Ο κίνδυνος, η αγωνία, οι αντιδράσεις και οι προβληματισμοί

Ο κίνδυνος για χιλιάδες κενά σε κρίσιμες ειδικότητες, η αγωνία για τον fast track εντοπισμό συμβασιούχων (για 3+3 μήνες) και οι αντιδράσεις με ενδεχόμενες προσφυγές στη Δικαιοσύνη είναι τα πεδία προβληματισμού στο κυβερνητικό επιτελείο σχετικά με την εφαρμογή του μέτρου υποχρεωτικότητας εμβολιασμού σε μονάδες φροντίδας, υγειονομικές δομές και ΕΚΑΒ, όπως ρυθμίστηκε σε πρώτη φάση και νομοθετικά. Με την εκτίμηση ότι έως το τέλος του Ιουλίου τουλάχιστον το 58% του ενήλικου πληθυσμού θα έχει ολοκληρώσει τον εμβολιασμό του και, άρα, με ορθάνοιχτο το στοίχημα για τείχος ανοσίας που θα συγκρατήσει την πανδημία το φθινόπωρο, το Μαξίμου προσδοκά να δημιουργήσει ένα δυνατό εμβολιαστικό ρεύμα στις κατηγορίες εργαζομένων που εμπίπτουν στην υποχρεωτικότητα μέσα στις επόμενες 40 ημέρες. Ουσιαστικά τότε, δηλαδή το νωρίτερο στο τέλος του Αυγούστου με αρχές Σεπτεμβρίου, η κυβέρνηση θα εξετάσει στην πράξη πια το μέτρο πίεσης και τις επιπτώσεις του. Εξού και έως το τέλος του Οκτωβρίου σκοπεύει να κρατά ανοιχτό το ενδεχόμενο αναπροσαρμογής στις λεπτομέρειες σε μια ρευστή διαδικασία διαρκούς επαναξιολόγησης, που είναι πιθανό ακόμα και να αυστηροποιηθεί. «Θέλω να πιστεύω ότι δεν θα χρειαστεί να κάνουμε χρήση της ρύθμισης…» ήταν το χαρακτηριστικό πρωθυπουργικό μήνυμα μετά την ψήφιση του μέτρου (από ΝΔ και Κίνημα Αλλαγής). Αυτό αποτυπώνει αφενός την πρόθεση για χαμηλότερους τόνους μέσα στο καλοκαίρι, αφετέρου την ελπίδα της κυβέρνησης να μην αναγκαστεί καν να… λύσει το σταυρόλεξο της υποχρεωτικότητας. Δηλαδή να ενεργοποιήσει σε ευρεία κλίμακα ένα σκληρό πλαίσιο αντίδρασης απέναντι σε «αρνητές» επαγγελματίες υγείας και φροντίδας, που απειλούνται να βρεθούν χωρίς μισθό και ένσημα.    

Αν και το γενικό πλαίσιο έχει καθοριστεί, δεν αποκλείεται, κατά πληροφορίες, η προσαρμογή του προς το αυστηρότερο. Αυτό θα συμβεί σε περίπτωση δραματικών εξελίξεων στα ποσοστά της «Ελευθερίας» και στην εισβολή της Δέλτα. Χωρίς προφανώς να υπάρχουν κλειδωμένες αποφάσεις, ένας δρόμος αυστηροποίησης θα ήταν, όπως συζητείται έστω σε θεωρητικό επίπεδο, η σύνδεση τελικά του μη εμβολιασμού με τα πειθαρχικά συμβούλια – με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το «ποινολόγιο» των δημοσίων υπαλλήλων. Είναι κάτι που σε πρώτη φάση απέρριψε το Μαξίμου. «Δεν είναι ζητούμενο η τιμωρία, ούτε οι ρήξεις. Είναι η ώθηση προς την “Ελευθερία” των εργαζομένων σε ευαίσθητες για τη λειτουργία του κράτους θέσεις» λένε πρόσωπα με γνώση των συζητήσεων, προσπαθώντας να αφήνουν εκτός κάδρου το θέμα των απολύσεων.  

Η ΑΝΑΠΛΗΡΩΣΗ. Επιπλέον, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, η διέξοδος αναπλήρωσης κενών μέσα από συμβάσεις ορισμένου χρόνου δεν προκρίνεται για επόμενες πληθυσμιακές ομάδες που ενδέχεται να τεθούν σε καθεστώς υποχρεωτικότητας το φθινόπωρο. Στους ένστολους, για παράδειγμα, ή και σε δημοσίους υπαλλήλους με απευθείας επαφή με πολίτες αναμένεται να έρθει μπροστά το θέμα της… απόσυρσης ανεμβολίαστων στα μετόπισθεν, κατά το μοντέλο ΕΜΑΚ, που κρίθηκε ανεφάρμοστο για τους υγειονομικούς.    

Χρονικά περιθώρια υπάρχουν, αλλά στενεύουν. Σε πρακτικό επίπεδο, θα κρατήσει το προσωπικό στη θέση του και μόνο η πρώτη δόση εμβολίου εφόσον γίνει ως τις 16 Αυγούστου στις μονάδες πρόνοιας και έως την 1η Σεπτεμβρίου στον κλάδο υγείας. Επομένως, οι γρίφοι θα έρθουν στο προσκήνιο αργότερα, όταν υπάρξει καθαρή εικόνα ανταπόκρισης και αναγκών. Ως κρισιμότερη κατηγορία αντιμετωπίζονται αυτή τη στιγμή οι νοσηλευτές. Εκεί καταγράφεται πιο ανησυχητική «τρύπα» στο εμβολιαστικό ποσοστό, αν και εκπρόσωποι του κλάδου αμφισβητούν συνολικά τα στοιχεία της κυβέρνησης, ζητώντας πειθώ και όχι υποχρεωτικότητα με στέρηση απολαβών. Και συνεπώς εκεί εστιάζει η δύσκολη πρόκληση, να κλείσει η «τρύπα» των κενών μέσα από μηχανισμό άμεσης αναπλήρωσης θέσεων με συμβασιούχους. Οι πρώτες προκηρύξεις δεν αναμένονται πριν από το τέλος του Αυγούστου, χωρίς να προδιαγράφεται εύκολη η αναζήτηση έκτακτου προσωπικού.