Οι παράνομες κάμερες σε σχολεία των Χανίων

Κύριε Διευθυντά,
Η επιβεβαίωση από την ανεξάρτητη Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (ΑΠΔΠΧ) των αναφορών για την παράνομη ευρεία εγκατάσταση και λειτουργία εξωτερικών συστημάτων καμερών ασφαλείας σε δημόσια – δημοτικά κτίρια όπως και τα σχολεία αρμοδιότητας του Δήμου Χανίων, προσέθεσε νέα ουσιώδη στοιχεία στην πολύπλευρη διερεύνηση του θέματος από τις εισαγγελικές Αρχές των Χανίων, την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Κρήτης και την Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Κρήτης.

Στις αρμοδιότητες της ανεξάρτητης Αρχής ανήκει μόνο η επιβολή διοικητικών κυρώσεων εις βάρος των «υπευθύνων επεξεργασίας», στις οποίες συμπεριλαμβάνεται και η απεγκατάσταση των παράνομων καμερών ασφαλείας, όπως και έγινε ήδη στο Δημοτικό Θέατρο «Δημήτρης Βλησίδης» (4 κάμερες), στο Ιστορικό Αρχείο Κρήτης (6 κάμερες), στο 2ο Δημοτικό Σχολείο Σούδας (2 κάμερες) και στο 10ο Δημοτικό Σχολείο και 10ο Νηπιαγωγείο Χανίων (2 κάμερες), ενώ αναμένονται και οι τελικές αποφάσεις και για τα υπόλοιπα σχολεία των Χανίων.Το σχετικό έγγραφο της ανεξάρτητης Αρχής αναφέρεται στην υποχρεωτική (πριν από την 25η Μαΐου 2018) αρχική «Γνωστοποίηση» του συστήματος βιντεοεπιτήρησης προς την Αρχή, της οποίας η παράλειψη ή η χρονικά καθυστερημένη υποβολή επιφέρει ποινικές κυρώσεις. Σύμφωνα με το έγγραφο αυτό, η αρχική «Γνωστοποίηση» δεν υλοποιήθηκε ποτέ στα εξής σχολεία των Χανίων: 1ο Δημοτικό Σχολείο Σούδας (4 κάμερες), 2ο Δημοτικό Σχολείο Σούδας (2 κάμερες), 10ο Δημοτικό Σχολείο και 10ο Νηπιαγωγείο (2 κάμερες), Δημοτικό Σχολείο Χρυσοπηγής (6 κάμερες), 7ο Νηπιαγωγείο (4 κάμερες). Υλοποιήθηκε αλλά ετεροχρονισμένα, όταν ήδη είχαν ανακύψει αντιδράσεις, και όχι από τότε που έγινε η εγκατάστασή τους στα εξής σχολεία των Χανίων: 3ο Δημοτικό Σχολείο και 3ο – 4ο Νηπιαγωγείο (10 κάμερες), 7ο Δημοτικό Σχολείο (4 κάμερες), Γυμνάσιο Σούδας (8 κάμερες).

Σε όλα τα προαναφερόμενα σχολεία αγνοήθηκε η απαραίτητη προϋπόθεση νομιμοποίησης, η απόφαση εγκατάστασης του συστήματος βιντεοεπιτήρησης, που προϋποθέτει τη σύμφωνη γνώμη τόσο του Συλλόγου Διδασκόντων (καθηγητών – δασκάλων) όσο και του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων, αλλά και του μαθητικού συλλόγου του σχολείου, πριν από την εγκατάστασή του. Σε όποιες περιπτώσεις δηλώνεται σύμφωνη γνώμη συλλόγου, έστω και ετεροχρονισμένα, αυτή δεν αποδεικνύεται βάσει επαρκώς τεκμηριωμένων πρακτικών και είναι ΑΚΥΡΗ, μια παράλειψη που αποτελεί βεβαιωμένη παραβίαση άρθρων του Καταστατικού του που αναφέρονται στον σκοπό λειτουργίας του και συνιστά λόγο διάλυσής του. Επίσης, ως η απαραίτητη από τη σχετική νομοθεσία αιτιολόγηση με βάση πραγματικά στοιχεία χρησιμοποιείται η εσκεμμένη, μεθοδευμένη, ψευδής και μοναδική αιτιολόγηση των φθορών από γκραφίτι.

Με το έγγραφό της η ανεξάρτητη Αρχή επιβεβαιώνει σχετικές αναφορές για τα σχολεία των Χανίων, με τρόπο επαρκή για την κίνηση τόσο της ποινικής όσο και της πειθαρχικής διαδικασίας εναντίον όλων των εμπλεκομένων στην υπόθεση, όπως των διευθυντών των σχολείων, των διευθυντών των Διευθύνσεων Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Χανίων που ήδη αρχειοθέτησαν την υπόθεση, των Σχολικών Επιτροπών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Δήμου Χανίων και των αρμόδιων αιρετών και υπαλλήλων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Ολοι τους συνήργησαν συντονισμένα και φέρουν ευθύνη για το «σοκ» που δέχθηκε η σχολική κοινότητα σε καθένα από τα αναφερόμενα σχολεία, όταν ένα πρωί κατόπιν απόφασης φασιστικού τύπου, αυθαίρετα, μονομερώς και εξ ολοκλήρου παράνομα, τα σχολεία αυτά μετατράπηκαν σε «ηλεκτρονικά φρούρια – φυλακές». Ηδη δεκάδες στρέμματα του σημαντικού αστικού δημόσιου χώρου των δημόσιων σχολείων των Χανίων είναι υπό παράνομη ψηφιακή επιτήρηση, προετοιμάζοντας έτσι μια μορφή διοίκησης – ελέγχου της κοινωνίας στην Κρήτη διαφορετική και ανεξάρτητη από το σύστημα που ισχύει σήμερα στο ελληνικό κράτος.

Επίσης, στο Δημοτικό Θέατρο «Δημήτρης Βλησίδης» (4 κάμερες) που είναι μνημείο αρμοδιότητας της Εφορείας Αρχαιοτήτων Χανίων, στο 9ο Δημοτικό Σχολείο Χανίων (17 κάμερες) και στο Ιστορικό Αρχείο Κρήτης (6 κάμερες), που είναι χαρακτηρισμένα ως διατηρητέα κτίρια, έχει συντελεστεί παράβαση της νομοθεσίας τόσο για την «προστασία του ατόμου από την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα» όσο και για την «προστασία των αρχαιοτήτων και εν γένει της πολιτιστικής κληρονομιάς». Ηδη έχει οριστεί για τον Μάιο 2019 η σχετική δίκη εναντίον του αρμόδιου αιρετού για το παράνομο εξωτερικό σύστημα καμερών ασφαλείας στο Δημοτικό Θέατρο «Δημήτρης Βλησίδης».
Νικόλαος Σ. Στεργιάδης

Για την αναθεώρηση του Συντάγματος (I)
Κύριε Διευθυντά,
Ο χρόνος που διανύουμε είναι ιστορικής σημασίας, όχι μόνο για την καταστροφική Συμφωνία των Πρεσπών που υπογράφτηκε και πρέπει να δούμε πώς θα την ακυρώσουμε, ούτε για την οικονομία της χώρας που συνεχώς βυθίζεται, ούτε για τις τρεις εκλογές που θα γίνουν, αλλά γιατί είναι ο χρόνος που μπορεί να γίνουν οι αναγκαίες βασικές τροποποιήσεις στο Σύνταγμα ώστε αυτό να καταστεί σύγχρονο, δίκαιο, δημοκρατικό, αξιοκρατικό και να συμβάλει στην πρόοδο της χώρας.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το κατάντημα της χώρας μας μετά τη Μεταπολίτευση οφείλεται στο απαράδεκτο Σύνταγμα που έχουμε.

Αυτό επιτρέπει τον ευτελισμό του Κοινοβουλίου, που έχει κορυφωθεί τελευταία, σε σημείο πλήρους γελοιοποίησής του και καταστρατήγησης κάθε δημοκρατικής έννοιας.

Είναι αυτό που επέτρεψε την ψήφιση της πλέον καταστροφικής συμφωνίας που έχει υπογράψει ποτέ η χώρα μας, με την αναγκαία σύμπραξη καιροσκόπων βουλευτών με άγνωστα ανταλλάγματα και υποσχέσεις, όπως η έξαλλη κυρία που εμφανίστηκε σήμερα στην τηλεόραση του Σκάι, οι οποίοι πρόδωσαν τους εκλογείς που τους ψήφισαν με άλλα κόμματα, που είχαν εντελώς αντίθετες απόψεις από αυτό που αυτοί ψήφισαν.

Είναι αυτό που επιτρέπει στον Πρόεδρο της Βουλής να ερμηνεύει και μεταβάλλει τον Κανονισμό της κατά βούληση ανάλογα με το συμφέρον του κόμματος στο οποίο ανήκει.

Είναι αυτό που καθιστά τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας διακοσμητικό στοιχείο και τον υποχρεώνει να υπογράφει νόμους και διατάγματα καταφανώς αντίθετα με τη βούληση της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού αλλά και τη δική του.

Είναι αυτό που έχει μεταβάλει τον Πρωθυπουργό της χώρας σε απόλυτο δικτάτορα, για όσο χρόνο διαρκεί η θητεία του.

Είναι αυτό που καθιστά τη χώρα όμηρο βουλευτών και κομμάτων, που με άλλα προγράμματα και υποσχέσεις ζήτησαν και πήραν την ψήφο του ελληνικού λαού και άλλα κάνουν.

Είναι τέλος, και κυριότερο όλων, αυτό που επιτρέπει την ατιμωρησία των διεφθαρμένων και παρανομούντων υπουργών, με μια διάταξη μάλιστα που έχει τον κατ’ ευφημισμό τίτλο «νόμος περί ευθύνης υπουργών».

Για όλα αυτά και πολλά άλλα πρέπει και είναι μοναδική ευκαιρία να μελετηθούν και να γίνουν στο Σύνταγμα της χώρας εκείνες οι αλλαγές που θα αποκλείσουν τα ανωτέρω φαινόμενα, αλλά και θα θεσπίσουν διατάξεις που θα καταστήσουν τη χώρα πρότυπο δημοκρατίας, αξιοκρατίας και εγγύησης προόδου και ευημερίας του λαού της.

Προσωπικά έχω ασχοληθεί από πολλών ετών με τη μελέτη και διατύπωση ενός τέτοιου Συντάγματος και έχω εκδώσει προ πολλού και σχετικό βιβλίο, και σκοπεύω να δημοσιοποιήσω συγκεκριμένες προτάσεις που αναφέρονται στο βιβλίο αυτό, αλλά και πρόσθετες οι οποίες προέκυψαν κατά την τελευταία τετραετία, η οποία, από όσα έχω ζήσει στις περίπου οκτώ δεκαετίες της ζωής μου αλλά και έχω διαβάσει, είναι η χειρότερη μετά την απελευθέρωση της χώρας το 1821.

Για λόγους οικονομίας θα κατανείμω τις προτάσεις αυτές σε πολλά άρθρα και ελπίζω τα ΜΜΕ στα οποία αποστέλλω το παρόν να τα δημοσιεύσουν, αλλά και τους πολιτικούς προς τους οποίους επίσης θα τα στείλω, να τα λάβουν υπόψη και να αλλάξουν τακτική.

Δυστυχώς δεν έχω πρόσβαση σε όλους αυτούς τους παρουσιαστές των εκπομπών της τηλεόρασης ούτε στους ιδιοκτήτες των αντίστοιχων καναλιών, οι οποίοι στην ουσία ενημερώνουν και διαμορφώνουν την κοινή γνώμη και κατ’ επέκταση κυβερνούν τη χώρα.
Ιωάννης Γ. Κουλούρης Δρ
Μηχανολόγος – Ηλεκτρολόγος ΕΜΠ

Μονόφθαλμη Δικαιοσύνη
Κύριε Διευθυντά,
Είναι απόφαση της ελληνικής Δικαιοσύνης αλλά φαντάζει άδικη. Αναφέρομαι στις αποφάσεις της Δικαιοσύνης για την αντισυνταγματικότητα των περικοπών των συντάξεων, των αναδρομικών, των δώρων των δημοσίων υπαλλήλων κ.λπ. Και μη βιαστεί κάποιος να υποστηρίξει ότι οι συνταξιούχοι και οι μισθωτοί του Δημοσίου είχαν υποστεί τις μεγαλύτερες απώλειες, γιατί, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, οι συντάξεις (παρά τις αλλεπάλληλες μειώσεις) μειώθηκαν στα χρόνια της κρίσης κατά 36% ενώ οι μισθοί του Δημοσίου κατά 47%. Οσο για τον ιδιωτικό τομέα, ας μην αναφερθούμε. Γνωρίζουμε λίγο – πολύ τις δυσβάστακτες απώλειες.
Ωστόσο οι μισθοί στο Δημόσιο ήδη έχουν αποκατασταθεί γενναίως. Σύμφωνα με στοιχεία από την Εργάνη ο μέσος μισθός στο Δημόσιο ήταν 1.502 ευρώ το 2017 αντί 1.286 ευρώ το 2014.
Ερχονται τώρα οι αποφάσεις των δικαστηρίων και τι λένε; Κακώς εθίγησαν οι συντάξεις και οι μισθοί στο Δημόσιο. Επρεπε δηλαδή αυτές οι κοινωνικές ομάδες να προστατευτούν και να πληρώσουν το μάρμαρο όλοι οι υπόλοιποι. Κάτι κραυγαλέα αντισυνταγματικό, γιατί το Σύνταγμα ορίζει ότι όλοι πρέπει να προσφέρουν σύμφωνα με τις δυνατότητές τους.
Για να αποκατασταθεί λοιπόν η Δικαιοσύνη θα πρέπει όλοι οι υπόλοιποι που πλήρωσαν και μάτωσαν για να βγει η χώρα απ’ την κρίση να προσφύγουν με τη σειρά τους στη Δικαιοσύνη και να ζητήσουν πίσω τούς υπέρογκους φόρους και εισφορές που πλήρωσαν καθ’ ότι ήταν εξίσου αντισυνταγματικοί με τις περικοπές των συντάξεων και δώρων.
Και έτσι δεν θα βγει ποτέ η χώρα απ’ την κρίση και θα τρώμε τις σάρκες μας.
Διονύσης Κυπριώτης
Οικονομολόγος – φοροτεχνικός