Μπορεί η ΕΕ να «κερδίσει» τους πολίτες;

Πρόσφατες δημοσκοπήσεις αποτύπωσαν πως οι ευρωπαίοι πολίτες δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στοιχείο που δείχνει εν μέρει πως η προσπάθεια να συνδεθεί το όλο οικοδόμημα με την κοινωνία των ευρωπαίων πολιτών έχει αποτύχει. Πώς – και πρέπει; – να αλλάξει αυτό;

Γιώργος Καμίνης, Κίνημα Αλλαγής
Η συντηρητική λογική να ανατραπεί
Από το 1981 που η Ελλάδα έγινε μέλος του ευρωπαϊκού οικοδομήματος, στη χώρα μας έχουν εισρεύσει από τον κοινοτικό προϋπολογισμό ποσά που ξεπερνούν τα 200 δισ. ευρώ. Παρόλο που ο χαρακτήρας της ΕΕ παραμένει κατά βάση οικονομικός, αν συνεχίσουμε να βλέπουμε την Ευρώπη απλώς ως ένα μεγάλο πορτοφόλι που ανοιγοκλείνει, τότε θα την αποσυνδέσουμε από το βασικό οικοδόμημα, που είναι το ιδεώδες της κοινωνικής αλληλεγγύης και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Θα πέσουμε δηλαδή στην παγίδα των εθνολαϊκιστών. Στην Ελλάδα τα χρόνια της κρίσης χάθηκαν εισοδήματα 27 δισ. ευρώ. Οι μισθωτοί έχασαν 9 δισ., οι συντάξεις μειώθηκαν κατά 34%, τα εισοδήματα των ελεύθερων επαγγελματιών κατά 60%, των αγροτών κατά 28%, ενώ συνολικά η μεσαία τάξη χάνει κάθε χρόνο 6% από τα εισοδήματά της. Ολα αυτά είναι – κατά κύριο λόγο – αποτέλεσμα της ασύδοτης διακυβέρνησης της 5ετίας 2004 – 2009 αλλά και της συντηρητικής αντίληψης, που σήμερα είναι κυρίαρχη στην ΕΕ. Της πολιτικής του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, των υπερπλεονασμάτων που καταστρέφουν την οικονομία με την υπογραφή της – κατά τα λοιπά – αριστερής κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό πρέπει να ανατρέψουμε στις κάλπες της 26ης Μαΐου. Γι’ αυτό η συμμετοχή μας είναι επιβεβλημένη, ψηφίζοντας το Κίνημα Αλλαγής και ενισχύοντας τους Ευρωπαίους Σοσιαλιστές.

Λυδία Κονιόρδου, ΣΥΡΙΖΑ
Το διακύβευμα είναι σοβαρό
Δεν πρέπει να κάνουμε το λάθος να συγχέουμε τη διαμαρτυρία με την επιθυμία διάλυσης. Το αδιέξοδο στο Brexit είναι χαρακτηριστική ένδειξη του λάθους αυτού. Οι ευρωπαίοι πολίτες εκδηλώνουν με κάθε τρόπο την απογοήτευσή τους για τις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ενωσης, που έχουν απομακρυνθεί από το αρχικό όραμα της ενοποίησης και τα οφέλη που προέκυψαν από την εφαρμογή του. Οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές λιτότητας που επιβάλλονται στα κράτη – μέλη, έχουν ως αποτέλεσμα: την αυξανόμενη φτωχοποίηση μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας, που μέχρι πρόσφατα διαβιούσαν με αξιοπρέπεια. Την απειλή διάλυσης της κοινωνικής συνοχής, της εργασίας. Τη συγκέντρωση πλούτου. Το όραμα της Ενωμένης Ευρώπης προσέφερε στους πολίτες εργασία, κοινωνική προστασία και ασφάλεια που εκλαμβάνονταν ως δεδομένα. Σήμερα όμως τα βλέπουν να απειλούνται. Αυτά τα αισθήματα της απογοήτευσης και της αγανάκτησης εκμεταλλεύεται και καλλιεργεί η Ακροδεξιά. Ωστόσο, παρά τη διαμαρτυρία, οι Ευρωπαίοι υποστηρίζουν την ύπαρξη μιας Ενωμένης Ευρώπης, όπως και εμείς. Πρέπει να συμβάλουμε ώστε οι πολίτες να πιστέψουν ξανά στο ευρωπαϊκό όραμα, στον σπουδαίο πολιτισμό που φωτίζει όλη την ανθρωπότητα, στην αειφόρο, δίκαιη και ισορροπημένη ανάπτυξη. Για τους λόγους αυτούς είναι πιο επιτακτική από ποτέ η ενεργή παρουσία των πολιτών στις ευρωεκλογές αυτές.

Ελένη Παναγιωταρέα, Νέα Δημοκρατία
Απαιτούνται θετικά βήματα
Οι πολίτες δεν γνωρίζουν πολλές λεπτομέρειες για τη λειτουργία και το έργο του Ευρωκοινοβουλίου. Αρα δεν μπορούν εύκολα να ταυτίσουν τις πολιτικές και τα αποτελέσματα που παράγει με τις καθημερινές ανάγκες και τα προβλήματά τους. Ταυτόχρονα, η πολυετής οικονομική κρίση, οι αυξημένες μεταναστευτικές ροές, οι τρομοκρατικές επιθέσεις επηρέασαν καθοριστικά τις ζωές τους, με τις ευρωπαϊκές δομές συχνά να αντιδρούν είτε καθυστερημένα είτε δίχως να λαμβάνουν υπόψη τις εθνικές ιδιαιτερότητες. Είναι ευθύνη όλων όσοι είμαστε υποψήφιοι να εξηγήσουμε ότι ως ευρωβουλευτές δεν αποφασίζουμε μόνο σχετικά με νέα νομοθεσία, ασκούμε και έλεγχο στα άλλα όργανα της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Η ποιότητα της ευρωπαϊκής δημοκρατίας όμως εξαρτάται τελικά από την ψήφο των πολιτών. Για να αναστραφεί η εντύπωση ενός αδιάφορου γραφειοκρατικού οικοδομήματος απαιτούνται συγκεκριμένα βήματα. Αναγνώριση των έως τώρα παραλείψεων και των δομικών αδυναμιών. Αμεσες πρωτοβουλίες διεύρυνσης της δημοκρατικής νομιμοποίησης με αξιοποίηση και των σύγχρονων ψηφιακών δυνατοτήτων, ώστε να δοθεί στους λαούς λόγος και περιθώριο συνδιαμόρφωσης των προτεραιοτήτων. Προώθηση πολιτικών που ενισχύουν την απασχόληση, την ανάπτυξη, τις υποδομές, την Παιδεία, την Υγεία. Ενίσχυση του κλίματος ασφαλείας. Ολοκλήρωση της τραπεζικής ενοποίησης με προστασία των καταθετών.

Θόδωρος Τσίκας, Το Ποτάμι
Κινητήρια ιδέα η Ομοσπονδία
Η σημερινή ΕΕ είναι, σε μεγάλο βαθμό, μια διακρατική – διακυβερνητική συνεργασία. Οι σημαντικότερες αποφάσεις λαμβάνονται σε κλειστές συναντήσεις, μεταξύ εκπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών – μελών, με βάση τον συσχετισμό δυνάμεων μεταξύ τους και πολλές φορές με βάση τον ελάχιστο κοινό παρονομαστή. Είναι λογικό οι πολίτες να μη δείχνουν το αναγκαίο ενδιαφέρον.
Απαιτείται μια επανεκκίνηση ή μια Ευρωπαϊκή Αναγέννηση, όπως την ονομάζει ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν. Με κοινές πολιτικές, που αγγίζουν τον πολίτη. Με κοινή κοινωνική πολιτική, με κοινή οικονομική πολιτική, με κοινή φορολογική πολιτική. Με επιτάχυνση της πολιτικής ενοποίησης, δηλαδή ισχυρές εξουσίες στα ευρωπαϊκά όργανα, ώστε να προωθούν τις πολιτικές αυτές. Ευρωπαϊκός ελάχιστος μισθός και κοινωνική ασπίδα για κάθε εργαζόμενο. Κοινή αστυνομία συνόρων και ευρωπαϊκή υπηρεσία ασύλου. Μηδέν άνθρακας μέχρι το 2050, μείωση στο μισό των φυτοφαρμάκων μέχρι το 2025. Ευρωπαϊκή Υγειονομική Δύναμη για ενίσχυση των ελέγχων στα τρόφιμα. Απαλλαγή του Ιντερνετ από τη ρητορική μίσους και βίας.
Ο στόχος για μια Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία, για Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης, μπορεί να γίνει η κινητήρια ιδέα για τους ευρωπαίους πολίτες. Να εμπλακούν ως πρωταγωνιστές σε κάτι που επηρεάζει την καθημερινότητά τους.

Κωνσταντίνα Τσιουπρά, ΚΚΕ
Η ΕΕ δεν μπορεί να αλλάξει
Δεν μας κάνει εντύπωση η δυσπιστία και η έλλειψη ενδιαφέροντος των λαών της Ευρώπης απέναντι στους θεσμούς της ΕΕ. Αλλωστε στην καθημερινότητά τους δεν έχουν δει κάποιο όφελος από αυτήν – συνεχίζεται η μισή ζωή, η μισή δουλειά, οι μισές σπουδές. Το ΚΚΕ από την πρώτη στιγμή προσπαθεί να αποκαλύψει τον αντιλαϊκό χαρακτήρα της ΕΕ. Πρόκειται για ένωση που εξυπηρετεί τα συμφέροντα του ευρωπαϊκού κεφαλαίου και γι’ αυτό χτυπάει τα δικαιώματα των εργαζομένων σε όλη την Ευρώπη. Η ΕΕ δεν μπορεί να αλλάξει, να μετατραπεί σε «Ευρώπη των λαών», όπως λέει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και άλλα αστικά κόμματα. Η ΕΕ δεν «ξεστράτισε» απ’ τις δήθεν καλές ιδρυτικές της αξίες, τέτοια ήταν πάντα και θα εξακολουθήσει να είναι.
Η αγανάκτηση και η οργή που δικαιολογημένα υπάρχει σε κάποιους, πρέπει να μετατραπεί σε διεκδίκηση για ένα καλύτερο μέλλον, σε αγώνα για ανάκτηση όλων των απωλειών που είχαμε τα τελευταία χρόνια. Να μετατραπεί σε αγώνα για την αποδέσμευση από την ΕΕ με τον λαό στην εξουσία. Να μην εγκλωβιστεί στην αντιπαράθεση που εκτυλίσσεται ανάμεσα σε ευρωσκεπτικιστές και «ευρωπαϊστές», που αποτελούν τις δύο όψεις του ίδιου αντιλαϊκού νομίσματος. Τώρα να πούμε το πιο δυνατό Ναι στο ΚΚΕ και το πιο δυνατό Οχι στην ΕΕ των μονοπωλίων, της κρίσης, της φτώχειας, της ανεργίας, των πολέμων.