Σχεδιασμός εκτός τροχιάς{CR}

Ο απολογισμός στο Μέγαρο Μαξίμου έχει ξεκινήσει. Και το αποτέλεσμα βγαίνει λειψό. Σε σχέση με τον προγραμματισμό του περασμένου Σεπτεμβρίου, όταν ο Αλέξης Τσίπρας επέστρεφε από τη Θεσσαλονίκη με τη βεβαιότητα ότι το «πακέτο» της ΔΕΘ θα τάραζε τους δημοσκόπους, τίποτε δεν έχει λειτουργήσει όπως είχε σχεδιαστεί. Οι Πρέσπες όχι μόνον δεν έχουν αναδιατάξει το πολιτικό σκηνικό, αλλά έχουν ανοίξει μια νέα «μαύρη τρύπα» στην οποία το κυβερνητικό καράβι κινδυνεύει να καταποντιστεί αύτανδρο. Η Οικονομία δεν έχει ανέβει στην υπερταχεία, όπως προσδοκούσαν σε εκείνη την πρώτη μεταμνημονιακή φάση στο πρωθυπουργικό επιτελείο. Και η συνταγματική αναθεώρηση δεν ανέδειξε το μεταρρυθμιστικό προφίλ του Τσίπρα, όπως επίσης φιλοδοξούσαν όσοι οργάνωσαν κα επόπτευσαν το εγχείρημα στη Βουλή. Απεναντίας, με περισσότερα κέρδη βγήκε από τη διαδικασία στην Ολομέλεια της Βουλής ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος εγκλώβισε την κυβερνητική πλειοψηφία και ξέμπλεξε με κάθε σενάριο περί «δεξιάς παρένθεσης» λόγω προεδρικής εκλογής. Στην κυβέρνηση Τσίπρα και στον ΣΥΡΙΖΑ έμεινε η «ρετσινιά» ότι μπλόκαραν για κάμποσα χρόνια ακόμη τα μη κρατικά πανεπιστήμια και τον εκσυγχρονισμό των διατάξεων για τα δάση και το περιβάλλον – που θα επέτρεπαν μια νέα οικιστική πολιτική.

Επτά μήνες νωρίτερα, ο σχεδιασμός του Μαξίμου έβλεπε τη ΝΔ διασπασμένη ή, τουλάχιστον να πορεύεται μέσα σε συνθήκες εμφύλιου σπαραγμού για το Σκοπιανό. Εβλεπε ακόμη το Κίνημα Αλλαγής σε μια πορεία εξαΰλωσης. Τα αποτελέσματα ήταν μάλλον πενιχρά – ακόμη και ο Γιώργος Παπανδρέου διαμηνύει στον Τσίπρα ότι στις εκλογές θα φτάσει μόνος του. Ο Θανάσης Θεοχαρόπουλος και ο Σπύρος Δανέλλης δεν ικανοποιούν – ως λάφυρο – κανέναν στην Κουμουνδούρου, ούτε η «αφυδάτωση» του Ποταμιού δικαιολογεί τους πρόωρους πανηγυρισμούς για την οριζόντια τομή στα πολιτικά κόμματα. Αυτό που απέμεινε πλέον στον Αλέξη Τσίπρα από τα σχέδια επί χάρτου του περασμένου φθινοπώρου, είναι η επιχείρηση διεμβολισμού της Κεντροαριστεράς. Αλλά και σε αυτό, τα κέρδη όχι μόνον δείχνουν επίσης πενιχρά, αλλά είναι ο ΣΥΡΙΖΑ εκείνος που βρίσκεται αντιμέτωπος με τριγμούς – αφού το σχέδιο της διεύρυνσης κάθε άλλο παρά ενθουσιάζει τη ριζοσπαστική πτέρυγα και την παλαιά φρουρά που ανησυχεί.

Η μάχη για τη φυσιογνωμία του κόμματος που έχει ξεκινήσει στα ενδότερα της Κουμουνδούρου, στην πραγματικότητα έχει να κάνει με τις θέσεις. Με τον Ευκλείδη Τσακαλώτο η κατάσταση θεωρείται ελεγχόμενη, αφού ατύπως έχει συμφωνηθεί ότι οι νεοεισερχόμενοι δεν θα παραβιάσουν τον ζωτικό χώρο των «53+». Τα υπόλοιπα θα προκύψουν από το αποτέλεσμα στην κάλπη. Μέχρι τότε όμως, εάν τα πράγματα ξεφύγουν από τον έλεγχο, ο Αλέκος Φλαμπουράρης είναι βέβαιο ότι θα αναλάβει εκ νέου δράση. Ο υπουργός Επικρατείας μπορεί να κατευνάσει τα πάθη, να υποσχεθεί και να μεσολαβήσει για να γεφυρωθούν οι διαφορές, αλλά κυρίως ξέρει τα «κλειδιά» των περισσότερων στον ΣΥΡΙΖΑ. Οπως γνωρίζει ότι μια εκ των έσω υπονόμευση του Τσίπρα είναι αρκετή για να μην υπάρχει ΣΥΡΙΖΑ. Κυρίως όμως αντιλαμβάνεται ότι χωρίς πραγματική συμπόρευση με έναν μεγαλύτερο χώρο που μέχρι πρότινος η Κουμουνδούρου προπηλάκιζε, το κόμμα και ο Τσίπρας δεν έχουν καμία ελπίδα να βγουν από το αδιέξοδο. Για τον 81χρονο υπουργό Επικρατείας, οι προσωπικές φιλοδοξίες έχουν περάσει σε δεύτερη μοίρα – και αυτό προσθέτει σε αξιοπιστία που ελάχιστοι στον κομματικό μικρόκοσμο αμφισβητούν. Η απόφαση – και με παρότρυνση του Τσίπρα – να αναλάβει ρόλο καθοδηγητή στην προσπάθεια της συγκρότησης ενός «προοδευτικού μετώπου» οδηγεί σε νέα στοιχήματα και σε έναν νέο παρασκηνιακό αγώνα ταχύτητας. Από τη νυχτερινή σύναξη στο σπίτι του Αντώνη Λιβάνη έως τις συζητήσεις με ενδιαφερόμενους κεντροαριστερούς για να ενταχθούν στα ψηφοδέλτια, ο Φλαμπουράρης έχει συμπληρώσει ένα δίμηνο με υπερωρίες. Από το αποτέλεσμα, ωστόσο, δεν είναι άπαντες στο Μαξίμου ευχαριστημένοι.