Μνήμες

Τον έβλεπες να τρέχει και σκεφτόσουν «αυτόν τον διασκελισμό κάπου τον ξέρω». Κοιτούσες τις αντοχές του και αναλογιζόσουν «κάτι μου θυμίζει».

Ναι, δεν λάθεψες. Ο Κώστας Αποστολάκης βαδίζει στα 20 του χρόνια και μόλις την περασμένη Δευτέρα έπαιξε βασικός σε παιχνίδι της Σούπερ Λίγκας. Πρόκειται για τον γιο του «τούρμπο» Στράτου Αποστολάκη και θέλει ασφαλώς να κάνει καριέρα στο ποδόσφαιρο, ευχόμενος φυσικά να έχει πάρει κάτι από τον πατέρα του.

Δεν είναι εύκολο. Αλλες φορές το μήλο πέφτει κάτω από τη μηλιά, ορισμένες φορές δεν… Ο νεαρός Αποστολάκης, εδώ και χρόνια αγωνίζεται στις μικρές ομάδες του Παναθηναϊκού. Ανεβαίνει σταδιακά την ιεραρχία, στο παρελθόν είχε τη φήμη ενός μαχητή μέσου, κυρίως 8αριού που μπορούσε να προσφέρει και στην επίθεση. Οσοι τον είχαν παρακολουθήσει θυμούνται και ορισμένα γκολ του σε ματς πιτσιρικάδων. Ο νεαρός, ωστόσο, μεγάλωσε. Ηρθε η ώρα να τον χρησιμοποιήσει ο Δώνης στην ενδεκάδα των μεγάλων προκειμένου να διαπιστώσει «τι ψάρια πιάνει» και αν μπορεί στο μέλλον να στηριχθεί πάνω του. Μη λησμονεί κανείς εξάλλου ότι ο Παναθηναϊκός, μολονότι βελτιώνεται η οικονομική εικόνα του, ασφαλώς και θα συνεχίσει στον δρόμο της λιτότητας και της επένδυσης στα νιάτα. Για τον Αποστολάκη ξημερώνει μια ευκαιρία καριέρας. Ισως όχι στη γραμμή των μέσων, αλλά κάπου εκεί που έπαιζε και ο υπέροχος όταν αλώνιζε τη δεξιά πτέρυγα, Στράτος. Εκεί ο νεαρός έδωσε τα πρώτα του διαπιστευτήρια στη Ριζούπολη. Με καλές στιγμές αλλά όχι μόνο με τέτοιες. Είχε χώρο και σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, εκεί μπορεί να δείξει περισσότερα από τα στοιχεία του παιχνιδιού του.

Αντικρίζοντας τον Αποστολάκη έχεις άμεσα τις φιγούρες όλων των νέων αθλητών. Που προτού κλείσουν την πρώτη εικοσαετία της ζωής τους, ακόμη και λίγο νωρίτερα, καλούνται να πέσουν στα βαθιά του επαγγελματικού αθλητισμού. Θέλουν να αφήσουν το στίγμα τους σε έναν κόσμο αδηφάδο, εκεί που τίποτα δεν σου χαρίζεται αν αληθινά δεν αξίζεις. Και πρέπει να πείσεις γιατί ενίοτε οι ευκαιρίες είναι απελπιστικά λίγες και πρέπει να τις αρπάξεις… Ο μικρός έχει ένα ακόμη βάρος: τη φήμη του πατέρα του. Πρέπει να απογαλακτιστεί. Να την τινάξει από πάνω του. Δύσκολο μεν, απαραίτητο δε. Γιατί στο χορτάρι δεν θα είναι ο Κώστας Στράτου Αποστολάκης, αλλά ένας ποδοσφαιριστής που θα κρίνεται όπως οι άλλοι. Μπορεί μάλιστα και αυστηρότερα, αν δει κάποιος την ταυτότητά του και θελήσει να κάνει συγκρίσεις. Είναι οι νόμοι της ζωής. Αλλά παράλληλα και η αέναη προσπάθεια κάθε νέου να εμφανιστεί σε όποιον τομέα της ζωής και να ξεφύγει από τη μεγάλη σκιά του πατέρα του, κάτι ώρες ώρες δύσκολο. Καλή (τους) επιτυχία!