Βιεϊρίνια, ένας ροκάς αρχηγός

Οταν ήρθε στον ΠΑΟΚ, δανεικός από την Πόρτο στην οποία ελάχιστα έπαιξε, δεν ήταν παρά ένα 22χρονο παιδί με πολύ ταλέντο αλλά και μια «κοψιά» που σε προετοίμαζε να αντιμετωπίσεις έναν ποδοσφαιρικά θρασύ και ατίθασο χαρακτήρα. Τελικά, αυτό που φαινόταν, αυτό ήταν ο Βιεϊρίνια στην πρώτη του περίοδο στην Τούμπα. Εφυγε ύστερα από μια «γεμάτη» τριετία, με 78 συμμετοχές και 17 γκολ, για να βρει αυτό που πράγματι του έλειπε: περισσότερη αγωνιστική πειθαρχία, καλλιέργεια των αρχηγικών του χαρακτηριστικών που από την πρώτη στιγμή έδειχνε ότι διαθέτει και χαλινάρι στα ξεσπάσματά του όταν τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά. Ποιος θα ήταν ο ιδανικός προορισμός που θα πρόσθετε όλα αυτά στην ποδοσφαιρική του περσόνα; Κακά τα ψέματα. Μόνο η Γερμανία έχει τη δυνατότητα να παίζει ακόμα τον ρόλο του ποδοσφαιρικού «παιδαγωγού», να συγχωρεί λάθη και ψυχολογικές μεταπτώσεις, παραμένοντας ωστόσο σε πολύ υψηλό και πανευρωπαϊκά ανταγωνιστικό επίπεδο. Ακόμα και η ομάδα του, η Βόλφσμπουργκ, έδειχνε να του ταιριάζει γάντι για αυτό που έψαχνε. Η «γερμανική» πενταετία του όχι μόνο τον ολοκλήρωσε ως παίκτη αλλά και ως ποδοσφαιρικό χαρακτήρα. Ολα αυτά τα απολαμβάνουμε κυρίως φέτος πια, στο παιχνίδι του, αφού συν τις άλλοις ωρίμασαν και γενικότερα οι αγωνιστικές συνθήκες στον Δικέφαλο. Συνθήκες που φέρνουν τον τίτλο σαν φυσιολογική εξέλιξη της περσινής χρονιάς, όταν το πρωτάθλημα χάθηκε από καθαρά εξωαγωνιστικά λάθη και συμπεριφορές.

Μεγάλη υπόθεση το μομέντουμ, η συγκυρία. Ο Βιεϊρίνια είναι ο κατάλληλος αρχηγός, στην κατάλληλη ομάδα, την κατάλληλη στιγμή. Είναι παντού. Πάνω στη γραμμή για να σώσει βέβαιο γκολ του αντιπάλου (συνέβη με τη Λαμία), παρών στο ημικύκλιο όταν χρειαστεί για να δημιουργήσει τα ρήγματα που ψάχνει ο Ακπομ ή ο Σφιντέρσκι, «οπλισμένος» για να ξεκλειδώσει καλοστημένη άμυνα με βολέ από 40 μέτρα (όπως στο Αγρίνιο). Και κυρίως είναι εκεί για να καθοδηγεί. Να δίνει κατευθύνσεις, να ηρεμεί το παιχνίδι, να σβήνει φωτιές όταν τα νεύρα τεντώνουν, ακόμα και αν πρέπει να ηρεμήσει τον οξύθυμο και φωνακλά προπονητή του Λουτσέσκου.

Αυτή η ηρεμία του τείνει να γίνει πλέον η πιο μεγάλη και σημαντική συνεισφορά του στο φετινό πρωτάθλημα του ΠΑΟΚ. Ποιος θα το περίμενε. Το παιδί με το περίσσιο θράσος και τον εκρηκτικό χαρακτήρα της περιόδου 2009-2012 είναι σήμερα η ήρεμη δύναμη των διαφαινόμενων πρωταθλητών. Ο Βιεϊρίνια είναι η επιτομή της αγωνιστικής εξέλιξης. Μακάρι να μελετήσουν την πορεία του οι πιτσιρικάδες με τα φαντεζί όνειρα και τον καλώς εννοούμενο «κωλοπαιδαρισμό» που τους διακρίνει εκεί γύρω στα 20. Ο Βιεϊρίνια είναι ένας από αυτούς και σήμερα έχει γίνει ο ροκάς θείος που θα τους αποκαλύπτει τη σοφία του, μιλώντας τους στη δική τους γλώσσα.