«Στις 14 Μαρτίου θα φανεί εάν ο ΣΥΡΙΖΑ ευτελίζει την αναθεώρηση»

Ο βουλευτής Επικρατείας της ΝΔ, Θόδωρος Φορτσάκης, προετοιμάζεται ήδη για την εκλογική αναμέτρηση στην Α’ Αθήνας, αλλά προς  το παρόν περιμένει τη 14η Μαρτίου. Τότε, όπως λέει, που θα γίνει η δεύτερη ψηφοφορία στην παρούσα Βουλή «θα φανεί αν ο ΣΥΡΙΖΑ επιθυμεί την ολοκλήρωση της πρώτης φάσης της διαδικασίας αναθεώρησης ή αν θα υπαναχωρήσει, ευτελίζοντας την αναθεωρητική διαδικασία συνολικά». Κατά την προσωπική του άποψη, πάντως, θα ήταν καλύτερη η απευθείας εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας από τον λαό χωρίς ανάμειξη της Βουλής. Οσο για τη γαλάζια επιμονή για το άρθρο 16, αναφέρει πως η ίδρυση μη κρατικών – μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων θα προκαλέσει έναν «πανεπιστημιακό συν-αγωνισμό» που «θα ανεβάσει το επίπεδο σπουδών, με πολλαπλά οφέλη, όχι μόνον ακαδημαϊκά, αλλά και εργασιακά και οικονομικά». Ο ίδιος, μάλιστα, έχει προτείνει, προκειμένου να ξεφύγει η συζήτηση από τη διαρκή αντιπαράθεση μεταξύ δημοσίου και ιδιωτικού, να δημιουργηθεί «μια νέα ειδική κατηγορία συνταγματικού πανεπιστημιακού νομικού προσώπου».

Μετά και την εμπειρία της προηγούμενης εβδομάδας, τι έχει μεγαλύτερη σημασία για το κόμμα σας; Να ολοκληρωθεί η συνταγματική αναθεώρηση στην επόμενη Βουλή ή να μη γίνει μια ισχνή αναθεώρηση σαν εκείνη του 2008;
Κάθε επιλογή έχει πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Στην πρώτη περίπτωση, θα επιτύχουμε ταχέως την ελάχιστη απαιτούμενη αναθεώρηση για τον περιορισμό της ασυλίας των βουλευτών, τον περιορισμό της προνομιακής ποινικής μεταχείρισης των υπουργών και την αποσύνδεση της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας από τη διάλυση της Βουλής. Ολοι συμφωνούμε σε αυτά. Στη δεύτερη περίπτωση, για να μην περιμένουμε άλλα πέντε χρόνια, θα επιδιώξουμε έναν συνολικό συνταγματικό εκσυγχρονισμό, που όμως θα ολοκληρωθεί πλέον από τη μεθεπόμενη Βουλή. Η απόφαση θα ληφθεί όταν έρθει η ώρα. Τώρα προέχει να ολοκληρώσει τις εργασίες της η παρούσα, προτείνουσα Βουλή. Απομένει η δεύτερη απαιτούμενη από το Σύνταγμα ψηφοφορία, που αναγγέλλεται για τις 14 Μαρτίου. Τότε θα φανεί αν ο ΣΥΡΙΖΑ επιθυμεί την ολοκλήρωση της πρώτης φάσης της διαδικασίας αναθεώρησης ή αν θα υπαναχωρήσει, ευτελίζοντας την αναθεωρητική διαδικασία συνολικά.

Πώς ερμηνεύετε το ότι οι βουλευτές της πλειοψηφίας δεν ψήφισαν ως αναθεωρητέο το άρθρο 30 παρ. 1;
Οι κυβερνητικοί βουλευτές απέρριψαν την πρόταση του Πρωθυπουργού για εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας από τον λαό σε περίπτωση αποτυχίας εκλογής του από τη Βουλή. Σημειώστε ότι κανείς δεν είχε προτείνει απευθείας εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας από τον λαό χωρίς ανάμειξη της Βουλής. Και όμως, κατά την προσωπική μου γνώμη, αυτή θα ήταν η καλύτερη λύση. Υπερψηφίστηκε πάντως η πρόταση για αποσύνδεση της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας από πρόωρη διάλυση της Βουλής. Ετσι, η εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας παραμένει στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Βουλής και θα πραγματοποιείται με διαδοχικές ψηφοφορίες με μειούμενη κάθε φορά απαιτούμενη πλειοψηφία. Το ερώτημα είναι αν οι κυβερνητικοί βουλευτές επιμείνουν σε αυτό ή αν τελικά σκοπεύουν να μην αποσυνδεθεί η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας από την πρόωρη διάλυση της Βουλής. Θα φανεί στη δεύτερη ψηφοφορία αν ο ΣΥΡΙΖΑ, που γνωρίζει ότι θα χάσει τις εκλογές, επιδιώκει στην πραγματικότητα, παρά τις αντίθετες σημερινές διαβεβαιώσεις του, να εργαλειοποιήσει και την επόμενη εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, προκειμένου να προκαλέσει πάλι πρόωρες εκλογές, όπως έπραξε και την τελευταία φορά.

Η πρόταση της ΝΔ να τεθούν προς αναθεώρηση το άρθρο 16 και το άρθρο 24 δεν έγινε δεκτή από τον ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί επιμένετε τόσο στα άρθρα αυτά;
Ας ξεκινήσουμε από το τελευταίο, το άρθρο 24. Η αναθεώρησή του θα συνέβαλε σημαντικά προς την κατεύθυνση της λήψης των αναγκαίων μέτρων για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, τη διαχείριση των υδάτινων πόρων, την ενίσχυση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, την προστασία των δασών και την κατοχύρωση περιβαλλοντικού ισοζυγίου. Περιβάλλον και ποιότητα ζωής είναι άρρηκτα συνδεμένα. Ας το συνειδητοποιήσουμε πριν να είναι αργά. Τώρα, για το περιβόητο άρθρο 16, η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο που δεν επιτρέπει τη λειτουργία μη κρατικών πανεπιστημίων. Η ίδρυση μη κρατικών – μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων θα αυξήσει τις εκπαιδευτικές επιλογές. Ο πανεπιστημιακός συν-αγωνισμός που θα δημιουργηθεί θα ανεβάσει το επίπεδο σπουδών, με πολλαπλά οφέλη, όχι μόνον ακαδημαϊκά, αλλά και εργασιακά και οικονομικά. Για να ξεφύγουμε από τον μανιχαϊσμό «δημόσιο – ιδιωτικό», έχω προτείνει τη δημιουργία μιας νέας ειδικής κατηγορίας συνταγματικού πανεπιστημιακού νομικού προσώπου. Ολα τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας, κρατικά και μη, θα ιδρύονται και θα λειτουργούν με αυτή τη μορφή, σύμφωνα με όσα θα προβλέπει, το ίδιο για όλα, ο σχετικός νόμος. Ολα θα ελέγχονται από ανεξάρτητη κρατική Αρχή. Ετσι, έμφαση θα δίδεται στην αναβάθμιση της ποιότητας εκπαίδευσης, ανεξάρτητα από τον φορέα παροχής της και η μέχρι σήμερα παρωχημένη ιδεοληπτική διαμάχη υπέρ ή κατά των δημόσιων ή ιδιωτικών πανεπιστημίων θα καταστεί άνευ αντικειμένου.

Για αρκετούς στη ΝΔ η κατάσταση στα ελληνικά πανεπιστήμια είναι μια από τις νάρκες που θα σας αφήσει η παρούσα κυβέρνηση. Ως πρώην πανεπιστημιακός, ποιες πιστεύετε ότι είναι οι πρώτες τομές που θα πρέπει μια γαλάζια διακυβέρνηση να κάνει;
Εμπέδωση της νομιμότητας και επιστροφή στην κανονικότητα θα αποτελέσουν την άμεση προτεραιότητα. Η ανομία και η βία διογκώθηκαν επί ΣΥΡΙΖΑ και ήδη εκτείνονται πολύ πέραν των πανεπιστημίων. Αρνητικός καταλύτης στα πανεπιστήμια είναι η εσφαλμένη αντίληψη του πανεπιστημιακού ασύλου. Από εγγυητής της ελεύθερης διακίνησης ιδεών κατάντησε μοχλός στήριξης κάθε είδους παρανομιών. Το πανεπιστήμιο δεν μπορεί να λειτουργήσει όταν φοιτητές και καθηγητές βρίσκονται στο έλεος όποιου παρεμποδίζει το επιστημονικό και εκπαιδευτικό έργο. Αυτή τη ζοφερή κατάσταση την έζησα για πολλά χρόνια, ως καθηγητής και πρόεδρος της Νομικής Σχολής, αλλά και ως πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αντιστάθηκα σε αυτές τις θλιβερές μειοψηφίες και προσπάθησα να μπει επιτέλους μια τάξη. Πρέπει να συσταθεί ειδική πανεπιστημιακή φύλαξη, όπως στα περισσότερα πανεπιστήμια του εξωτερικού, με αυστηρό έλεγχο εισόδου. Και όποιος παρανομεί να υφίσταται τις προβλεπόμενες έννομες συνέπειες.