Ο Πρωθυπουργός «περιφρονεί» τους νόμους

Ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας έχει το υπαρξιακό και πολιτικό δικαίωμα να μη «συμπαθεί» έναν συγκεκριμένο επιχειρηματία (Μαρινάκη). Δεν έχει όμως το δικαίωμα να περιφρονεί απαράδεκτα τους νόμους τους οποίους ψηφίζει η ελληνική Πολιτεία, γιατί τότε δεν έχει την περίφημη «πολιτική αρετή» (Αριστοτέλης)!

Τι εννοώ; Μόλις πριν από ένα μήνα η Βουλή ψήφισε τον νόμο 4596/2019 για την προστασία του «τεκμηρίου αθωότητας». Ο νόμος τούτος – στο άρθρο 7 – απαγορεύει στους κρατικούς αξιωματούχους να κάνουν δηλώσεις, οι οποίες κατά τρόπο άμεσο παροτρύνουν το κοινό να πιστέψει στην ενοχή ενός ατόμου (ενόψει μιας ποινικής υπόθεσης για την οποία δεν έχει εκδοθεί ακόμη απόφαση σε πρώτο ή δεύτερο βαθμό).

Ο παραβάτης της ανωτέρω ρύθμισης μπορεί να υποχρεωθεί σε καταβολή αποζημίωσης. Ωστόσο ο Αλέξης Τσίπρας, μιλώντας πριν από λίγες ημέρες στην Πάτρα, είπε ειρωνικά και το εξής πράγμα εναντίον του ανωτέρω επιχειρηματία: «Οπως έστηναν ποδοσφαιρικούς αγώνες…  ήθελαν να στήσουν και το κλίμα προς τις εθνικές εκλογές»!

Επομένως, ο Αλέξης Τσίπρας – σαν να ήταν ο ανώτατος θρησκευτικός ηγέτης ενός ισλαμικού κράτους – προεξόφλησε την ενοχή του παραπάνω επιχειρηματία για τη γνωστή αντίστοιχη υπόθεση που αφορά το ποδόσφαιρο (ενώ η υπόθεση τούτη βρίσκεται ακόμη στο στάδιο της προδικασίας).

Υπό αυτήν την έννοια ο Πρωθυπουργός παραβίασε εμφανώς και ακατανόητα τον παραπάνω νόμο για το τεκμήριο της αθωότητας (που αποτελεί και μια θεμελιώδη αξία του ευρωπαϊκού νομικού πολιτισμού). Εκτός και αν ο Αλέξης Τσίπρας πιστεύει αντιδημοκρατικά, ότι κάποιοι επιχειρηματίες δεν είναι απαραίτητο να προστατεύονται από το τεκμήριο της αθωότητας (επειδή είναι πλούσιοι και επειδή δεν συμμερίζονται τις πολιτικές του απόψεις)!

Επιπλέον ο Πρωθυπουργός με όλα αυτά έστειλε στους έλληνες πολίτες ένα ολέθριο πολιτισμικό μήνυμα. Δηλαδή ότι μπορούν να παραβιάζουν τους νόμους, όταν αυτό «τους βολεύει». Και υπό αυτό το πρίσμα αποκάλυψε για μια ακόμη φορά την εκλεκτική του συγγένεια με το «μισητό» πρωθυπουργό της Ουγγαρίας Βίκτωρ Ορμπαν, ο οποίος μόλις ανέβηκε στην εξουσία άλλαξε τις δικονομίες ώστε να ελέγξει τη δικαστική εξουσία («Mueller, Τι είναι λαϊκισμός»).

Πέραν όλων αυτών θα ήταν πιο παραγωγικός ο δημόσιος διάλογος, αν μαθαίναμε το εξής συγκεκριμένο πράγμα: Τελικά ζητήθηκε – από τον υπουργό Παππά – να ενισχυθεί «με δάνειο» 20.500.000 ευρώ (!) ο «αγαπημένος» επιχειρηματίας της κυβέρνησης Καλογρίτσας, ώστε να πάρει ένα τηλεοπτικό κανάλι;

Εάν ισχύει αυτή η καταγγελία, τότε είναι εμφανές ότι ο Αλέξης Τσίπρας προσπαθούσε  διακαώς – με μια απεχθή «μπερλουσκονική» φιλοσοφία – να χειραγωγήσει τα μαζικά μέσα ενημέρωσης!

Το συμπέρασμα; Με τέτοιου είδους λογικές η χώρα δεν μπορεί να πάει μπροστά!

Ο Γρηγόρης Καλφέλης είναι καθηγητής της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ (kalfelis@law.auth.gr)