακοφόρος κυνηγός: «Επαιξα στα 17 μου στη Δόξα Δράμας. Ο προπονητής Πάγκαλος, μεγάλη μορφή, με είδε σε ένα ματς που φορούσα πάνινα παπούτσια. Με πήρε στην ομάδα. Εβαλα δύο γκολ κόντρα στην Ελπίδα Δράμας που τότε ήταν ανώτερη. Από τα μαυρόασπρα της Δόξας Σιταγρών, πρώτης ομάδας μου, στη Δράμα και μετά ξανά ασπρόμαυρα στον ΠΑΟΚ. Είχα ανοιχτό εισιτήριο για τον Παναθηναϊκό, αλλά ο έφορος του ΠΑΟΚ, Τασκονίδης, με πήγε στη Θεσσαλονίκη ύστερα από φιλικό που σκοράρισα δύο φορές. Ηρθε και ο Πάγκαλος στον ΠΑΟΚ και πήραμε τέσσερα πρωταθλήματα Θεσσαλονίκης από το ’53 έως το ’57».
– Πώς σταματήσατε το ποδόσφαιρο;
«Τραυματίστηκα σοβαρά. Στα 27 μου χρόνια. Χιαστός. Εκείνες τις εποχές δεν μπορούσε να γίνει κάτι, προσπάθησα, πάλεψα, αλλά το πόδι δεν με βαστούσε. Εφυγα με πίκρα γιατί εκτός των άλλων δεν πήρα και χρήματα. Στον ΠΑΟΚ μπορούσαμε και άλλα τρόπαια να κατακτήσουμε. Με συμπαίκτες στην επίθεση τους Παπαδάκη και Γιεντζή».
«Δεν τον φτάνει κανείς»
Τη βραδιά της αποθέωσης για τον τρίτο τίτλο, είδε ξανά τον Κούδα. Του λέμε πως ορισμένοι τον συνέκριναν με τον Μεγαλέξανδρο του Δικεφάλου.
«Οχι, Κούδας βγαίνει κάθε 100 χρόνια! Η ομάδα του Κούδα ήταν τρομερή, δεν τον φτάνει κανένας. Αλλά και εμείς είδαμε πολύ κόσμο, ανεβάσαμε τον ΠΑΟΚ».
Ο Κουιρουκίδης έφτασε μετά τα μεσάνυχτα σπίτι. «Χαλάλι το πρήξιμο. Η γιορτή ήταν θαυμάσια. Θα ήθελα, όμως, να υπάρχουν και άλλοι Ελληνες στην ομάδα. Ποιος μου αρέσει; Ο Βιεϊρίνια. Οταν χτύπησε λυπήθηκα γιατί αμέσως θυμήθηκα τον δικό μου τραυματισμό. Συνάντησα και τον Πασχαλάκη, τον τερματοφύλακα. Του είπα «είσαι ο καλύτερος που είχαμε ποτέ». Και με αγκάλιασε. Να πω και κάτι για το τέλος. Ο Θεός μας έστειλε τον Σαββίδη. Ο Πόντιος είναι πεισματάρης και θα κάνει και άλλα για τον ΠΑΟΚ».














