Σε περιβάλλον εξωγενών πιέσεων, τις οποίες δέχεται από τον συνεχιζόμενο πόλεμο στη Μέση Ανατολή, η κυβέρνηση πασχίζει να «εξαφανίσει», ή έστω να βγάλει από το πρώτο πλάνο, τους ανοιχτούς λογαριασμούς στο εσωτερικό σκηνικό. Μόνο που αυτοί δεν κλείνουν, αντίθετα απειλούν το κυβερνών κόμμα – ξανά – με απώλεια ελέγχου της δημόσιας ατζέντας. Σε υποθέσεις με δικαστικό υπόβαθρο αλλά και με έντονο πολιτικό αποτύπωμα, όπως είναι οι υποκλοπές και ο ΟΠΕΚΕΠΕ, αναμένονται νέες εξελίξεις ή αυτές ήδη καταγράφονται (στην υπόθεση των τηλεφωνικών παρακολουθήσεων, π.χ), προκαλώντας αμηχανία στα γαλάζια στελέχη.
Στη ΝΔ ανησυχούν, όπως προκύπτει από τις κατ’ ιδίαν συζητήσεις τους, για τυχόν συσσώρευση αρνητικών εξελίξεων και ενδεχόμενη αναποτελεσματική διαχείριση τους από τα κεντρικά. Πρόκειται άλλωστε για μέτωπα που έχουν πλήξει την κυβερνητική εικόνα στο προηγούμενο διάστημα, ανοίγοντάς της (δημοσκοπικά) μικρά ή μεγαλύτερα τραύματα. Και, σήμερα, τα μέτωπα αυτά δείχνουν να διευρύνονται, αναγκάζοντας το Μέγαρο Μαξίμου να εφεύρει νέες γραμμές άμυνας για να ξεγλιστρήσει πολιτικά και επικοινωνιακά από τη στενωπό.
Βαρύ κλίμα
Στο Μαξίμου φαίνεται να επιλέγουν προς το παρόν την τακτική της υποτίμησης αλλά και επίθεσης στους πολιτικούς αντίπαλους για να μην δείξουν ότι σύρονται σε θέση άμυνας. Δεν είναι μόνο το γεγονός ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης ρίχνει συνεχώς το «χαρτί» της διεθνούς αστάθειας για να το συνδέσει με την ανάγκη εσωτερικής «συνοχής» και «σταθερότητας».
Κάνοντας ένα βήμα παραπέρα, επιχειρεί να αποδώσει στους αντιπάλους του δημιουργία κλίματος πολιτικών εντάσεων και «τοξικότητας». Μοιάζει με προσπάθεια να κρατήσει προκαταβολικά εκτός της πρώτης γραμμής την ουσία των όποιων εξελίξεων (και άρα τις απαντήσεις που ζητούνται πιεστικά), ρίχνοντάς τα στην αντιπολίτευση για το βαρύ κλίμα και προτάσσοντας τη μεγάλη εικόνα των θεμάτων οικονομίας και εξωτερικής πολιτικής.
Δείχνει πολλά για την τακτική της κυβέρνησης (και για τις αγωνίες της) η αποστροφή του πρωθυπουργού, κατά την τελευταία συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου: «Είναι σημαντικό», είπε, «να έχουμε τη δύναμη να ξεχωρίζουμε τα μεγάλα και τα σοβαρά ενός κόσμου που αλλάζει, από τα μικρά και τα λιγότερο σημαντικά του κομματικού μας μικρόκοσμου». Εξίσου ενδεικτική η αποστροφή του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη ότι στην αντιπολίτευση θέλουν «να μετατρέψουν τη χώρα σε ένα απέραντο δικαστήριο».
Αναζητούνται ελιγμοί
Από την άλλη πλευρά το Μαξίμου προχωρά σε «μανούβρες». Διότι δεν μπορεί να μην δέχεται ότι είναι πράγματι σοβαρές υποθέσεις, όπως εκείνες των υποκλοπών και των αγροτικών επιδοτήσεων, οποίες άλλωστε εμφανίζονται στις δημοσκοπήσεις να απασχολούν, λίγο ή περισσότερο, τμήματα του εκλογικού σώματος. Εξού και εξακολουθεί να οχυρώνεται πίσω από τη γνωστή θέση της περί «διερεύνησης αποκλειστικά από τη δικαιοσύνη».
Στο πλαίσιο αυτό αναζητά τους ελιγμούς που θα μπορούσαν, όπως πιστεύει, να μειώσουν την πολιτική πίεση στο κυβερνητικό στρατόπεδο.
Στον αέρα
Μπορεί ο ίδιος ο πρωθυπουργός να προκαλούσε τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Νίκο Ανδρουλάκη να καταθέσει αίτημα για συζήτηση στη Βουλή για το κράτος δικαίου, ωστόσο ο προγραμματισμός της ημερομηνίας είναι ακόμα στον αέρα, αρκετό διάστημα αφότου ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κατέθεσε το αίτημα, κάνοντας λόγο για εικόνα βαθιάς θεσμικής παρακμής.
Οι πληροφορίες αναφέρουν ως επικρατέστερη μέρα την Παρασκευή, 3 Απριλίου, αλλά επισήμως δεν έχει «κλειδώσει» ότι η πραγματοποίηση της σύγκρουσης κορυφής θα γίνει πριν από το Πάσχα. Ενδέχεται άρα η κυβέρνηση, ανάλογα με το πώς θα ζυγίσει τη συγκυρία, να επιλέξει να κλωτσήσει το τενεκεδάκι παρακάτω.
Σημειωτέον ότι η 3η Απριλίου θα ήταν η τελευταία μέρα λειτουργίας της Βουλής πριν από την ανάπαυλα για το Πάσχα, όμως τελικά θα μείνει ανοιχτή για λίγο ακόμα. Συγκεκριμένα, μέχρι τη Μεγάλη Δευτέρα, 6 Απριλίου, καθώς προγραμματίζεται να προωθηθεί νομοσχέδιο. Την ίδια στιγμή υπάρχουν αντικρουόμενες πληροφορίες ως προς τις εξελίξεις στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ: φημολογία υπάρχει για έλευση δικογραφίας στις επόμενες μέρες, πριν από το Πάσχα και άλλες εκτιμήσεις μιλούν για το τέλος του Απριλίου.
