Εξαίρεση μόνο ο Παναθηναϊκός

Η μέθοδος ήταν δοκιμασμένη στον διασημότερο πόλεμο της Ιστορίας αλλά οι ινστρούχτορες των ισχυρών του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου καθυστέρησαν είκοσι χρόνια για να το αντιληφθούν.

Ο «Δούρειος Ιππος» αυτή τη φορά πέρασε τα τείχη της UEFA φορώντας προβιά προβάτου. Η κατάληψη του κάστρου της UEFA το οποίο προστατεύει τους αδύναμους είναι πλέον θέμα μηνών.

Οταν ξέσπασε ο πόλεμος μεταξύ των ισχυρών και της UEFA για τον έλεγχο των κεφαλαίων οι πρώτοι πίστευαν πως θα μπορούσαν να φτάσουν στη νίκη συνασπιζόμενοι μεταξύ τους.

Εσπασαν τα μούτρα τους. Σκέφτηκαν πως αντί να σπαταλάμε δυνάμεις και χρήματα καλύτερα να απλώσουμε χέρι φιλίας και να κατακτήσουμε το κάστρο εκ των έσω.

Δημιούργησαν την Ενωση Ευρωπαϊκών Συλλόγων που – υποτίθεται – εκπροσωπεί τα συμφέροντα του συνόλου των ομάδων του Παλαιού Κόσμου στα κέντρα αποφάσεων.

Εισήλθαν έτσι ως φίλοι από την κεντρική πύλη και έπιασαν αιχμάλωτο τον ηγέτη της UEFA.

Ολα τα υπόλοιπα είναι εύκολα. Το ανατριχιαστικό στην υπόθεση της δημιουργίας της Σούπερ Λίγκας ή Σούπερ Τσάμπιονς, όπως την αποκάλεσε ο «Οδυσσέας» Αντρέα Ανιέλι, είναι πως τα σχέδια ταιριάζουν με αυτά που είχε καταθέσει ο εμπνευστής της και άλλοτε επικεφαλής της αλησμόνητης Media partners Ροντόλφο Χεχτ στις αρχές της δεκαετίας του 1990.

Το 1998, υπό τον τίτλο «Ο άνθρωπος πίσω από το σχέδιο της αλλαγής του ποδοσφαίρου», ο «Ιντιπέντεντ» φιλοξενούσε συνέντευξή του.

Πώς φανταζόταν τη Σούπερ Λίγκα; Συμμετοχή 32 ομάδων εκ των οποίων οι 16 θα θεωρούνται «ιδρυτικά μέλη». Θα επιλέγονται με βάση την απόδοσή τους την τελευταία δεκαετία. Στο τότε γκρουπ συμπεριλαμβάνονταν οι Αρσεναλ, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Λίβερπουλ, Γιουβέντους, Ιντερ, Μίλαν, Μπαρτσελόνα, Ρεάλ Μαδρίτης, Μπάγερν, Ντόρτμουντ, Αγιαξ, Μαρσέιγ, Παρί, Μπενφίκα, Γαλατασαράι και… Παναθηναϊκός.

Οι 32 ομάδες θα χωρίζονταν σε δύο κατηγορίες των 16 και θα έδιναν τουλάχιστον 15 αγώνες.

Αν εξαιρέσουμε τον Παναθηναϊκό, όλα τα υπόλοιπα έμειναν ανατριχιαστικά ίδια.