Στέφανος Κασιμάτης

Ο ΣΥΡΙΖΑ ποντάρει στην καταστροφή. Εδώ και μέρες, το κάνει με τόσο αναίσχυντο και απροκάλυπτο τρόπο, ώστε αναρωτιέσαι αν η πολιτική τους είναι το προϊόν κυνικού σχεδιασμού ή αν τους βγαίνει αυθόρμητα και ασυναίσθητα, επειδή αυτό ξέρουν να κάνουν και τίποτε άλλο. Ειλικρινά, δεν μπορώ να πω τι από τα δύο βαραίνει περισσότερο στον κατήφορο της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Με την προκλητική ανάρτησή του, ο Πολάκης απλώς ακολούθησε τη φύση του

Ισως επειδή πλησιάζουν τα Χριστούγεννα και πριν από αυτά η Ημέρα των Ευχαριστιών στις ΗΠΑ, οπότε οι γαλοπούλες γίνονται σιγά σιγά στοιχείο της επικαιρότητας, όταν παρακολουθώ την προσπάθεια της επιτροπής του 2021 να δώσει πνοή και ενδιαφέρον στις προετοιμασίες για την επέτειο των 200 ετών από τον Αγώνα της Ανεξαρτησίας μου είναι αδύνατο να μη σκέπτομαι την υπόθεση του εορτασμού σαν μια καμαρωτή γαλοπούλα, που προσπαθεί η καημένη ξανά και ξανά να πετάξει, με τα γνωστά αποτελέσματα κάθε φορά…

Η απορία μου είναι ειλικρινής και καλοπροαίρετη: πιστεύουν, στ’ αλήθεια, εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ ότι με την πολιτική τους στο θέμα του κορωνοϊού θα προσελκύσουν ψηφοφόρους ή μήπως η απελπισία έχει πια χτυπήσει ταβάνι στην Κουμουνδούρου και δεν ξέρουν πού πατούν και πού βρίσκονται;

Με το ενδεχόμενο της νίκης του Μπάιντεν να γίνεται ολοένα πιθανότερο, όσο προχωρεί η καταμέτρηση ψήφων, το εντυπωσιακό στοιχείο που θα καθορίσει τον χαρακτήρα της επόμενης ημέρας και, συνεπώς, των προσδοκιών όλων μας από τη νέα ηγεσία των ΗΠΑ είναι η αντοχή που επέδειξε ο Τραμπ.

Την περασμένη Τετάρτη αντιπροσωπεία της ΟΛΜΕ, που αντιδρά στη θέσπιση ηλεκτρονικής ψηφοφορίας για τις συνδικαλιστικές αρχαιρεσίες, επισκέφθηκε τον Δ. Κουτσούμπα του ΚΚΕ, ο οποίος ασμένως αγκάλιασε το αίτημά τους κατά του λεγόμενου τεχνοφασισμού.

Δεν περίμενα να φθάσει η στιγμή που θα ακούσω αμερικανό πρόεδρο να ζητεί να σταματήσει η καταμέτρηση των ψήφων, επειδή ο ίδιος αποφάσισε ότι κέρδισε.

Η ταχύτητα της αντίδρασης, σε συνδυασμό με την αποφασιστικότητα των μέτρων και τον βαθμό της επεξεργασίας τους, με κάνουν να μένω με την εντύπωση ότι η κυβέρνηση ήταν προετοιμασμένη για τη στιγμή που θα χρειαζόταν να παρέμβει στο ζήτημα ασφαλείας των πανεπιστημίων

Υπάρχουν διάφοροι τρόποι για να χαρακτηρίσεις τα όντα (διότι πρόκειται για ζωντανούς οργανισμούς) που διαπόμπευσαν την περασμένη Πέμπτη τον πρύτανη του Οικονομικού Πανεπιστημίου.

Οι εκπαιδευτικοί - ακριβέστερα, οι συνδικαλιστικοί εκπρόσωποί τους - αντιδρούν στην καθιέρωση της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας για την εκλογή υπηρεσιακών συμβουλίων ανά διετία.

Πολύ περισσότερο αστεία και από τη γελοιογραφία του «Charlie Hebdo» για τον Ερντογάν (τον δείχνει να σηκώνει το φόρεμα μιας μουσουλμάνας και να αναφωνεί: «Ω! Ο προφήτης!») ήταν η αντίδραση του τούρκου προέδρου.

Εχει δίκιο ο τέως υπουργός Οικονομικών του ΣΥΡΙΖΑ, διότι οι ηγέτες δεν είναι αιώνιοι. Μπορεί οι συριζαίοι να έχουν θεοποιήσει τον Τσίπρα, σε σημείο ώστε κάποια μέρα (του πολύ μακρινού μέλλοντος) να τον βαλσαμώσουν και να τοποθετήσουν το σκήνωμά του σε μαυσωλείο, «με ρόδα στο κεφάλι και στα πόδια γιασεμιά»

Υπάρχουν δύο τρόποι για να ερμηνεύσουμε την αδιαφορία για τα μέτρα προστασίας από τον κορωνοϊό των ιερέων και, ιδίως, των ιεραρχών στη Θεσσαλονίκη. Ο πρώτος είναι της πίστεως, ο δεύτερος της λογικής.

Τα σχετικά με την «τεράστια κοινωνική σημασία των βλακών εν τω συγχρόνω βίω» έχουν εκτεθεί με τρόπο μοναδικό και αξεπέραστο στο ομώνυμο έργο του Ευάγγελου Λεμπέση και δεν υπάρχει λόγος να τα επαναλάβω εδώ.

Ο Τούμπιν μετείχε σε προσομοίωση της εκλογικής βραδιάς, ενόψει προεδρικών, μαζί με πολλούς άλλους διακεκριμένους και «επωνύμους». Στη διάρκεια σύντομου διαλείμματος, αυτός συνδέθηκε με ιστοσελίδα προφανώς πορνογραφική...

Η μάχη κατά του κορωνοϊού παίρνει πια ανοιχτά τη μορφή μιας ιδιότυπης σύγκρουσης γενεών, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά το επίπεδο της καθημερινότητας, δηλαδή προφυλάξεις και μέτρα πρόληψης.

Αν και συνηθισμένο, είναι πάντα διασκεδαστικό να βλέπεις πως η δειλία μεταμφιέζεται σε γενναιότητα για να μην την πάρουν είδηση. Υπάρχουν όμως και οι περιπτώσεις εκείνες, που αυτός ο τύπος της υποκρισίας περνά τα όρια της γραφικότητας και αγανακτείς

Ο πολιτικός κόσμος υποδέχθηκε με χειροκροτήματα τη νέα μονάδα ΜΕΘ, δυναμικότητος 50 κλινών, που εγκαινιάστηκε προχθές στο «Σωτηρία» και κατασκευάσθηκε με δωρεά της Βουλής.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Ελλάδα θα πρέπει να εύχεται την εκλογή του Δημοκρατικού υποψηφίου και μόνο για τον λόγο ότι ο Μπάιντεν θέλει να επαναφέρει τις ΗΠΑ στον διεθνή ρόλο τους ως ηγέτιδας δύναμης της Δύσης

Η μπούκα μεταδόθηκε από τα ειδησεογραφικά μέσα είτε ως «παρέμβαση» είτε ως «έφοδος» ―τοποθετήθηκε, δηλαδή, στην ασαφή περιοχή μεταξύ πολιτικής ορθότητας και ρομαντισμού

Αν υπάρχει ένα σημείο στο οποίο όλοι οι σχολιαστές των ελληνοτουρκικών, είτε ειδικοί είτε άσχετοι, συμφωνούν μεταξύ τους, είναι ότι η Τουρκία αποσκοπεί στην πρόκληση θερμού επεισοδίου με την Ελλάδα. Σωστά;

Θα σας στενοχωρήσω, το ξέρω, αλλά τελικά ο Δημήτρης Συλλούρης παραιτήθηκε από τη θέση του προέδρου της Κυπριακής Βουλής.

Η ανακοίνωση του ΚΙΝΑΛ, σχετικώς με την ελληνική υποψηφιότητα για την ηγεσία του ΟΟΣΑ, είναι ένα άριστο παράδειγμα κακομοιριάς στην πολιτική.

Ηταν ένας από τους καλύτερους διεθνολόγους που έχουμε στη χώρα και, με τη χαρακτηριστική σαφήνεια του λόγου του, εξηγούσε από το ραδιόφωνο γιατί η διεκδίκηση εκ μέρους της Τουρκίας ερευνητικών δικαιωμάτων στη γνωστή περιοχή είναι μια έκνομη ενέργεια.

Δυσάρεστα νέα για τη θαλασσοφίλητη και, φυσικά, μαρτυρική μεγαλόνησο. Το γνωστό ειδησεογραφικό δίκτυο Al Jazeera, με έρευνά του καταγεγραμμένη σε ντοκιμαντέρ μιας ώρας, επαναφέρει στο προσκήνιο της επικαιρότητας το σκάνδαλο των «χρυσών διαβατηρίων».

Επιχειρώντας λοιπόν την επισκόπηση του πολιτικού τοπίου, με τη σχετική αθωότητα που δίνει στο βλέμμα η αγρανάπαυση σχεδόν δύο μηνών, δεν μπορώ να μη μένω κατάπληκτος με τα όσα συμβαίνουν στην αξιωματική αντιπολίτευση.