Εξι στα έξι με φρένα σπασμένα!

Τρένο που δεν σταματάει ο Ολυμπιακός στη Σούπερ Λίγκα. Και ας έχει καταλάβει καιρό τώρα πως αυτό το ταξίδι δεν έχει για… τελικό προορισμό τον επιθυμητό. Εκείνον που γιορτάζεται με φιέστα στον τερματισμό. Οι Ερυθρόλευκοι μοιάζουν να μην καταλαβαίνουν τίποτε. Ούτε από βαθμολογίες, ούτε από αντιπάλους, ούτε από την ταλαιπωρία που έφεραν οι έντεκα διεθνείς κλήσεις το τελευταίο διάστημα. Συνεχίζουν να έχουν το πόδι πατημένο στο γκάζι. Χωρίς διάθεση για υπολογισμούς. Και έτσι έχουν σκοπό να το πάνε ώς το φινάλε.

Το χθεσινό 2-1 επί του Ατρομήτου μπροστά σε περισσότερους από τριάντα χιλιάδες θεατές: έκτη νίκη στη σειρά και δωδέκατη στις τελευταίες δεκατρείς αγωνιστικές. Με περιπέτεια, μιας και χρειάστηκε «ανατροπή», με επίδειξη χαρακτήρα απέναντι σε μία από τις καλύτερες ομάδες του πρωταθλήματος. Τείνουν να γίνουν παραδοσιακός μπελάς οι Περιστεριώτες, έχει όμως πλέον τον τρόπο του ο Ολυμπιακός μαζί τους. Το έκανε στον πρώτο γύρο με ανατροπή (25/11) που ολοκληρώθηκε από τον Βούκοβιτς στις καθυστερήσεις. Το έκανε και χθες στο Φάληρο, με τους Φορτούνη και Ποντένσε να ντύνονται δημιουργοί και τους Γκιγέρμε (50′), Μπουχαλάκη (75′) να απολαμβάνουν τη δόξα των σκόρερ. Δεν είχαν Σούπερ Λίγκα λογαριασμό οι δύο κεντρικοί μέσοι της ομάδας του Πέδρο Μαρτίνς. Τον άνοιξαν παρέα, και μάλλον την κατάλληλη στιγμή. Σε ένα απόγευμα που προέκυψαν μπελάδες από νωρίς, μιας και ο Κουλούρης (30′) εκμεταλλευόμενος την ασίστ του Μπρούνο είχε προλάβει να ανοίξει το σκορ για τον Ατρόμητο.

Ηταν πάρα πολύ καλοί οι φιλοξενούμενοι ώς τα μισά του δρόμου. Εδειξαν να ελέγχουν το ματς, και μάλιστα να φτάνουν με μεγάλη ευκολία στην τελική προσπάθεια. Αν μάλιστα ο Σα και το οριζόντιο δοκάρι δεν σταματούσαν στο 2′ την απευθείας εκτέλεση φάουλ του Ουάρντα, τότε το ματς θα είχε γίνει ροντέο… από το ξεκίνημά του. Η ομάδα του Κάναντι στεκόταν ψηλά, πίεζε τις πρώτες μπάλες στην κυκλοφορία του Ολυμπιακού και δεν έδειξε να φοβάται αυτό το παιχνίδι με τη φωτιά. Σε μια τέτοια φάση μάλιστα παγιδεύτηκε ο Γκιγέρμε στο λάθος που έφερε το 0-1.

Αλλαγές και ανατροπή

Τι άλλαξε στο δεύτερο μισό; Βασικά δύο πρόσωπα. Ο Χασάν στην κορυφή αντί του Γκερέρο, ο Ντίας στο δεξί φτερό της επίθεσης, με τον Ποντένσε να πηγαίνει αριστερά και τον Μασούρα στον πάγκο. Αλλαγές που βοήθησαν σημαντικά, αν αναλογιστεί κανείς πως από τη μια ο Χασάν ταλαιπώρησε πολύ τους στόπερ του Ατρομήτου (έχασε και μια σπουδαία ευκαιρία στο 57′), από την άλλη ο δεξιός διάδρομος έγινε ο χώρος δράσης για την ανατροπή. Από το φτερό η μαγική σέντρα του Φορτούνη στον Γκιγέρμε για το 1-1 (50′). Από εκεί και το καταπληκτικό γύρισμα του Ποντένσε στο δεύτερο δοκάρι και τον Μπουχαλάκη για το 2-1. Ολα αυτά με τον Ολυμπιακό να έχει πλέον πάρει για τα καλά τα πάνω του στο παιχνίδι και να δημιουργεί με συνέπεια κινδύνους για την εστία του Μπάλαζ Μέγερι (οκτώ τελικές μόνο στο δεύτερο ημίχρονο).

Με αυτή τη νίκη οι Πειραιώτες (και έχοντας ουσιαστικά επικρατήσει και του Παναθηναϊκού στο ΟΑΚΑ) έφτασαν ήδη στους 60+3 βαθμούς. Εξι περισσότερους από όσους είχαν πέρυσι στο φινάλε της σεζόν. Εχουν την τρίτη της βαθμολογίας ΑΕΚ στο 10+3, με τέσσερα ματς να υπολείπονται ώς το φινάλε. Επί της ουσίας λοιπόν χθες σφραγίστηκε και τυπικά η δεύτερη θέση, που οδηγεί στα καλοκαιρινά προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ. Από το μονοπάτι των μη πρωταθλητών. Είπαμε όμως, οι υπολογισμοί δεν αφορούν ούτε τον Μαρτίνς ούτε τους ποδοσφαιριστές του. Σε αυτά τα τέσσερα ματς που υπάρχουν μπροστά ώς τις 5 Μαΐου (Παναιτωλικός εκτός, Ξάνθη εντός, Λαμία εκτός, ΑΕΛ εκτός) ο στόχος παραμένει λιτός και κατανοητός. Και βέβαια… απόλυτος.

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ (Πέδρο Μαρτίνς): Σα, Κούτρης, Μεριά, Σισέ, Ελαμπντελαουί, Γκιγέρμε, Μπουχαλάκης, Ποντένσε, Φορτούνης (92′ Καμαρά), Μασούρας (46′ Χασάν), Γκερέρο (46′ Ντίας).

ΑΤΡΟΜΗΤΟΣ (Νταμίρ Κάναντι): Μέγερι, Κιβρακίδης (77′ Μανούσος), Ρισβάνης, Χατζηισαΐας, Σάκιτς, Μπουσούλατζιτς, Μάντσον, Ουάρντα (62′ Καρασαλίδης), Μπρούνο, Ενσικουλού (81′ Μούγιακιτς), Κουλούρης.

• Εβραζε ο Πέδρο Μαρτίνς κατά τη διάρκεια του ματς, από τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπιζε τους ποδοσφαιριστές του ο Ματίας Γκεστράνιους. Ο φινλανδός ρέφερι που η «εξυγίανση» επιστράτευσε για το χθεσινό ματς. Και μιας και ο προπονητής του Ολυμπιακού στα δείγματα γραφής που έχει καταθέσει στη χώρα μας, αν μη τι άλλο, είναι συνήθως ψύχραιμος, πραγματικά τα όσα είπε στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου για τους ξένους διαιτητές που έρχονται στα μέρη μας θα πρέπει να απασχολήσουν αρκετούς. «Τα κριτήρια των διαιτητών που έρχονται να παίξουν στην Ελλάδα δείχνουν να είναι λανθασμένα ή διαφορετικά» είπε ο Μαρτίνς. «Ή έχουν άλλα κριτήρια ή είναι διαιτητές κακής ποιότητας» πρόσθεσε. Νωρίτερα και ενώ ακόμη πατούσε στον αγωνιστικό χώρο (flash interview) ο Πορτογάλος είχε επίσης αφήσει να εννοηθεί ο εκνευρισμός του. «Ηταν μια… καλή διαιτησία, όπως πρέπει να είναι οι διαιτησίες» είπε. Δεν το εννοούσε όμως. Ο Γκεστράνιους σε πάρα πολλά σημεία του ματς εξόργισε το Καραϊσκάκης. Κυρίως με τις… μη υποδείξεις του σε κλασικές περιπτώσεις φάουλ κ.λπ. Ενίοτε και σε περιπτώσεις κραυγαλέες. Με όσα συμβαίνουν ωστόσο την τελευταία διετία, ειδικά με τον τρόπο αντιμετώπισης του Ολυμπιακού, ο Φινλανδός δεν ήταν παρά ένας ακόμη κρίκος στην αλυσίδα.

Το γκολ του αγώνα μπήκε μετά τη λήξη…

Ούτε η ξεγυρισμένη ασίστ του Φορτούνη στον Γκιγέρμε για την ισοφάριση, ούτε τα… ζογκλερικά του Ποντένσε που ο Πορτογάλος τα προσφέρει σε αφθονία. Για την ακρίβεια, η καλύτερη στιγμή της βραδιάς στο Φάληρο – και μια από τις ομορφότερες της χρονιάς – δεν χώρεσε στα 93 λεπτά του ματς ανάμεσα στον Ολυμπιακό και τον Ατρόμητο. Προέκυψε με τη λήξη του. Και ήταν από εκείνες που δεν θες να σταματήσεις να αντικρίζεις στα γήπεδα. Πολλώ δε μάλλον στα δικά μας, εδώ στη γειτονιά της Σούπερ Λίγκας, που έχουμε βαλθεί να τετραγωνίσουμε τον κύκλο.

Αυτουργός; Ο Λεονάρντο Κούτρης. Ο νεαρός μπακ του Ολυμπιακού που ομολογουμένως συγκίνησε τους πάντες, πιθανότατα δίχως να το καταλάβει. Αυθόρμητα έτρεξε ώς την κερκίδα. Αυθόρμητα ζήτησε να πάρει στην αγκαλιά του έναν πιτσιρικά φίλο των Ερυθρολεύκων. Ενα μικρό παιδί, από εκείνα που ο Θεός τους χάρισε ειδικές δυνάμεις για να αντέχουν ακόμη και σε εκείνα που δεν αντέχονται. Τον άρπαξε λοιπόν ο Κούτρης στην αγκαλιά του, τον πήρε μαζί του στον αγωνιστικό χώρο και μέσα σε δευτερόλεπτα όσοι παρέμεναν στις θέσεις τους στο Καραϊσκάκη, συντονίστηκαν μαζί τους.  Ο Λέο βρήκε μια μπάλα και άρχισε να αλλάζει πάσες με τον μικρό, φτάνοντας ώς την εστία μπροστά από τη Θύρα 7. Του «έστρωσε» λοιπόν και ο πιτσιρικάς έστειλε την μπάλα να αναπαυθεί στα δίχτυα σηκώνοντας το γήπεδο στο «πόδι» για τους πανηγυρισμούς.

«Ηξερα εξαρχής για το παιδάκι, με είχαν ενημερώσει για να του δώσω τη φανέλα μου, τον είδα που μου χαμογέλασε και με ευχαρίστησε. Σκέφτηκα να τον αγκαλιάσω να τον βάλω στο γήπεδο, ήταν σε καλή κατάσταση και ήθελα να του δώσω κι άλλη χαρά.

Πανηγυρίσαμε όλοι το γκολ που έβαλε μπροστά στη Θύρα 7, τον αποθέωσαν όλοι κι αυτό είναι το καλύτερο που έγινε. Θα το θυμάται για όλη του τη ζωή και του εύχομαι ολόψυχα να βγει νικητής, γιατί είναι ένας γίγαντας, όλοι είμαστε πολύ μικροί μπροστά του. Δεν υπάρχει κάτι σημαντικότερο από το να βλέπεις αυτό το παιδί να χαμογελά», δήλωσε λίγο αργότερα στη συνδρομητική τηλεόραση.

Πραγματικά οι λέξεις μοιάζουν αδύναμες για να αποτυπώσουν το συναίσθημα της στιγμής. Και για να υπενθυμίσουν σε όλους μας την πραγματική αξία του ποδοσφαίρου. Τι πιο όμορφο από το χαμόγελο ενός μικρού παιδιού. Ποιος σπουδαιότερος από εκείνον που μπορεί να το προσφέρει…