Ελλάδα

Θυμάμαι μια αφίσα από την προεκλογική εκστρατεία του ΠΑΣΟΚ, το 1985 – όχι από τη σειρά με τη «μικρή Αννούλα» που κόμιζε άνθη και ελπίδες και την οποία είχε ανεβάσει στο «μπαλκόνι» ο Ανδρέας Παπανδρέου, στην ομιλία του στο Σύνταγμα. Αυτή ήταν πιο τσεκουράτη και διατύπωνε μια αδιαπραγμάτευτη σιγουριά. Μια φράση μόνο. «Και τώρα, πάλι ΠΑΣΟΚ». […]

Σε περίπου δέκα δισεκατομμύρια υπολογίζω, εκ του προχείρου, τις ενισχύσεις που κάνει και θα συνεχίσει το κράτος προς την κοινωνία λόγω των επιπτώσεων που ακολούθησαν την πανδημία και, στη συνέχεια, λόγω της γεωπολιτικής κρίσης, που εξακόντισε τις ενεργειακές τιμές. Μαζί με τις ανάλογες μεταβιβάσεις που έκανε το κράτος για να περιορίσει τις καταστροφικές συνέπειες της […]

Ενα παλιό τέχνασμα της προπαγάνδας είναι να αποδίδει την ενοχή σ’ εσένα που διαμαρτύρεσαι για το έγκλημα που έκανε κάποιος άλλος: δεν φταίει ας πούμε ο ισλαμιστής που έσφαξε με το γιαταγάνι πέντε άτομα, αλλά εσύ που πάσχεις από ισλαμοφοβία. Το γεγονός δεν συνέβη, ο δράστης αθωώνεται και βγαίνεις και κερατωμένος. Κι όχι ότι δεν […]

Κάθε νοήμων άνθρωπος που παρακολούθησε τα γεγονότα των τελευταίων ημερών στο Αριστοτέλειο δεν μπορεί παρά να αναρωτιέται, αν υπάρχει ελπίδα το δημόσιο πανεπιστήμιο να απαλλαγεί κάποτε από το απόστημα της βίας και της ανομίας. Το «δίκαιο» της κουκούλας και της βαριοπούλας αποκηρύσσεται μεν μετά βδελυγμίας από σύσσωμη την πανεπιστημιακή κοινότητα, τη συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας […]

«Σχέδιο για την ελληνική οικονομία». Ή «πρόγραμμα κόμματος». Παλιότερα ήταν μόδα το «πενταετές σχέδιο ανάπτυξης» ή το «πεντάχρονο πλάνο» – αναλόγως το πολιτικό στρατόπεδο. Πόσες κρίσεις χωράει ένα διάστημα τεσσάρων ή πέντε κοινοβουλευτικών χρόνων; Και τι σχέδιο, τι πρόβλεψη, αλλά και τι είδους πολιτική δυνατότητα έχει μια χώρα να συνθέσει τις αναπτυξιακές της επιθυμίες, να δηλώσει, […]

Θέλω εξαρχής να δηλώσω απερίφραστα ότι είμαι κατά της μόνιμης παρουσίας της Αστυνομίας στα Πανεπιστήμια. Η άποψη αυτή πηγάζει από τη πεποίθησή μου ότι κάποιοι επιδιώκουν να υπάρχουν εντάσεις εντός των Πανεπιστημίων, οι οποίες πιθανά να οδηγήσουν σε ατύχημα, το οποίο θα γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης και αναστάτωσης. Χωρίς καμία αμφιβολία όμως χρειάζεται στα Πανεπιστήμια η […]

Τα γεγονότα στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης έφεραν ξανά στην επικαιρότητα το θέμα της ασφάλειας και της παραβατικότητας, που ταλανίζει τα πανεπιστήμιά μας από τη μεταπολίτευση και έπειτα. Αδιανόητες καταστάσεις για μια ευρωπαϊκή χώρα: ομάδες με εγκληματικές συμπεριφορές να προσπαθούν να εμποδίσουν την ανέγερση μιας βιβλιοθήκης στο Πανεπιστήμιο και να καταστρέφουν δημόσια περιουσία, η Σύγκλητος του […]

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν απειλεί να τινάξει στον αέρα τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ με τη Φινλανδία και τη Σουηδία, τις οποίες χαρακτηρίζει – κυρίως τη δεύτερη – ως «ξενώνα τρομοκρατών», εξαιτίας της παρουσίας στο έδαφός τους κουρδικών οργανώσεων, τις οποίες χαρακτηρίζει τρομοκρατικές. Δεν δίστασε, μάλιστα, να αναφερθεί και στην Ελλάδα για να αιτιολογήσει τη διαφωνία του. Οπως […]

H καταγγελία της βίας, της καταστροφής δημόσιας ή ιδιωτικής περιουσίας, και της βίας των αστυνομικών δυνάμεων ως απάντηση σε δημόσιες συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας ή παράστασης είναι αυτονόητη πλέον σε όλο φάσμα της πολιτικής και κοινωνικής ζωής. Η Δημοκρατία και οι θεσμοί της που όλοι υπηρετούμε και στηρίζουμε καθορίζουν και την αυτονόητη αυτή στάση μας. Τα δημόσια […]

Η αλήθεια είναι ότι μπορεί κανείς να ανασύρει πολύ εύκολα στη μνήμη πολλές, και διαφορετικές, στιγμές βίας και τραμπουκισμών στα ελληνικά πανεπιστήμια. Την τελευταία δεκαετία μάλιστα, το ένα ακραίο περιστατικό βίας και σοβαρών επεισοδίων έρχεται να διαδεχτεί ταχύτατα το προηγούμενο. Πόσες δημόσιες συζητήσεις έχουν γίνει, πόση δημοσιογραφική μελάνη έχει ξοδευτεί και πόσα αιχμηρά άρθρα έχουν […]

Είναι ένα γλυκό πρωινό του Σεπτεμβρίου. Οι νέοι φοιτητές καμαρώνουν τις ηλεκτρονικές τους ταυτότητες, τις οποίες και σκανάρουν στις γυάλινες πόρτες υπό το χαμογελαστό βλέμμα του φύλακα, ώστε να μπορούν να περάσουν και κυριολεκτικά το κατώφλι της σχολής τους – επιστέγασμα προσπάθειας χρόνων μέσα από τις συμπληγάδες των πανελληνίων εξετάσεων. Κινούνται στις αίθουσες (που δεν είναι […]

Με την ευκαιρία των εγκαινίων της εμβληματικής έκθεσης «ΤΟ ΒΗΜΑ: 100 ΧΡΟΝΙΑ ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΙΣΤΟΡΙΑ» στο Ιδρυμα Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή, είχα την τύχη να πάρω στα χέρια μου το αφιέρωμα με τα εμβληματικά πρωτοσέλιδα της ιστορικής εφημερίδας. Καθώς το ξεφύλλιζα, το βλέμμα μου στάθηκε στο τεύχος της Παρασκευής 16 Νοεμβρίου 1973 και την παρουσίαση των […]

Είπα, γι’ άλλη μια φορά να βάλω σε τάξη τα βιβλία μου που με τον καιρό δεν χωράνε πια ούτε στη βιβλιοθήκη ούτε σε τραπέζια, σε κομοδίνα και μοκέτες. Εχουν αρχίσει πια να περπατάνε, μερικά έχουν βγει και στη βεράντα, κείτονται κάτω απ’ τις μπουκαμβίλιες. Εβαλα και το ραδιόφωνο να παίζει για συντροφιά. Μαύρη συντροφιά. […]

Η σκηνή είναι οικεία: Εδώ και χρόνια πανεπιστημιακοί χώροι και αίθουσες σε διάφορα κτίρια είναι «κατειλημμένες» από «συλλογικότητες» και ομάδες ατόμων των οποίων η παρεπιδημία στους πανεπιστημιακούς χώρους παραμένει νεφελώδης. Αυτοπροσδιορίζονται με όποιον τρόπο θέλουν αλλά οι δράσεις τους παραπέμπουν σε αυτοπροσδιοριζόμενους Ροβιεσπερίσκους της «προόδου», της «ελευθερίας» και της «επανάστασης» (του τίποτα), που όποτε καλούνται […]