Φόβοι για λουκέτα, και εκτίναξη υποαπασχόλησης

Φρένο σε νέες προσλήψεις, αύξηση της αδήλωτης και μαύρης εργασίας, αλλά και λουκέτα σε επιχειρήσεις που δεν θα μπορέσουν να αντέξουν το κόστος, φοβάται ο επιχειρηματικός κόσμος ότι θα φέρει στην αγορά η αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 11%. Παρότι η μικρή αύξηση που θα δουν οι εργαζόμενοι στις τσέπες τους θα πέσει στην αγορά, εκτιμάται ότι τα προβλήματα που εγκυμονεί θα είναι πολλαπλάσια για τις επιχειρήσεις. Δεν είναι λίγοι όσοι κάνουν λόγο και για αύξηση τιμών σε προϊόντα και υπηρεσίες καθώς, όπως λένε, η πλειονότητα των επιχειρήσεων δεν έχει περιθώρια να απορροφήσει καμία επιβάρυνση, πολύ περισσότερο μια τέτοια ποσοστιαία αύξηση του κατώτατου μισθού. Παράλληλα, αν και κανείς δεν μιλά ευθέως για απολύσεις, οι επιχειρηματίες εκτιμούν πως με δεδομένο ότι πολλές επιχειρήσεις λειτουργούν στα όρια της επιβίωσής τους, κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει αντικατάσταση της πλήρους απασχόλησης με άλλες πιο ευέλικτες μορφές, σε μια προσπάθεια να αντεπεξέλθουν στο επιπλέον κόστος που καλούνται να σηκώσουν.

Η πρώτη ανάγνωση της αύξησης του κατώτατου μισθού μόνο θετική θα μπορούσε να είναι, όχι μόνο γιατί ενισχύεται το εισόδημα μιας μεγάλης κατηγορίας του πληθυσμού, που ήταν το μεγάλο θύμα των Μνημονίων, αλλά και γιατί τα χρήματα αυτά αναμένεται να διοχετευθούν απευθείας στην αγορά. Ωστόσο μια δεύτερη, πιο προσεκτική ματιά επισημαίνει και άλλες παραμέτρους οι οποίες μπορεί, αντί να λύσουν προβλήματα, να δημιουργήσουν, όπως εκτιμούν εκπρόσωποι του επιχειρηματικού κόσμου, εστιάζοντας στο ύψος της αύξησης που ανακοινώθηκε από την κυβέρνηση και όχι στην αύξηση του κατώτατου μισθού.

Στο σύνολό τους οι εκπρόσωποι των επαγγελματικών φορέων υπογραμμίζουν ότι οι αντοχές της αγοράς τη δεδομένη στιγμή δεν είναι αυτές που μπορούν να υποστηρίξουν χωρίς παρενέργειες μια αύξηση κατά 11%, εξηγώντας ότι θα έπρεπε να συνοδεύεται και από μια σειρά άλλων μέτρων, έτσι ώστε να υπάρξει θετική επίδραση στην οικονομία.

Η τελευταία έρευνα του Ινστιτούτου Μικρών Επιχειρήσεων της ΓΣΕΒΕΕ, η οποία δημοσιοποιήθηκε τον περασμένο Σεπτέμβριο, είχε δείξει την ύπαρξη υψηλού ποσοστού ευέλικτων μορφών απασχόλησης στις νέες θέσεις εργασίας με αναλογία περίπου 52% με 48% αντίστοιχα. «Εχουμε επισημάνει ότι μια αύξηση του κατώτατου μισθού χωρίς τη λήψη άλλων ελαφρυντικών μέτρων για μισθωτούς και επιχειρήσεις δεν θα έχει τα προσδοκώμενα αποτελέσματα» εξηγεί ο πρόεδρος της Γενικής Συνομοσπονδίας Επαγγελματιών Βιοτεχνών και Εμπόρων Ελλάδας Γιώργος Καββαθάς. Ο πρόεδρος του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου της Αθήνας Γιάννης Χατζηθεοδοσίου επαναδιατύπωσε την άποψη, πριν από ενάμιση χρόνο, υπέρ της σταδιακής αύξησης του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ, με ταυτόχρονη όμως μείωση του μη μισθολογικού κόστους, το οποίο στην Ελλάδα σήμερα είναι το υψηλότερο στην Ευρώπη, αλλά και παράλληλη ελάφρυνση των φορολογικών βαρών, κάτι που, όπως λέει, είχε εξαγγείλει και ο Πρωθυπουργός. Σύμφωνα με τον ίδιο, «η αύξηση των μισθών αυξάνει την κατανάλωση, δεν μπορούν όμως να επωμιστούν οι επιχειρήσεις το κόστος που συνεπάγεται η αύξηση αυτή και φτάνει έως και τα 9.000 ετησίως για επιχειρήσεις με 3 άτομα προσωπικό». Σήμερα στην Ελλάδα από τις συνολικά 700.000 επιχειρήσεις οι 500.0000 έχουν έως 3 εργαζομένους. Υπό τις παρούσες συνθήκες οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις δεν αντέχουν επιπλέον βάρη και αυτό θα έχει ως συνέπεια τη μεγέθυνση των ελαστικών μορφών απασχόλησης, αλλά και περισσότερα λουκέτα στην αγορά, προσθέτει ο πρόεδρος του ΕΕΑ.

«Επιφυλακτικοί» «Οποιαδήποτε κανονιστικού τύπου απόφαση, π.χ. για αύξηση του οριζόμενου κατώτατου μισθού, μη λαμβανομένης υπόψη τις διασύνδεσής του με την παραγωγικότητα της εργασίας και την ανταγωνιστικότητα του κλάδου και της οικονομίας, μας βρίσκει τουλάχιστον επιφυλακτικούς» λένε οι εκπρόσωποι του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Λιανικής Πώλησης. Μάλιστα τονίζουν ότι σε συνθήκες πολύχρονης κρίσης και διαρκούς προσπάθειας για επιβίωση των επιχειρήσεων είναι παράδοξο να αποφασίζουν τρίτοι για λογαριασμό των επιχειρήσεων αυτών. «Στις βασικές υποχρεώσεις της πολιτείας σχετικά με την οικονομία και την ανάπτυξη εντάσσονται, μεταξύ άλλων, η δημιουργία ικανών συνθηκών που ευνοούν τις επενδύσεις, την επιχειρηματική δράση και τη γένεση νέων θέσεων απασχόλησης, ο έλεγχος τήρησης της συνέπειας των φορολογικών και εισφοροδοτικών υποχρεώσεων αλλά και των κανόνων τήρησης του υγιούς ανταγωνισμού μεταξύ των επιχειρήσεων. Σε αυτές ανήκει και η άσκηση κοινωνικής πολιτικής που πρέπει να υποστηρίζεται κυρίως από τα φορολογικά έσοδα τα οποία το κράτος εισπράττει. Κοινωνική πολιτική δεν ασκείται μέσω παρεμβάσεων στις αμοιβές των εργαζομένων» τονίζει ο ΣΕΛΠΕ, προσθέτοντας ότι δεν είναι αποδεκτή η ανοχή στην αδήλωτη εργασία και στα πολλαπλά φαινόμενα εισφοροδιαφυγής, φοροδιαφυγής, φοροαποφυγής και φοροκλοπής. «Επιβαλλόμενες αυξήσεις στις αμοιβές βρίσκουν πρόσκαιρη απήχηση σε ευρύτερα κοινωνικά στρώματα, αλλά ανοίγουν τον ασκό του Αιόλου για περαιτέρω αυξήσεις σε επίπεδο κλαδικών και ομοιοεπαγγελματικών συλλογικών συμβάσεων εργασίας, που περαιτέρω επιβαρύνουν την ανταγωνιστικότητα κυρίως των μικρομεσαίων λιανεμπορικών επιχειρήσεων» αναφέρει ο ΣΕΛΠΕ.