Είναι από τα χαζά αστεία που αν θα μπορούσαν να ακουστούν κάπου, είναι σε κάποια μπιραρία του Μονάχου. Ακούστηκε σε μια προεκλογική συγκέντρωση ενόψει των εκλογών της Κυριακής στη Βαυαρία, όχι από κάποιον που είχε κατεβάσει μερικά λίτρα μπίρα, αλλά από τον Χορστ Ζεεχόφερ, υπουργό Εσωτερικών της Γερμανίας και επικεφαλής των Χριστιανοκοινωνιστών. Κάτι που κάνει το χαζό αστείο ακόμη πιο χαζό και λιγότερο αστείο. Αλλά δεν κάνει την υπόθεση περισσότερο σοβαρή. Ο χαρακτήρας παραμένει ανεκδοτολογικός. Πλάκα έχει να λέει κανείς ότι οι δυστυχώς οι Βαυαροί κυβέρνησαν την Ελλάδα μόνο για ένα διάστημα. Αλλά το άλλο με τους Βαυαρούς που έτρωγαν βελανίδια όταν οι Ελληνες έχτιζαν Παρθενώνες το ξέρει;
Δεν είναι βέβαιο πως ο Ζεεχόφερ θα γελούσε με αυτό το χαζό αστείο. Αντίθετα με το σαρδόνιο χιούμορ του Σόιμπλε, το δικό του χιούμορ δεν δείχνει να είναι κάτι περισσότερο από μπρούτο. Δεν είναι ένα χιούμορ που κρύβει ευφυΐα, αλλά δυσκοίλια σκέψη. Είναι κι αυτός ένας λόγος για τον οποίο ο Ζεεχόφερ δεν θα έπρεπε να γίνει ποτέ «ελληνικό πρόβλημα» ακόμη και από εκείνους στην Ελλάδα που θα μπορούσαν να τον συναγωνιστούν στο ίδιο είδος σκέψης και να θιγούν με το αστείο του. Ούτως ή άλλως είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της Ανγκελα Μέρκελ. Και όπως φαίνεται, θα παραμείνει μέχρι τελικής πτώσεως της κυβέρνησής της.
Ο Ζεεχόφερ δεν είναι πρόβλημα επειδή λέει αστεία που χάνονται στην Ιστορία, ούτε επειδή κάνει μασάζ στους βαυαρούς ψηφοφόρους του υπονοώντας ότι κάποτε υπήρξαν εκπολιτιστές των Ελλήνων. Είναι πρόβλημα επειδή, όταν μιλάει σοβαρά, λέει πως η μετανάστευση είναι η μητέρα όλων των προβλημάτων. Και επειδή όταν προσπαθεί να αστειευτεί με το Μεταναστευτικό υποδέχεται ως δώρο το γεγονός πως ανήμερα στα 69α γενέθλιά του απελάθηκαν από τη Γερμανία 69 Αφγανοί, αντιστοιχίζοντας κάθε Αφγανό σε καθένα από τα κεράκια της τούρτας του. Γιατί ήταν μια φορά ένας Γερμανός που έλεγε ανόητα αστεία και ένας Αφγανός που όταν απελάθηκε αυτοκτόνησε. Κι αυτό δεν είναι ανέκδοτο.
