«Οι Πρέσπες “μοντελάκι” για νέα μέτωπα…»

Εφ όλης της ύλης αποτίμηση του ταξιδιού Τσίπρα σε Τουρκία και της συζήτησης για τη συνταγματική αναθεώρηση η βουλευτής Α’ Αθηνών του ΚΚΕ, Λιάνα Κανέλλη, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για «μυστική διπλωματία» από την πλευρά της κυβέρνησης, για «το τσιμέντωμα του συστήματος σε συνταγματικό επίπεδο», για τον κίνδυνο νέων μετώπων σε Θράκη και Αλβανία (με role model τις Πρέσπες), ενώ βλέπει προετοιμαζόμενη πολεμική σύγκρουση της νατοϊκής Δύσης με τη Ρωσία.

Ενα σχόλιο για την επίσκεψη Τσίπρα σε Τουρκία. Πήγε για να διαμορφώσει διαύλους με τον Ερντογάν ή κάτι άλλο;

Οπωσδήποτε άλλη εκτίμηση από αυτήν, τη μονίμως αγιογραφική των πρωτοβουλιών Τσίπρα περί διαύλων κ.λπ. Η επίσκεψή του είχε δύο όψεις. Μια εύπεπτη χολιγουντιανή με Χάλκη και Αγιά Σοφιά, και μια σκοτεινή και επικίνδυνη, αυτή των δυόμισι ωρών τετ-α-τετ συνομιλιών, χωρίς την παρουσία  υπηρεσιακών παραγόντων… Εκεί  ο πρωθυπουργός, που βρήκε διαβολικά καλό τον Τραμπ, οπότε και γεμίσαμε διαβολικά καλές βάσεις και διαβολικές νατοϊκές υποχρεώσεις κι έξοδα, προφανώς βρήκε διαβολικά χρήσιμο τον κ. Ερντογάν. Και ποιος μου λέει ότι δεν διαπραγματεύτηκε εν κρυπτώ την τύχη των «οκτώ» μετά την προκήρυξη των κεφαλών τους; Ποιος μας λέει ότι δεν πέρασε από το παλάτι στην Αγκυρα για να πάει ως φορέας μυστικής διπλωματίας στη Μόσχα; Επί μυστικής διπλωματίας, κάθε εκτίμηση εδράζεται στη δυσπιστία του τσιπρέικου δείγματος γραφής μέχρι τώρα.

Πώς εκτιμάτε την ανάγκη για συζήτηση πάνω σε αναθεωρητέες διατάξεις του Συντάγματος; Τι εξυπηρετεί το άνοιγμα ενός τέτοιου κύκλου συνταγματικής μεταβολής;  

Καταρχάς διευκολύνει το δίπολο ΣΥΡΙΖΑ – ΝΔ, κατά τα πρότυπα ΠΑΣΟΚ – ΝΔ. Επειτα, προδιαγράφει το τσιμέντωμα του συστήματος σε συνταγματικό επίπεδο διασφαλίζοντας την επιβίωσή του. Κράτησε σε αντιδραστική κατεύθυνση όλες εκείνες τις διατάξεις,  από την Κατάσταση Πολιορκίας ώς την ομηρία της ΟΝΕ, με λίγες γιρλάντες συγκρατημένου ώς και ύπουλου προοδευτισμού. Γι’ αυτό έγινε και τώρα, και έτσι ώστε να φύγει από την πρώτη γραμμή της επικαιρότητας το Μακεδονικό, και να εξασφαλιστεί η σταθερότητα της βαθιάς αντιλαϊκής πολιτικής στο διηνεκές. Από το δε πνεύμα της συζήτησης προκύπτει ότι στα σκούρα για το ευρωπαϊκό και ντόπιο κεφάλαιο που έρχονται, μια μεγάλη συνεργασία των δύο πόλων μεσοπρόθεσμα δεν αποκλείεται. Ετσι ο άνθρωπος, που ανδρώθηκε μεταξύ Δήμα και Παπαδήμα, και πάτησε σε δύο δεξιούς πυλώνες ,τους κ. Παυλόπουλο και Καμμένο, επιχείρησε αναθεωρητική κοπτοραπτική, βάζοντας και το Σύνταγμα, με αστικούς όρους, στο μπλέντερ των μικροπολιτικών σκοπιμοτήτων διατήρησης της εξουσίας.

Πώς σχολιάζετε την εικόνα με τις μετακινήσεις βουλευτών αλλά με το γεγονός πως έχουμε κυβέρνηση που έχει χάσει την πλειοψηφία;

Ως κυβέρνηση δεν την είχε ποτέ. Ούτε τον Γενάρη, ούτε το φθινόπωρο του ’15. Συγκυβέρνηση είχαμε ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Τώρα συγκροτήθηκε μια κυβέρνηση των προθύμων έξι με δήλωση, σαν κι αυτή του νόμου 105 περί του γνησίου της υπογραφής της νοθευμένης βούλησης των ψηφοφόρων. Ο θαυμαστός καινούργιος κόσμος του κ. Τσίπρα έχει πάντα έτοιμα βουλευτικά διχτάκια ασφαλείας που μετριάζουν την πτώση στο ιδεολογικό κενό. Ο Αλέξης έμαθε πιο γρήγορα τα τερτίπια των σάπιων δεινοσαύρων απ’ ό,τι αγγλικά με τη βούλα της Βουλής.

Σε σχέση με τη Συμφωνία των Πρεσπών. Υπάρχει μια ανάγνωση πως ήδη καταπατείται από την πλευρά Ζάεφ -παρότι είδαμε προσφατα την τελετή «νομιμοφροσύνης στον ΝΑΤΟ» στη γείτονα χώρα. Πιστεύετε πως θα «τσουλήσει»;

Γι’ αυτό που καταρτίστηκε, δηλαδή τα ευρωατλαντικά συμφέροντα, μια χαρά τσουλάει. Παίζει το χαρτί του διχασμού, του αποπροσανατολισμού των λαϊκών μαζών στη Βαλκανική και χρησιμεύει σαν μοντελάκι για την επιβολή «λύσεων» της αστικής τάξης, από το Μακεδονικό ώς το Κοσοβάρικο, κι από το Κυπριακό ώς τα μέτωπα που δεν θα διστάσουν ενδεχομένως να ανοίξουν στη Θράκη και στην Αλβανία.

Γιατί πιστεύετε είχαμε αυτήν τη Συμφωνία; Ποια είναι η ευρύτερη εικόνα που διαμορφώνεται στα Δυτικά Βαλκάνια;

Τα Βαλκάνια είναι γεωστρατηγικός κόμβος διακλάδωσης ανταγωνιστικών ενεργειακών αγωγών. Εδώ στήνονται και οι βάσεις, και τα άλλοθι, και οι προβοκάτσιες και οι αυτοφυείς εθνικισμοί, ώστε να υπάρχει ανα πάσα στιγμή εύφορο έδαφος για την από καιρό προετοιμαζόμενη πολεμική σύγκρουση της νατοϊκής Δύσης με τη Ρωσία. Στους ενδοκαπιταλιστικούς ανταγωνισμούς τρέχει παράλληλα, ολοφάνερα μετά τον κατακερματισμό της Γιουγκοσλαβίας, είκοσι χρόνια τώρα, και ο πόλεμος κεφαλαίων μεταξύ ΗΠΑ και ΕΕ. Η συμφωνία, λοιπόν, είναι η συνέχιση του πειράματος Ελλάδα. Και πείραμα εστί μια κυβέρνηση αριστερή πιο πρόθυμη και πιο αποτελεσματική από τη δεξιότερη που θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί η… Δύση. Τα δίνει όλα σε προσιτή τιμή, και Μνημόνια, και Πρέσπες και ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών με λίγο θάλασσα, λίγο κρασί και τ’ αγόρι τους.

Είναι ικανό το ΚΚΕ από μόνο του να διαμορφώσει όρους μεγάλης συμμαχίας και αντιπαράθεσης;

Σε μια εποχή που οι πρωτοκλασάτοι του ΣΥΡΙΖΑ διατυμπανίζουν από βήματος Βουλής ότι η πάλη των τάξεων «που λέγαμε παλιά», σήμερα είναι ένας απλός, μοδέρνος «κοινωνικός ανταγωνισμός» μεταξύ διαφόρων κοινωνικών ομάδων, δηλαδή η διαχείριση του καπιταλιστικού συστήματος πετυχαίνει μόνο με τον κατακερματισμό του λαού σε χειραγωγημένες και αρκούμενες σε ψίχουλα συνιστώσες συμφερόντων, νομοτελειακά το ΚΚΕ είναι η μόνη πολιτική δύναμη που μπορεί να λειτουργήσει ως εμπροσθοφυλακή της λαϊκής αντίστασης.

Τους όρους της συμμαχίας τους συνδιαμορφώνει άλλωστε το σύγχρονο εργατικό, αγροτικό και επιστημονικό προλεταριάτο, ακόμα και σε συνθήκες υποχώρησης του κινήματος, πατώντας στην εκατοντάχρονη αγωνιστική πείρα των κομμουνιστών. Τα μέτωπα δεν είναι πολλά, ακόμα κι όταν ξεγελούν ως τέτοια. Είναι ο καπιταλισμός – ιμπεριαλισμός, αγαπητέ μου, και καθόλου ηλίθιε. Μεγάλη λαϊκή συμμαχία, χωρίς να ανυψωθεί το επίπεδο ταξικής συνείδησης δεν μπορεί να υπάρξει, γι’ αυτό και οι οπορτουνιστές εναντίον της βάλουν με βόμβες σοσιαλδημοκρατικής διασποράς. Κι επειδή ξεμύτισαν για τα καλά οι βρικόλακες της σβάστικας, ο λαός ξέρει πως χωρίς σφυροδρέπανο, μήτε ξορκίζονται, μήτε σκορπάνε!