Βαρετό φαινόμενο η καταγγελτική γενικότητα

Τα αρχαία ελληνικά χωράνε σε ένα σχολείο αυτοσυντήρησης και επιδερμικού λειτουργισμού στο οποίο οδηγούν τα κυρίαρχα ιδεολογήματα; Ή μήπως μια γλώσσα «εκτός πράξης» (σε πείσμα πολλών τραμπούκων) εντείνει τη γλωσσική διαίσθηση, δημιουργεί ισχυρή επαφή με τα σύγχρονα ελληνικά, δηλαδή αναμορφώνει γλωσσικά την ιστορική επιθυμία;

Η σκέψη πτωχαίνει όταν οργανώνεται γύρω από μερικά βασικά μαθήματα που μάλιστα αποτελούν το όχημα εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση; Και χρειάζεται η σκέψη στη μόρφωση ή μπορεί η τελευταία να αρκεστεί, ακάθεκτη και χοντρή στα μπογαλάκια της; Είναι ζητούμενα του εκπαιδευτικού συστήματος ο ευφυής, ο καλλιεργημένος ή ένας γνωστικός «μποντιμπιλντεράς»;

Τα νομοθετήματα απλώνονται σε παρεμφερή  τοπία, όχι στο πουθενά. Σε δημιουργημένες ιεραρχήσεις, σε παγιωμένες παραδοχές. Εν τούτοις το ζητούμενο είναι να βρεις την άτακτη επινόηση, να ανακαλύψεις το απάτητο έναντι του απατηλού, να βρεις το διαφεύγον έναντι του προβλέψιμου.

Είναι πολύ βαρετά φαινόμενα η μονομανία και οι καταγγελτικές γενικότητες της αντιπολίτευσης, έναντι πλευρών της κυβερνητικής πολιτικής και των πρωτοβουλιών της, που ενδεχομένως μπορεί να επηρεάζονται από έναν εμπειρισμό ή να έχουν αρρυθμίες. Οι νομοθετικές κατασκευές δεν είναι συνταγογραφήσεις ή manuals.

Επεται το πιο απόκρημνο σκέλος του νομοθετικού διαβήματος, που είναι η παραλαβή του από την πράξη. Που είναι η ανάπτυξη του νόμου απ’ το ταλέντο. Που είναι η ανασύσταση της πιο απομακρυσμένης και ερειπωμένης κοινότητας, της σχολικής ή μάλλον της δύσκολης και σημαντικής κοινότητας του δασκάλου που επενδύει και του μαθητή που έχει οξυδερκείς επιφυλάξεις. Η αποκατάσταση λείπει ώστε να έχει νόημα η ρύθμιση.

Ας δούμε και την ανάποδη πλευρά. Τι χρειάζεται η ελληνική πραγματικότητα από την εκπαιδευτική πολιτική; Αν υπάρχει ένα επεκτεινόμενο σύστημα κοινωνικών ρηγμάτων και ασυνεχειών, η εκπαιδευτική οργάνωση της μόρφωσης και μάλιστα σε μια πιο συμπαγή εκδοχή της, «στη μόρφωση για την απόλαυση», είναι σχεδόν μονόδρομος.

Είναι προϋπόθεση ανάκτησης της κοινωνικής ενότητας και το ίδιο το γνωστικό γεγονός  αλλά και η εκπαιδευτική δομή στην πολεοδομική διάστασή της.