Προσβάλλοντας τις γυναίκες

Ποιο είναι το περιεχόμενο του φεμινισμού ως αντίληψη ζωής και ως κινηματική δράση στη μεταφεμινιστική εποχή του εικοστού πρώτου αιώνα;

Ασφαλώς σαρωτικά διαφορετικό από εκείνο που σφράγισε μοντέλα συμπεριφοράς, διεκδικήσεις και δράσεις κατά τον προηγούμενο αιώνα. Το 2019, καθώς ο κόσμος και η Ελλάδα διανύουν το στάδιο της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης, οι κοινωνικές εξελίξεις στον χώρο της εργασίας, των δικαιωμάτων, της ενσωμάτωσης, των ευκαιριών και της συμμετοχής στα κέντρα λήψης των αποφάσεων δεν είναι αμελητέες. Δεν καθιστούν τις φεμινιστικές διεκδικήσεις και αντιλήψεις άνευ περιεχομένου, καθώς ασφαλώς υφίστανται ανοιχτά ζητήματα ισοτιμίας των φύλων, αλλά ευτυχώς, γεγονότα και αποκλεισμοί που περιθωριοποιούσαν και στοχοποιούσαν τις γυναίκες καθώς και εξοβέλιζαν τη γυναικεία δημόσια παρουσία και παρέμβαση ανήκουν στο παρελθόν.

Η γυναικεία δημόσια παρουσία τόσο σε επίπεδο θεσμικών θωρακίσεων, όσο και στο επίπεδο των στερεοτύπων, δεν είναι εξ ορισμού ευάλωτη. Δεν αμφισβητείται, δεν συνιστά πλέον μεμονωμένη εξαίρεση. Εξακολουθεί κατά την άποψή μου να προϋποθέτει μεγαλύτερη προσπάθεια και θυσίες, αλλά μέχρι εκεί.

Απέναντι στους αμετανόητους συμπλεγματικούς ανθρώπους οι οποίοι αντιμετωπίζουν μια γυναίκα με σεξιστική και μειωτική διάθεση, οι απαντήσεις είναι σήμερα πιο εύκολες. Σε αντίθεση με το παρελθόν η περιθωριοποίηση και γελοιοποίηση τέτοιου είδους θυτών είναι απόλυτα εφικτή.

Εκτός και αν η ίδια η γυναίκα θύμα της δράσης αυτής δεν σέβεται ούτε τον εαυτό της, ούτε το γυναικείο φύλο. Εκτός και αν πορεύεται ή πολιτεύεται με μειωμένο το αίσθημα της ευθύνης και της αξιοπρέπειας. Εκτός και αν επινοεί τον ρόλο του «θύματος» γιατί τη βολεύει ο ρόλος της αδύναμης και κατατρεγμένης. Αν δηλαδή προκειμένου να δραπετεύσει από ευθύνες που της αναλογούν και να μην πληρώσει το βαρύ τίμημα που συνεπάγονται πράξεις και παραλείψεις της, επιλέγει να κρυφτεί πίσω από την προσβλητική και μειωτική αυτοθυματοποίηση, επικαλούμενη το «ασθενές» φύλο της. Είναι θλιβερό ότι η περιφερειάρχης Αττικής, μετά την άσκηση της εις βάρος της ποινικής δίωξης για ανθρωποκτονία από αμέλεια κατά συρροή και διά παραλείψεως για τον τραγικό θάνατο εκατό συμπολιτών μας στο Μάτι, επέλεξε να δηλώσει ότι την κατηγορούν επειδή είναι γυναίκα! Είναι η ίδια περιφερειάρχης που τον Νοέμβριο του 2017 μετά τον θάνατο είκοσι συμπολιτών μας από τις πλημμύρες στη Μάνδρα επέλεξε να μεταβεί στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου και να υποβάλει μήνυση κατά παντός υπευθύνου! Λες και η ίδια ήταν μια απλή πολίτης, χωρίς αρμοδιότητες, χωρίς αντικειμενική και υποκειμενική ευθύνη που απορρέει από αυτές.

Η επίκληση του φύλου από μια γυναίκα δημόσιο λειτουργό, προκειμένου να αποποιηθεί τις αντικειμενικές της ευθύνες δεν είναι μόνο μια αντιαισθητική και φτηνή κίνηση. Προσβάλλει, ταπεινώνει και ευτελίζει τη γυναικεία υπόσταση και αξιοπρέπεια. Και για τον λόγο αυτόν δεν μπορεί παρά κάθε γυναίκα να αισθάνεται βαθύτατα προσβεβλημένη και ενοχλημένη.

Η Μιλένα Αποστολάκη είναι πρώην υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης