Το τρίπτυχο των στόχων για φετινό{CR}happy end

H κατάκτηση του Κυπέλλου. Εξασφάλιση της δεύτερης θέσης στο πρωτάθλημα, για την οποία έχει ήδη γίνει η πολλή δουλειά. Και βέβαια η ακόμη μεγαλύτερη πρόοδος του φιλόδοξου πρότζεκτ που από το περασμένο καλοκαίρι έχει δώσει μια ενδιαφέρουσα αύρα επανεκκίνησης στο μεγάλο λιμάνι. Σαν να λέμε: Ενας τίτλος. Η επιστροφή στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ. Και ακόμη πιο όμορφο ποδόσφαιρο. Η τρόικα – οδηγός ως τον Μάιο. Τρεις πολύ καλοί λόγοι ώστε ο Ολυμπιακός, μπαίνοντας από σήμερα στο τελευταίο κομμάτι της σεζόν, να προσπαθήσει ακόμη περισσότερο. Για να πλησιάσει σε happy end μιας σεζόν που είναι ήδη πετυχημένη για πολλούς και διάφορους (αμιγώς ποδοσφαιρικούς λόγους).

Στο τέλος του δρόμου

Ναι, κάπως έτσι θα μπορούσε να είναι το intro σε αυτό το τελευταίο κεφάλαιο του φετινού βιβλίου που αρχίζει να γράφεται από το απόγευμα (17.15) με την αναμέτρηση στο «Καραϊσκάκη» κόντρα στον ΟΦΗ. Υπάρχουν 1+8 ματς πρωταθλήματος ώς το φινάλε. Και βέβαια υπάρχει και το Κύπελλο όπου ο Ολυμπιακός φτάνει να νικήσει εντός έδρας τη Λαμία (ή να έρθει ισόπαλος ώς 2-2) για να βρεθεί στους ημιτελικούς και να φουλάρει την προσπάθειά του για την κατάκτηση του τίτλου. Το μίνιμουμ των αγώνων που απομένουν είναι δέκα. Το μάξιμουμ είναι δεκατρία. Ουσιαστικά το 75% της δράσης για τη σεζόν 2018-19 πέρασε. Και το ταξίδι ήταν πραγματικά πολύ ενδιαφέρον για αυτή τη νέα ομάδα που οι Ερυθρόλευκοι έφτιαξαν από την αρχή, το περασμένο καλοκαίρι.

«Ετσι ονειρευόμαστε…»

Και αν ο πρόσφατος αποκλεισμός από την Ντιναμό Κιέβου σε συνδυασμό με την ενδεχόμενη απώλεια του πρωταθλήματος θεωρητικά δημιουργεί αντίλογο, πρακτικά είναι σαν κάποιος να σου δείχνει το φεγγάρι και εσύ να κοιτάζεις το δάχτυλο. Σαν να γυρίζεις τη πλάτη στα αυτονόητα. Ο Ολυμπιακός φέτος έχει ανεβάσει τα αγωνιστικά του στάνταρ σε πολύ υψηλό επίπεδο, παρότι η απόφασή του να τα αλλάξει όλα έδινε λίγες ρεαλιστικές πιθανότητες για να συμβεί αυτό τόσο γρήγορα. Αν μάλιστα δεν είχε μπόλικη ατυχία σε καθοριστικές στιγμές, και βέβαια αν δεν είχε το… φαινόμενο «Εξυγίανσης» να τον αναδεικνύει ως τον υπ’ αριθμόν 1 αντίπαλό του, τότε ίσως σήμερα η βάση της κουβέντας να ήταν διαφορετική, ακόμη και αν ο παρονομαστής είναι αποκλειστικά τα αποτελέσματα. Και όχι το «έτσι ονειρευόμαστε τον Ολυμπιακό», σύνθημα που φέτος έχει ακουστεί πάρα πολλές φορές στο γήπεδο Καραϊσκάκη. Και που σε τελική ανάλυση είναι από μόνος του ένας πολύ τιμητικός τίτλος για την ομάδα του Πέδρο Μαρτίνς.

Απολογισμός εκτός συνόρων

Ακόμη όμως και αν πρέπει να το πάμε αποκλειστικά με τα αποτελέσματα; Οι Ερυθρόλευκοι πέτυχαν 6 νίκες – και τρεις ισοπαλίες – στα 12 ευρωπαϊκά τους ματς που τους έφτασαν ώς τους «32» του Γιουρόπα Λιγκ, για να ξεκινήσουμε από την Ευρώπη που μόλις τελείωσε. Στο διάβα τους παρέσυραν τον κολοσσό που ακούει στο όνομα Μίλαν, αλλά και την Μπέρνλι. Αποκλείστηκαν από την Ντιναμό Κιέβου με τους Ουκρανούς να παραδέχονται πως άφησαν «έξω» μια καλύτερη ομάδα από εκείνους. Και βέβαια με το όνομα ενός Σλοβάκου διαιτητή, του Ιβάν Κρούζλιακ, να έρχεται στο προσκήνιο σε μια ιστορία από εκείνες που όλοι φαντάζονται αλλά λίγοι μπορεί να επιβεβαιώσουν. Η… καλή νεράιδα των ομάδων της Ουκρανίας στα κύπελλα Ευρώπης εδώ και δυόμισι χρόνια. Εχει οριστεί σε πέντε διαφορετικά ματς και οι Ουκρανοί έχουν τέσσερις νίκες και μια ισοπαλία. Σε αυτά τα 12 ματς ο Ολυμπιακός πέτυχε διπλάσιο αριθμό γκολ (24) από όσα δέχθηκε (12). Παράλληλα έγινε για άλλη μια σεζόν η ομάδα που έδωσε μακράν της δεύτερης τους περισσότερους βαθμούς στην Ελλάδα, σε ό,τι αφορά στο εθνικό μας ranking. Σαφώς και η διαδρομή, λοιπόν, είναι πετυχημένη. Ασχέτως αν θα μπορούσε να έχει και συνέχεια. Και μιας και μπήκαμε σε αυτόν τον πειρασμό; Ας γίνει ένας απολογισμός και στα… του εσωτερικού. Με πρώτον αυτόν στο πρωτάθλημα. Πέρυσι τέτοια εποχή λοιπόν έπειτα από 21 αγωνιστικές στη Σούπερ Λιγκ (μιας και οι Ερυθρόλευκοι αγωνίζονται σήμερα) το ρεκόρ για τον Ολυμπιακό ήταν 13 νίκες – 4 ισοπαλίες – 4 ήττες και οι βαθμοί 43 εκ των οποίων οι τρεις αφαιρέθηκαν για όσα έγιναν μετά το τέλος της εντός έδρας ήττας από την ΑΕΚ. Φέτος η ομάδα του Μαρτίνς έχει ήδη 48 με 15 νίκες – 3 ισοπαλίες – 3 ήττες. Ουσιαστικά είναι ήδη στο +8. Με βάση την ώς τώρα συγκομιδή καταλαβαίνει κανείς πως ρεαλιστικά ο Ολυμπιακός μπορεί να φτάσει εύκολα ώς τους 70 βαθμούς. Ως εκείνη τη συγκομιδή που όλα τα χρόνια σε πρωτάθλημα 16 ομάδων με βαθμολογία 3-1-0 δίνει το πρωτάθλημα στην Ελλάδα. Το ότι φέτος δεν θα φτάσουν ελέω ΠΑΟΚ (και όλων εκείνων που… συνεπάγονται στην εποχή της Εξυγίανσης) είναι μια άλλη παράμετρος. Οπως και να έχει θυμίζουμε ότι οι Ερυθρόλευκοι τερμάτισαν στην τρίτη θέση. Φέτος είναι αγκαλιά με τη δεύτερη και την επιστροφή τους στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ. Και χάνουν το πρωτάθλημα γιατί πέρα από το κυνήγι που δέχτηκαν από τη διαιτησία… πλήρωσαν και την ατυχία τους. Για παράδειγμα στα εντός με ΠΑΟΚ και Παναθηναϊκό όταν σε 44 τελικές προσπάθειες έβαλαν ένα γκολ και πήραν ένα βαθμό χάνοντας πέντε!

Και στο Κύπελλο

Ακόμη και στο Κύπελλο, ενδεχόμενη πρόκριση επί της Λαμίας θα είναι ένα βήμα πιο μπροστά για τον Ολυμπιακό σε σχέση με πέρυσι. Την περασμένη περίοδο οι Ερυθρόλευκοι έφτασαν ώς τους προημιτελικούς. Τώρα πάνε για τους ημιτελικούς και… βλέπουμε. Και μάλιστα αυτή τη φορά, έχοντας βγάλει τα πιο δύσκολα ματς της Σούπερ Λιγκ. Εχοντας το δικαίωμα αν χρειαστεί ακόμη και να εστιάσουν στη συγκεκριμένη διοργάνωση καθώς με μια νίκη σήμερα επί του ΟΦΗ διατηρούνται στο +8 από την τρίτη ΑΕΚ έχοντας και το πλεονέκτημα της ισοβαθμίας (κάτι σαν +9). Και εδώ, λοιπόν, δεν υπάρχει σύγκριση. Υπάρχει μόνο βελτίωση. Μόνο πρόοδος. Η πρόοδος μιας νέας ομάδας με μέσο όρο ηλικίας τα 25 έτη, και έναν σπουδαίο προπονητή που θα συνεχίσει αυτή την προσπάθεια. Τα νέα για τον Ολυμπιακό είναι ήδη καλά. Αρκεί κάποιος να έχει τη διάθεση να τα… διαβάσει.