Η Κεντροαριστερά ως τρόπαιο

Ολοι οι πολιτικοί δρώντες αναζητούν κοινά «τρόπαια» να διεκδικήσουν για να έχουν ένα καλύτερο παρόν και μέλλον.

Αναλύοντας περισσότερο ποιοτικές δημοσκοπικές διαστάσεις όπως το πόσο «κοντά ή μακριά» αισθάνεται το εκλογικό σώμα σε κάθε κόμμα, παρατηρείται η μεγάλη συνάφεια που έχουν όσοι δηλώνουν «κεντροαριστεροί» μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ. Βεβαίως το ΚΙΝΑΛ έχει πρόσβαση και στον χώρο του Κέντρου.

Συγκεκριμένα ο «κεντρώος» χώρος δηλώνει κατά 33% ότι αισθάνεται «πολύ κοντά/κοντά» στο ΚΙΝΑΛ, ενώ η «Κεντροαριστερά» κατά 26%, ποσοστά κατά πολύ μεγαλύτερα από την πρόθεση ψήφου προς το ΚΙΝΑΛ ακόμα και στα καλύτερά του.

Αντίστοιχα η «Κεντροαριστερά» δηλώνει κατά 61% «πολύ κοντά/κοντά» στον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ το «Κέντρο» κατά πολύ λιγότερο (15%).

Αβίαστα βγαίνει το συμπέρασμα ότι ο χώρος του «Κέντρου/ Κεντροαριστεράς» αποτελεί πεδίο μάχης μεταξύ των δύο κομμάτων.

To κοινό αυτό είναι κυρίως (εμφανίζουν δυναμική) κάτοικοι Αστικών (εκτός Αθηνών και Θεσσαλονίκης) και Ημιαστικών περιοχών (Πελοπόννησο, Κρήτη, Μακεδονία και Θράκη), Γυναίκες, άτομα 35-60 ετών, Δημόσιοι Υπάλληλοι και με πολωμένη μόρφωση είτε Καθόλου/Δημοτικό είτε Ανώτατη/Μεταπτυχιακά.

Τους απασχολούν εντονότερα σε σχέση με τον μέσο Ελληνα η Ανεργία, το Φορολογικό, η Παιδεία, το Ασφαλιστικό Σύστημα, η Κοινωνική Σύγκλιση και η Διαφάνεια/Διαφθορά.

Οι λέξεις που εμφανίζουν δυναμική (πάνω από τον μέσο Ελληνα) σε αυτό το κοινό και που τους εκφράζουν ως προς το πώς αισθάνονται για τη σημερινή κατάσταση σχηματίζουν μια πολωμένη εικόνα μεταξύ «Φόβου» και «Ελπίδας».

Αξίζει να σημειώσουμε ότι οι πολίτες της Κεντροαριστεράς που «γέρνουν» λίγο περισσότερο προς το Κέντρο εμφανίζουν μια επίσης ενισχυμένη δυναμική στην «Ντροπή». Πιθανή έκπληξη αποτελεί ότι στην Κεντροαριστερά η «Οργή» που είναι το πρώτο συναίσθημα στη Χώρα (58%) είναι αρκετά χαμηλότερα (36%).

Οι κεντροαριστεροί επίσης πιστεύουν πλέον ότι η Ελλάδα έχει περισσότερη ανάγκη από «Ανάπτυξη» σε σχέση με «Δικαιοσύνη». Ταυτόχρονα προτιμούν η χώρα να αναπτύξει περισσότερο τις σχέσεις της με την ΕΕ σε σχέση με τις ΗΠΑ και οι εκλογές να γίνουν με συντριπτικό ποσοστό στο τέλος της τετραετίας.

Οσον αφορά το προφίλ του ηγέτη που θα προτιμούσε η Κεντροαριστερά, φαίνεται ότι αυτό ρέπει περισσότερο προς το να διαθέτει «Κοινωνική ευαισθησία» παρά να είναι «Αποτελεσματικός/η».

Η Κεντροαριστερά λοιπόν ως κοινό «τρόπαιο» έχει ανάγκη από πράγματα που θα μπορούσαν ενδεχομένως να τα παρέχουν κατ’ αναλογία και οι δύο παίκτες ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ. Ωστόσο αν κάποιος αφήσει τον «ρουν της Ιστορίας» να κυλήσει μόνος του, τότε ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ισχυρά αυξημένες συμπιεστικές δυνατότητες εις βάρος του ΚΙΝΑΛ.

Για να εξισορροπηθεί η κατάσταση το ΚΙΝΑΛ οφείλει να επενδύσει σε στρατηγικές είτε πολιτικές είτε επικοινωνιακές, που θα στοχεύουν σε θέματα όπως, τα Εθνικά που αγγίζουν τη Μακεδονία / Θράκη, τις Γυναίκες (εκ της αρχηγού του), Καθαρές Θέσεις για τους Δημοσίους Υπαλλήλους, Λύσεις για το Φορολογικό, και Προτάσεις για μια καλύτερη Παιδεία.

Ταυτόχρονα οφείλει να απαντήσει στον Φόβο που διαπερνά την Κεντροαριστερά, στην ανάγκη του Κέντρου για Υπερηφάνεια και κυρίως στην Ανάπτυξη με Κοινωνική Ευαισθησία που ήταν ανέκαθεν προνομιακός χώρος για το «ΠΑΣΟΚ». Οσον αφορά το τελευταίο, βεβαίως το βάρος θα πρέπει να πέσει περισσότερο στην Ανάπτυξη, διότι διαφορετικά αν το κέντρο βάρους μετατοπισθεί προς την Κοινωνική Ευαισθησία, τότε η στρατηγική του ΚΙΝΑΛ θα συνθλιβεί πάνω στον ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Δημήτρης Α. Μαύρος είναι επικοινωνιολόγος, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της MRB Hellas