Για πρώτη φορά καταγράφηκε ζευγάρι ζαρκαδιών στο Σέιχ Σου, με τη θηλυκιά να φαίνεται πως είναι έγκυος, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του ζωολόγου – οικολόγου Θεόδωρου Κομηνού.
Η καταγραφή των ζαρκαδιών (Capreolus capreolus) πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της διδακτορικής διατριβής του κ. Κομηνού στο Τμήμα Βιολογίας του ΑΠΘ, στον Τομέα Ζωολογίας. Όπως εξηγεί, τα ζώα εντοπίστηκαν μέσω drone κατά τη συστηματική έρευνα που διεξάγει τα τελευταία χρόνια για τον λύκο και το τσακάλι στην ορεινή και ημιορεινή ζώνη της Θεσσαλονίκης.
«Η συγκεκριμένη καταγραφή αφορά ζευγάρι ενήλικων ζώων. Ο αρσενικός εκτιμάται 3-4 ετών, με πλήρως ανεπτυγμένα, φρέσκα κέρατα σε φάση βελούδου — ένδειξη καλής κατάστασης. Η θηλυκιά υπάρχει περίπτωση να είναι έγκυος, έχει μια τεράστια κοιλιά», ανέφερε ο κ. Κομηνός στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων.
Τα ζαρκάδια παρουσιάζουν δυναμική εξάπλωσης τα τελευταία χρόνια, επανεμφανιζόμενα σε περιοχές όπου είχαν εξαφανιστεί για δεκαετίες. «Αρχές του ’90, αν έβλεπε κάποιος ζαρκάδι ήταν σημαντικό, αλλά τα τελευταία χρόνια έχουν επανέλθει σε μεγάλο ποσοστό και, μάλιστα, σε περιοχές που δεν γνωρίζαμε. Η καταγραφή στο Σέιχ Σου έχει ενδιαφέρον από την άποψη ότι πιθανώς δεν έχει καταγραφεί ξανά ζαρκάδι εδώ και πολλές δεκαετίες», σημείωσε.
Το οικοσύστημα του Σέιχ Σου και η σημασία της παρουσίας των ζαρκαδιών
Σύμφωνα με τον ερευνητή, το ζαρκάδι δεν εγκαθίσταται τυχαία αλλά χρειάζεται συγκεκριμένες συνθήκες: δομή βλάστησης, κάλυψη, ηρεμία και διαθέσιμους φυσικούς πόρους. «Όταν εμφανίζεται ζευγάρι ενηλίκων, σημαίνει ότι το οικοσύστημα μπορεί να το υποστηρίξει», υπογράμμισε.
Η εμφάνιση των ζαρκαδιών αποδεικνύει ότι, παρά την αστική πίεση, το Σέιχ Σου παραμένει οικολογική προέκταση του Χορτιάτη και μέρος ενός ευρύτερου φυσικού συμπλέγματος. Η λειτουργία του δάσους δεν αναστέλλεται από τη γειτνίασή του με την πόλη.
«Η παρουσία ζαρκαδιών —όπως και άλλων ειδών— δεν αποτελεί “εισβολή”, ούτε σημαίνει πως πρέπει να απομακρυνθούν. Αποτελεί ένδειξη οικολογικής λειτουργίας. Όσο η ανθρώπινη δραστηριότητα αυξάνεται, τόσο πιο αναγκαίο γίνεται να κατανοηθεί ότι η περιοχή λειτουργεί ως φυσικός βιότοπος — με ζώα που κινούνται, αναπαράγονται και διεκδικούν χώρο».
Ανάγκη περιορισμού ανθρώπινων δραστηριοτήτων
Για την προστασία των ζώων και του οικοσυστήματος, ο κ. Κομηνός επισημαίνει ότι πρέπει να περιοριστούν δραστηριότητες όπως το μότοκρος, η ποδηλασία και το τρέξιμο μέσα στο δάσος, ιδιαίτερα τις βραδινές ώρες.
«Δεν γίνεται να βλέπεις ανθρώπους οι οποίοι τρέχουν, χωρίς φακούς, μέσα στο δάσος το βράδυ, γιατί μπορεί να έχουμε άσχημες εξελίξεις, όταν δημιουργείς τέτοια ένταση σε ένα δασικό οικοσύστημα που έχει λύκους, ζαρκάδια και αγριογούρουνα, ακόμη και αδέσποτα σκυλιά. Θα πρέπει φυσικά να υπάρχουν όλες αυτές οι δραστηριότητες, αλλά να γίνονται μέρα και όχι μέσα στο δάσος, όπου τα ζώα δέχονται μια τρομερή πίεση», τόνισε.
Ο ερευνητής ανέφερε επίσης ότι, στο πλαίσιο της έρευνάς του, συνάντησε μια ομάδα ανθρώπων που έκανε τζόκινγκ και τους έδειξε εικόνες από το drone του, όπου εμφανίζονταν λύκοι από τα μέρη απ’ όπου πέρασαν.
«Δεν θα σας επιτεθούν», τους είπα, «αλλά δημιουργείται ένα τρομερό στρες στα ζώα, που έχουν κι αυτά δικαιώματα».
