Ετοιμάζουν {CR}βροχή από {CR}κατηγορίες

Μήνες τώρα κυκλοφορούσαν στο περιβάλλον του Τζούλιαν Ασάνζ φήμες περί επικείμενης σύλληψής του. Δικαιώθηκαν χθες το πρωί, όταν ο Ισημερινός ήρε το άσυλο που είχε χορηγήσει στον ιδρυτή του Wikileaks το 2012 «προσκαλώντας» παράλληλα τη βρετανική αστυνομία να εισέλθει στην πρεσβεία του στο Λονδίνο. Ο Ασάνζ σύρθηκε σε αστυνομικό τμήμα του κεντρικού Λονδίνου κατηγορούμενος, αρχικά, για παραβίαση των όρων προσωρινής απελευθέρωσής του το 2012, τότε που εκκρεμούσε ακόμη ένταλμα έκδοσής του στη Σουηδία με τις κατηγορίες της σεξουαλικής επίθεσης και του βιασμού. Πολύ σύντομα, ωστόσο, έγινε γνωστό πως η Ουάσιγκτον ζητεί την έκδοσή του για μία από τις μεγαλύτερες διαρροές διαβαθμισμένων πληροφοριών στην Ιστορία. Σε ένα πρώτο στάδιο, κατηγορείται από τις ΗΠΑ για ηλεκτρονική πειρατεία – με μέγιστη ποινή φυλάκισης τα πέντε χρόνια. Το CNN ωστόσο διαβεβαίωνε χθες πως το αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης σκοπεύει σύντομα να απαγγείλει και άλλες κατηγορίες εις βάρος του 47χρονου αυστραλού προγραμματιστή.

Οι αντιδράσεις που πυροδότησε η σύλληψη του Ασάνζ, εξίμισι χρόνια αφότου αναζήτησε και βρήκε καταφύγιο στην πρεσβεία του Ισημερινού στο Λονδίνο, είναι ενδεικτικές της πόλωσης που προκαλεί, με τους υποστηρικτές του να τον θεωρούν μία διωκόμενη ιδιοφυΐα και τους πολέμιούς του έναν παρανοϊκό χειραγωγό. Για μία «μαύρη ημέρα για την ελευθερία του Τύπου» έκανε λόγο ο Εντουαρντ Σνόουντεν, ο πρώην συνεργάτης των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών που ζει εδώ και χρόνια στη Μόσχα. «Παράνομη» χαρακτήρισε τη σύλληψή του το Wikileaks. «Το χέρι της “δημοκρατίας” σφίγγει τον λαιμό της ελευθερίας», σχολίασε η Μαρία Ζαχάροβα, η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών – η πλειονότητα των αποκαλύψεων που κάνει το Wikileaks είναι εις βάρος των ΗΠΑ και συχνά προς όφελος της Ρωσίας. «Ο Τζούλιαν Ασάνζ δεν είναι ήρωας και κανένας δεν είναι υπεράνω του νόμου», δήλωσε από την πλευρά του ο βρετανός υπουργός Εξωτερικών, Τζέρεμι Χαντ.

Αιτιολογώντας την άρση της ασυλίας του, αλλά και την αφαίρεση της υπηκοότητας που του είχε χορηγήσει το 2017, ο πρόεδρος του Ισημερινού, Λένιν Μορένο, μίλησε για «επανειλημμένες παραβιάσεις των διεθνών συμβάσεων και των πρωτοκόλλων συγκατοίκησης» από την πλευρά του Ασάνζ, καταγγέλλοντας αθέμιτες παρεμβάσεις του τελευταίου στα εσωτερικά τόσο της χώρας που τον προστάτευε όσο και άλλων χωρών. Στην πραγματικότητα, οι σχέσεις του Ασάνζ με τις Αρχές του Ισημερινού ουδέποτε ήταν αγαστές και επιδεινώθηκαν σημαντικά μετά την εκλογή του Μορένο στην προεδρία της χώρας – ενός πολιτικού που θεωρείται πιο φιλικός έναντι των ΗΠΑ από ό,τι ο προκάτοχός του, Ραφαέλ Κορέα. Την περασμένη χρονιά μάλιστα, όταν ο Ασάνζ ανέβασε μία σειρά από μηνύματα υπέρ της ανεξαρτησίας της Καταλωνίας, η πρεσβεία τού έκοψε τη σύνδεση στο Ιντερνετ.

Η σουηδική εισαγγελία, η απαρχή όλων των δεινών του Ασάνζ, έχει από χρόνια κλείσει τις έρευνες εις βάρος του – αν και η γυναίκα που τον είχε κατηγορήσει το 2010 για βιασμό ζήτησε χθες να ανοίξει εκ νέου η έρευνα. Ο Ασάνζ όμως κρίθηκε ήδη ένοχος χθες από έναν λονδρέζο δικαστή για παραβίαση των όρων προσωρινής απελευθέρωσής του το 2012: η ποινή του θα ανακοινωθεί προσεχώς, μπορεί να φτάσει έως και τον έναν χρόνο φυλάκισης. Πολύ πιο σοβαρό ωστόσο είναι το αίτημα έκδοσης που έφτασε στη Σκότλαντ Γιαρντ από τις ΗΠΑ.

Το αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης κατηγορεί (σε πρώτο στάδιο) τον Ασάνζ ότι «συνωμότησε» με την Τσέλσι Μάνινγκ, την πρώην αναλύτρια των αμερικανικών στρατιωτικών υπηρεσιών πληροφοριών που παρέδωσε το 2010 στο Wikileaks εκατομμύρια μυστικά έγγραφα του αμερικανικού στρατού και της διπλωματίας – το περίφημο πια cablegate. Πιο συγκεκριμένα, ο Ασάνζ κατηγορείται ότι έδωσε στη Μάνινγκ ένα λογισμικό που τη βοήθησε να αποκτήσει πρόσβαση σε περισσότερα απόρρητα έγγραφα. Σύμφωνα με το Λονδίνο, οι ΗΠΑ πρέπει να παρουσιάσουν την υπόθεσή τους σχετικά με το αίτημα έκδοσης του Ασάνζ έως τις 12 Ιουνίου. Προς το παρόν, ο ιδρυτής του Wikileaks δεν κατηγορείται από τις ΗΠΑ για κατασκοπεία, όπως φοβούνταν οι υποστηρικτές του. Αλλά αυτό μπορεί σύντομα να αλλάξει. Εχουν παρέλθει πια οι εποχές που ο Ντόναλντ Τραμπ αναφωνούσε – προεκλογικά, τότε που το Wikileaks δημοσίευσε χακαρισμένα από Ρώσους e-mails του Δημοκρατικού Κόμματος – «Αγαπώ το Wikileaks!».