Επικίνδυνος Τσίπρας στην Αγκυρα

Μία ακραία καινοφανής διολίσθηση των ελληνικών θέσεων ήταν το μοναδικό αποτέλεσμα της επίσκεψης Τσίπρα στην Αγκυρα. Σε μία περίοδο οξύτατα προβληματικών ελληνοτουρκικών σχέσεων εξαιτίας της τουρκικής επιθετικότητας. Με την Ελλάδα όχι απλώς να κάνει ότι δεν τη βλέπει, αλλά, αντιθέτως, να ευχαριστεί που αυτή διατυπώνεται!

Το θλιβερό αποκορύφωμα της επίσκεψης ήταν η τοποθέτηση Τσίπρα περί δήθεν «επιτυχημένης» επίσκεψης Ερντογάν στην Αθήνα. Γιατί ήταν «επιτυχημένη»; Επειδή, κατά τον Τσίπρα, οι συζητήσεις είχαν ειλικρίνεια και αυτό, κατά τη γνώμη του, είναι θετικό! Πρόκειται για απολύτως αφελές, πρωτοφανές και, ενδεχομένως, ιδιαιτέρως ύποπτο σκεπτικό που δεν αποκαλύπτει τις αληθινές σκέψεις και προθέσεις του Τσίπρα.

Είναι εκτός πάσης πραγματικότητας το να λέει ο έλληνας Πρωθυπουργός μέσα στην Αγκυρα ότι ήταν επιτυχής η επίσκεψη του 2017, τη στιγμή που ο Ερντογάν, από το ίδιο το ελληνικό προεδρικό μέγαρο, είχε δηλώσει τότε με τον πιο απερίφραστο τρόπο ότι θέλει να αναθεωρήσει τη Συνθήκη της Λωζάννης. Αυτό το σκεπτικό, είναι όλο, από την αρχή μέχρι το τέλος, αδιανόητο. Δηλαδή αν αύριο η Τουρκία κηρύξει πόλεμο, ή, έστω, αν καταλάβει δύο βραχονησίδες, ειλικρινής δεν θα είναι και πάλι; Ψέματα θα λέει; Τι θα πει τότε ο Τσίπρας; Οτι είναι… θετική εξέλιξη επειδή είναι ειλικρινής;  – που θα είναι, πιο πολύ από κάθε άλλη… Αυτά δεν έχουν ξαναγίνει στην ιστορία των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Πιθανότατα δε ούτε και στις σχέσεις άλλων κρατών: είναι λόγια διοικητή προτεκτοράτου προς αρχηγό κράτους. Οχι ισότιμων, τυπικά έστω, συνομιλητών.

Δεν είναι μόνον ότι ο Τσίπρας πήγε στην Αγκυρα εντελώς απροετοίμαστος χωρίς να έχει κανέναν λόγο να το πράξει. Χωρίς να έχει κάτι που θα του επέτρεπε να καθίσει στο τραπέζι για μία συζήτηση που δεν θα ξεκινάει από τη θέση της κάθετης τουρκικής αμφισβήτησης των ελληνικών συνόρων, όπως αυτά προβλέπονται από τη Λωζάννη. Δεν είναι ούτε απλώς ότι δεν σκέφτηκε εκ νέου το αν θα έπρεπε να πάει όταν, λίγες ώρες πριν φτάσει εκεί, η Τουρκία επικήρυξε ξαφνικά τους οκτώ στρατιωτικούς, προσβάλλοντας βάναυσα την Ελλάδα – γιατί τι άλλο σημαίνει αυτή η επικήρυξη, από το ότι αγνοεί παντελώς τη χώρα, την υπόσταση και τους θεσμούς της και καλεί… κυνηγούς κεφαλών να αναλάβουν δράση στο έδαφός της για να την ακυρώσουν de facto;

Ο Τσίπρας έκανε κι άλλο βήμα προς τα πίσω, νομιμοποιώντας ουσιαστικά εμμέσως αυτή την απαίτηση εις βάρος της Ελλάδας, του διεθνούς δικαίου και της λογικής. Για να δικαιολογήσει δε τα αδικαιολόγητα, είπε ότι είναι καλό που πήγε τώρα στην Τουρκία, γιατί πρέπει να μιλάνε συνέχεια με τον Ερντογάν, όπως ήδη κάνουν, έχοντας έτσι αποσοβήσει πολλούς κινδύνους που οφείλονται σε ατυχήματα. Μα ποια ατυχήματα; Ατύχημα θα ήταν κάτι που θα προερχόταν από λάθος. Οχι ως αποτέλεσμα της υποχρέωσης και του δικαιώματος της Ελλάδας να προασπίζεται την κυριαρχία της! Εκτός κι αν αυτό, όπως φαίνεται, κατά τον Τσίπρα, παίρνει πολύ νερό.

Στη συνέντευξη Τύπου, ο Ερντογάν προανήγγειλε την υπογραφή ελληνοτουρκικών συμφωνιών από τη Θεσσαλονίκη σε λίγο καιρό, χωρίς όμως λεπτομέρειες. Ο Τσίπρας δεν είπε τίποτα γι’ αυτό. Το τι περιμένει πλέον την Ελλάδα, μένει, με πολύ μεγάλη ανησυχία, να το δούμε…