Εκτοξεύσεις

Πώς το έλεγε ο Βαγγέλης Γερμανός σε εκείνο το τραγούδι; «Από τα κρύσταλλα του νου ώς τα σκοτάδια απογειώθηκε και μπήκε σε τροχιά». Ετσι, με ποπ διάθεση, προτιμώ να δω τις εκτοξεύσεις της κυβέρνησης. Οχι αυτές με τα διαστημόπλοια του Νίκου Παππά. Τις άλλες, που απομακρύνουν τα μέλη και τους παραταξιακούς βαστάζους της από τούτη τη Γη που την πατούμε προς ένα άλλο σύμπαν, εκεί που βρίσκει χώμα να ανθίσει η «φαιδρά πορτοκαλέα» της δικής τους πραγματικότητας. Εξάλλου, τα τελευταία χρόνια, έχουν ασκηθεί στο παιχνίδι «όταν η πραγματικότητα δεν συμπίπτει με τις επιθυμίες μας, τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα». Μέχρι κάποια στιγμή, αυτό το παιχνίδι το έπαιζαν καλά. Πλέον όμως έχουν χάσει τη σπιρτάδα του παίκτη. Τρομαγμένα ανθρωπάκια θυμίζουν περισσότερο που, μη μπορώντας να διαχειριστούν το τσουμάνι της αλήθειας, καταφεύγουν στις παράγκες του ψέματος. Αυτές ξέρουν, αυτές εμπιστεύονται. Ας πρόσεχαν, όπως είπε και ο Βαγγέλης Βενιζέλος για το μπούμερανγκ της υπόθεσης Novartis.

Σε αυτό το παράλληλο σύμπαν της μεταποιημένης πραγματικότητας, η αλήθεια μετασχηματίζεται και τρακάρει μετωπικά με τη λογική. Ολα «μετά». Καλώς ήρθατε στον πλανήτη της μεταπολιτικής. Πόσο ταιριάζει εδώ ο στίχος που έγραψε πριν από τρεις μήνες ο Τίτος Πατρίκιος! «Η αλήθεια έχει τόση δύναμη που μπορεί να νικήσει και το πιο καλοστημένο ψέμα. Το ψέμα έχει τόση δύναμη που μπορεί να επανέλθει παριστάνοντας μια νέα αλήθεια». Νέα αλήθεια όπως new speech. Τώρα στο σαλόνι μας με ένα τηλεφώνημα. Με ντελίβερι από τους σταυροφόρους της κυβερνητικής εμπροσθοφυλακής που προσπαθούν να υπερασπισθούν τα κουρέλια του «μεγαλύτερου σκανδάλου από δημιουργίας ελληνικού κράτους». Οσα ξέρουμε να τα ξεχάσουμε. Οταν, ύστερα από ενδελεχή έρευνα, δεν υπάρχει πτώμα δεν σημαίνει το αυτονόητο. Οτι, δηλαδή, δεν υπάρχει φόνος. Σημαίνει ότι ο φονιάς κάπου το έχει κρύψει. Και αυτό τον κάνει περισσότερο ειδεχθή. Η λογική αυτοεκρήγνυται. Το σχήμα του ένοχου εκ προμελέτης γίνεται ιδεολογία και επικοινωνιακή τακτική. Ο ΣΥΡΙΖΑ (και τα συμπαρομαρτούντα) φαίνεται να κατεβαίνει από την εξουσία με το ίδιο «όχημα» που ανέβηκε. Και αυτό δεν είναι διαστημόπλοιο.

Και η αλήθεια εξακολουθεί να ξεχειλώνεται, να καταργεί τα σύνορά της ώστε να μπορεί να χωρέσει όσο το δυνατόν περισσότερο ψέμα. Στον αστεροειδή «Γαλάτσι» πράσινοι εξωγήινοι προσπαθούν να ξεθωριάσουν μουλιάζοντας στη χλωρίνη «Kountoura». Ο αρχηγός πανηγυρίζει το πράσινο μέλλον της πολιτικής αφού προηγουμένως έχει ρυπάνει όλη την πόλη με τις αφίσες της γιορτής. Η αρθρογραφία αλλάζει ρότα για να αντικρύσει τις νέες εκφάνσεις στο προφίλ του Πρωθυπουργού. Μισός Μεγάλος Γκάτσμπι, με βλέμμα που πετάει ερωτικές σπίθες, μισός Μαχάτμα Γκάντι. Το καρναβάλι του Ρίο μετακόμισε στο Κανάβεραλ. Τώρα θυμήθηκα πώς τελειώνει το τραγούδι του Γερμανού που ανέφερα στην αρχή. «Μα όμως πρόσεξε κι εσύ να μη βρεθείς στην εξορία που με δίκασες να ζήσω, πόρτες θα κλείνουνε καθώς θα μένεις πίσω».