Ποδοσφαιροπενία

Το ρείθρο των γεγονότων ήταν αρκετά βαθύ για να προλάβει να το καλύψει σε ένδεκα μήνες η λήθη. Το βράδυ της 11ης Μαρτίου 2018 το ελληνικό ποδόσφαιρο τραυματίστηκε βαριά από τους ανθρώπους που, υποτίθεται, θα έπρεπε να το υπερασπίζονται.

Το παράδοξο εκείνου του μοιραίου, όπως αποδείχθηκε για την εξέλιξη του πρωταθλήματος, αγώνα ανάμεσα στον ΠΑΟΚ και την ΑΕΚ είναι πως οι αυτόχειρες δεν ήταν οι φίλαθλοι ούτε οι ποδοσφαιριστές. Ηταν όμως αυτοί που τιμωρήθηκαν περισσότερο απ’ όλους.

Η πληγή της 11ης Μαρτίου 2018 θα υποστεί αύριο μια ακόμα ανάξεση, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα στο ντέρμπι των Δικεφάλων.

Οι παίκτες της ΑΕΚ έχουν κατηγορηθεί ως φτεροπόδαροι γιατί δεν επέστρεψαν στον αγωνιστικό χώρο της φλεγόμενης Τούμπας. Ο ΠΑΟΚ θέλει να αποδείξει πως αυτός είναι ο πραγματικός κάτοχος του τίτλου, σύμφωνα με την ειμαρμένη και κουραστικά επαναλαμβανόμενη άποψη του Λουτσέσκου.

Μια ποδοσφαιροπενία επιχειρημάτων απέναντι στον εκάστοτε πρωταθλητή. Το ελαττωματικό χρωμόσωμα που ακολουθεί τους Ελληνες από τα βάθη των αιώνων.

Η οζώδης αμφισβήτηση ένθεν κακείθεν που εν τέλει καταστρέφει το ίδιο το άθλημα και όσους συμμετέχουν σ’ αυτό, από κάθε πόστο.

Οι αγορητές παίρνουν ζωή από τέτοιες καταστάσεις. Υπερασπίζονται τείχη που στην ουσία δεν είναι δικά τους. Συμμετέχουν σε πλειστηριασμούς με άδειες τσέπες με την ελπίδα να ακουστούν χωρίς όμως να αγοράσουν.

Είναι αυτοί που σπρώχνουν τον μύλο της αντιπαράθεσης όταν στερεύει το νερό των γεγονότων. Με ακριτόμυθους σχολιαστές αγώνων που σε κάνουν να ντρέπεσαι που δηλώνεις αθλητικός συντάκτης. Με σχόλια στον ηλεκτρονικό Τύπο που βρίθουν ψαφαρών επιχειρημάτων. Με χρήση του πρώτου ενικού και με οίηση αντιστρόφως ανάλογη της γνώσης.

Είναι τέτοια η φαιδρότητα που ο ηθμός του ελληνικού ποδοσφαίρου μοιάζει πια με τρύπιο δίχτυ. Οποιος θέλει λέει ό,τι του κατέβει και έχει την απαίτηση να τον παίρνουμε στα σοβαρά. ΑΕΚ – ΠΑΟΚ λοιπόν. Ενα ακόμα τεστ αντοχής στο ετοιμόρροπο ποδόσφαιρό μας.