Παιάνες

Η θέση της Νέας Δημοκρατίας είναι ζηλευτή. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα υπερώριμο φρούτο έτοιμο να πέσει, η αξιοπιστία του βρίσκεται στο ναδίρ, οι πρωτοβουλίες και τα ανοίγματά του δεν πείθουν, έχουν ξεκινήσει γκρίνιες και διχόνοιες, το μόνο που μένει να απαντηθεί είναι πότε θα χάσει την εξουσία και με τι διαφορά. Δεν απαιτείται έτσι κάποια ευφάνταστη αντιπολίτευση. Ούτε βοηθά η επιθετικότητα: η ένταση ευνοεί πάντα αυτόν που χάνει.

Δικαιολογημένα λοιπόν ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει χαμηλώσει τους τόνους σε ένα ζήτημα που δίχασε και εξακολουθεί να διχάζει – το Μακεδονικό – και ρίχνει το βάρος στην οικονομική ανόρθωση της χώρας. Κάποιοι αναλυτές μάλιστα επισημαίνουν ότι δεν είναι τυχαίο που έχει αραιώσει η παρουσία του Αδωνη και του Βορίδη στα κανάλια. Οι ημέρες, λένε, απαιτούν μετριοπάθεια. Αλλά ο τομεάρχης Εθνικής Αμυνας της ΝΔ σπεύδει να τους διαψεύσει.

Ο Βασίλης Κικίλιας μπορεί να θεωρεί ότι μόνο με έξαλλες τοποθετήσεις τιμά το πόστο του και βοηθά την πολιτική του σταδιοδρομία. Αναγορεύοντας όμως σε εθνικό ήρωα έναν αλεξιπτωτιστή που έκρινε σκόπιμο να βιντεοσκοπήσει με το κινητό του την πτώση του από στρατιωτικό ελικόπτερο ενώ τραγουδάει το «Μακεδονία ξακουστή», και απειλώντας ότι στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου θα τραγουδήσει αυτό το εμβατήριο μαζί με όλους τους πολίτες, προσφέρει κακές υπηρεσίες στον τόπο. Γιατί κάνει κάτι πιο επικίνδυνο από το να λαϊκίζει: φανατίζει.

Οσο για τον ισχυρισμό του ότι για να αποδείξει το ΓΕΣ πως ο αλεξιπτωτιστής δεν αποβλήθηκε επειδή τραγουδούσε το «Μακεδονία ξακουστή» πρέπει να βάλει όλα τα τμήματα που θα παρελάσουν να το τραγουδήσουν, δύσκολα πιστεύει κανείς ότι προέρχεται από έναν εκπρόσωπο κόμματος που βρίσκεται στο κατώφλι της εξουσίας.

Δεν είναι φυσικά ο πρώτος διδάξας τον φανατισμό. Αξέχαστες έχουν μείνει οι σκηνές από τις παρελάσεις της 28ης Οκτωβρίου του 2011, όταν οι Αγανακτισμένοι προκαλούσαν, προπηλάκιζαν, έφτυναν, μούντζωναν και έβριζαν, αναγκάζοντας ακόμη και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να αποχωρήσει οργισμένος από την παρέλαση της Θεσσαλονίκης υπό τις κραυγές «Προδότη!». Τότε ο ΣΥΡΙΖΑ είχε μιλήσει για πάνδημη και αυθόρμητη παρέμβαση του λαού για να σταματήσει η εξόντωση της κοινωνίας. Ονειρεύεται άραγε ανάλογες δόξες ο τομεάρχης;

Η αισιόδοξη εκδοχή είναι ότι όλα αυτά γίνονται και λέγονται αφενός για να παραμείνει η Νέα Δημοκρατία ενωμένη και αφετέρου για να κρατηθεί εκτός Βουλής το κόμμα του Βελόπουλου που θα μπορούσε να της στερήσει την πολυπόθητη αυτοδυναμία. Σύμφωνα με την εκδοχή αυτή, τα κρούσματα εθνικισμού θα σταματήσουν μετά τις εκλογές και το κόμμα θα ανακτήσει τον μετριοπαθή και φιλοευρωπαϊκό του χαρακτήρα. Αλλά όταν βγει το τζίνι από το μπουκάλι, μερικές φορές είναι δύσκολο να το ξαναβάλεις.

Το μόνο βέβαιο, για να δανειστούμε τη γλώσσα του Κικίλια, είναι ότι το «εν λόγω άσμα» θα «παιανίσει» στις παρελάσεις του 2020.