Στέφανος Κασιμάτης

Το ανακοίνωσε ο ίδιος ο Κωστής Χατζηδάκης, με συνέντευξή του την περασμένη Κυριακή, ότι πρόκειται να θεσπιστεί η εμπλοκή ιδιωτών, δικηγόρων και λογιστών, στην έκδοση συντάξεων, αφού ο υπάρχων κρατικός μηχανισμός είναι γνωστό ότι δεν μπορεί να ανταποκριθεί

Ο δήθεν πραγματισμός της Φώφης είναι ο αναχρονισμός.

Ωχ! Η ηρωίδα της στήλης έμπλεξε ξανά σε περιπέτειες. Μετά από επίμονη απαίτηση του κοινού, η κυρία Ούρσουλα και πάλι στη σκηνή – και όχι επειδή ο πρόεδρος Βαρουφάκης, από τα χείλη του οποίου κρέμονταν οι πάντες στην Ευρώπη, αποφάνθηκε μέσω του Twitter ότι «έφτασε η ώρα να απολυθεί» η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Το πρόβλημα […]

Αν κάτι με συναρπάζει στα πολιτικά και τα δημοσιογραφικά κείμενα του Τζορτζ Οργουελ είναι η αρετή της πνευματικής εντιμότητας, που υπερισχύει ιδεολογικών θέσεων και επιλογών

Ολη η οξύτητα που έσπειρε ο ΣΥΡΙΖΑ με αφορμή την υπόθεση Λιγνάδη ήταν τελικά άνευ λόγου, αφού ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν είχε τίποτε για να τεκμηριώσει τη νοσηρή συνωμοσιολογία.

Το γεγονός ότι τα θέατρα μένουν κλειστά εδώ και καιρό μας δίνει, νομίζω, μια εξήγηση για όλο αυτό το ταλέντο που βλέπουμε να εκτονώνεται γενναιόδωρα με αφορμή το σκάνδαλο Λιγνάδη.

Από αυτά που διαβάζουμε και ακούμε σήμερα, ο Δημήτρης Λιγνάδης προκύπτει ως τέρας: ένα αρπακτικό, που χρησιμοποιούσε αδίστακτα την ισχύ της θέσης του και του ονόματός του για να ικανοποιεί τις σεξουαλικές του επιθυμίες. Αυτή, όμως, ήταν η πλευρά του κ. Χάιντ και ο μόνος που μπορούσε να τη γνωρίζει σε όλη την έκταση και το βάθος της ήταν ο Δρ. Τζέκιλ.

Ο καινούργιος όρος, που πρόσθεσε στον δημόσιο διάλογο η κακοκαιρία, ήταν η «υπογειοποίηση» (των καλωδίων της ΔΕΗ). Ηταν από τα πρώτα πράγματα που άκουσα, μόλις αποκαταστάθηκε η επαφή μου με την πραγματικότητα: «Πού ακούστηκε τόσα χρόνια να μην έχει γίνει η υπογειοποίηση των καλωδίων;».

Το πραγματικό πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι έχει να ανταγωνισθεί έναν σοβαρό αντίπαλο στην κυβέρνηση.

Αναρωτιέμαι, αν στην ίδια κατηγορία με τον αρχηγό της αντιπολίτευσης ανήκει και ο τ. πρόεδρος Προκόπιος Παυλόπουλος.

Δεν εξισώνει μόνο διαδηλώσεις και Βουλή ο αρχηγός της αντιπολίτευσης, αλλά θεωρεί τις πρώτες σημαντικότερες από τη Βουλή σε μια δημοκρατία, κατά τη δική του αντίληψη, αφού για χάρη των διαδηλώσεων Βουλή και κυβέρνηση οφείλουν να περιστείλουν τη λειτουργία τους.

Είναι αλήθεια ότι, μέχρι να διαπιστωθεί η παρακολούθηση στις 14 Απριλίου 2020, η αλληλογραφία της νέας Προέδρου αφορούσε κατά το πλείστον δημοσιεύματα του Τύπου.

Επί έναν μήνα, μετά την ανάληψη των καθηκόντων της ως Προέδρου της Δημοκρατίας, το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο του ιδιαίτερου γραφείου της κυρίας Κατερίνας Σακελλαροπούλου παρακολουθούνταν (παρανόμως) από την ιδιαιτέρα του προκατόχου της, κ. Προκοπίου Παυλοπούλου.

Από τη στιγμή που η «αυτοτελής Υπηρεσία Φύλαξης» θα υπάγεται απευθείας στον πρύτανη ή τον αρμόδιο αντιπρύτανη, κάθε σοβαρή συζήτηση για τη συγκεκριμένη πρόταση περιττεύει.

Είναι αλήθεια ότι οι δημοσιογράφοι στην Ελλάδα συχνά υποδύονται με ευκολία τον ρόλο του διεθνολόγου, του σεισμολόγου, του λοιμωξιολόγου κ.λπ. - η ειδικότητα ποικίλλει αναλόγως των αναγκών της εκάστοτε περίστασης.

Επρεπε να φθάσουμε στον Ιούνιο για να παρουσιάσει η Επιτροπή τη στρατηγική της και τον Οκτώβριο για να συμφωνήσει τις πρώτες παραγγελίες, μοιράζοντάς τες σε πέντε εταιρείες (Sanofi, Moderna, AstraZeneca, Johnson & Johnson,  BioNTech).

Εφόσον το έχεις, το ταλέντο δεν χάνεται ποτέ, ούτε στα γεράματα. Ιδεώδες παράδειγμα η περίπτωση του Χάρη του Καστανίδη, ο οποίος χθες ανέβασε το εξής αστείο στο Twitter: «Επειδή κάποιοι επαίρονται για τον ψηφιακό μετασχηματισμό του κράτους και η ιστορική μνήμη μένει σιωπηλή.

Στην εποχή των μέσων μαζικής επικοινωνίας και της εικόνας, τα δάκρυα έχουν γίνει στοιχείο της πολιτικής. Εφόσον χύνονται με μέτρο θεωρούνται απόδειξη συναισθηματισμού, όπως π.χ. το δάκρυ του Μπάρακ Ομπάμα για τη γιαγιά του

Εφόσον στο επόμενο διάστημα η Τουρκία αποφύγει τις γνωστές προκλήσεις της στο Αιγαίο, δεν χωρεί αμφιβολία ότι η επανέναρξη των διερευνητικών συνομιλιών, έπειτα από 6 χρόνια, είναι ό,τι ακριβώς επεδίωκε τόσο καιρό η κυβέρνηση.

Για να πάψει αυτή η παρεξήγηση, νομίζω ότι μία είναι η ενδεδειγμένη λύση: για κάθε ασθενή τους σε σοβαρή κατάσταση, οι γιατροί να στέλνουν τα επιστημονικά δεδομένα κατευθείαν στο υπουργείο Υγείας και ο αναπληρωτής υπουργός να αποφασίζει προσωπικώς για κάθε περίπτωση.

Την πιστότερη απεικόνιση της πολιτικής κατάστασης σήμερα τη βρίσκουμε στις εργασίες της Βουλής κατά την τρέχουσα εβδομάδα.

Οι υπάλληλοι του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου απευθύνουν επιστολή τους στον Πρωθυπουργό, διαμαρτυρόμενοι για το νομοσχέδιο που πρόκειται να καταθέσει στη Βουλή η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη

«Εσείς καταλαβαίνετε τι θέλουν οι παπάδες;». Η ερώτηση ήλθε από την κυρία στο περίπτερο, καθώς πλήρωνα τις εφημερίδες παραμονή των Θεοφανίων.

Δεν μπορούν να της συγχωρήσουν, φαίνεται, ότι, με την εκλογή της στο ανώτατο πολιτειακό αξίωμα, απομάκρυνε το τελευταίο έρεισμα τους στην εξουσία: τον προκάτοχο της, τον σοφολογιότατο καθηγητή Προκόπιο Παυλόπουλο.

Δεν χρειάζεται μαντική ικανότητα – άλλωστε δεν υπάρχει παρά μόνο ως σχήμα λόγου – για να προβλέψει κάποιος ότι το 2021 θα φέρει τον ανασχηματισμό της κυβέρνησης.

Αν δεν θέλουμε να παίζουμε με τις λέξεις και να κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι το αίσχος με τις selfies των εμβολιαζομένων κυβερνητικών ήταν ένα οργανωτικό λάθος.

Το Πάντειο δεν θέλει στους χώρους του την ειδική μονάδα που σχεδιάζεται από την Αστυνομία για την αστυνόμευση των πανεπιστημιακών χώρων.