Ο τελευταίος ανέκδοτος Τόλκιν

«Ο Μπέριεν είναι ο εκτός νόμου θνητός που (με τη βοήθεια της Λούθιεν, μιας απλής κόρης, έστω κι αν είναι Ξωτικό από βασιλική γενιά) τα καταφέρνει εκεί όπου όλες οι στρατιές και οι πολεμιστές έχουν αποτύχει: διεισδύει στο άντρο του εχθρού και αποσπά ένα Σίλμαριλ από τη σιδερένια κορόνα. Ετσι κερδίζει το χέρι της Λούθιεν και έχουμε τον πρώτο γάμο θνητού με αθάνατο». Αυτά έγραφε σε επιστολή του το 1951 ο μέγας Τζ.Ρ.Ρ. Τόλκιν για την ιστορία «Μπέρεν και Λούθιεν» (Κέδρος, 2018, με την εικονογράφηση του Αλαν Λι), την οποία είχε γράψει το 1917, αλλά παρέμεινε ανέκδοτη μέχρι πέρυσι. Στην εισαγωγή ο γιος του Τόλκιν, ο 94χρονος σήμερα Κρίστοφερ, περιγράφει τη γέννηση και εξέλιξη της ιστορίας – ως «Ιστορία της Τινούβιελ» στην πρώτη της μορφή -, ενώ οι σημειώσεις του συνεχίζονται σε διάφορα σημεία της έκδοσης. Τη μετάφραση υπογράφει η έμπειρη Ευγενία Κόλλια: «Κλαίει ο άνεμος. Ο λύκος αλυχτά και τα κοράκια φεύγουν. Ο πάγος μουρμουρίζει στα στόματα της θάλασσας…».