Η εκτέλεση των 200 Ελλήνων κρατουμένων από τους ναζί το 1944 στην Καισαριανή και οι φωτογραφίες που ήρθαν πρόσφατα στο φως, έφεραν ξανά στην επιφάνεια μνήμες βαθιά χαραγμένες στη συλλογική συνείδηση.
Η αποκάλυψη του υλικού αυτών των δημοπρατημένων εικόνων λειτούργησε σαν χιονοστιβάδα συναισθημάτων και ιστορικών αναφορών που αναζητούν δικαίωση και αναγνώριση. Άνθρωποι που έζησαν τη φρίκη, αυτόπτες μάρτυρες και συγγενείς των εκτελεσθέντων, υψώνουν τη φωνή τους για να ακουστεί ξανά η ιστορία. Θέλουν να μάθουν οι νεότεροι και να θυμηθούν όσοι έχουν αφήσει τις μνήμες να ξεθωριάσουν μέσα στην καθημερινότητα.
Μαρτυρίες στο «Live News»
Στην εκπομπή «Live News», συγγενείς και αυτόπτες μάρτυρες μιλούν με τη δική τους φωνή, μεταφέροντας εικόνες και συναισθήματα από εκείνη τη μέρα. Οι αφηγήσεις τους αποτελούν ζωντανά τεκμήρια της ιστορίας. Η Θεοδώρα Δολιανίτου που έγινε αυτόπτης μάρτυρας της εκτέλεσης των 200 Ελλήνων περιγράφει:
«Παίζαμε σαν παιδιά εκεί, ξαφνικά είδαμε κόσμο να μαζεύεται στο άλσος, γιατί είχαν μάθει ότι γίνεται η εκτέλεση, οπότε καθίσαμε και παρακολουθήσαμε. Τους είχανε βάλει σε σειρά απέναντι και ήτανε στημένοι στον τοίχο καμιά εικοσαριά. Τους εκτελούσανε, τελείωνε αυτό και παίρνανε μετά οι άλλοι είκοσι. Δεν τους βάλανε όλους μαζί, γιατί ο τοίχος δεν ήτανε μακρύς. Φωνάξανε, αλλά εμείς δεν ακούσαμε. Και οι γυναίκες κλαίγανε, φωνάζανε και κλαίγανε, και εγώ σαν παιδί έλεγα, “αφού δεν είναι παιδιά δικά τους, γιατί κλαίνε;”. Μαζεύανε τα πτώματα και τα ρίχνανε σας λέω σαν τσουβάλια».
Η μνήμη και ο πόνος των απογόνων
Οι συγγενείς των εκτελεσθέντων μεγάλωσαν με το τραύμα εκείνης της ημέρας. Ο πόνος μεταφέρθηκε στις επόμενες γενιές, ως ζωντανή υπενθύμιση μιας βαρβαρότητας που έμεινε ατιμώρητη, ενός ναζιστικού εγκλήματος για το οποίο κανείς δεν λογοδότησε ποτέ. «Ήταν πάππους μου από τη μητέρα μου. Η μητέρα μου δεν τον γνώρισε, τον είδε μία φορά στη ζωή της, διότι έλειπε στο βουνό μόνιμα στο αντάρτικο. Μετά το αντάρτικο, τον πιάσανε», αναφέρει ο εγγονός του Θρασύβουλου Καλαφατάκη, Θρασύβουλος Μαράκης, μιλώντας στο «Live News».
«Ήταν άνθρωπος που δεν έκανε ποτέ πίσω και πήγαινε πάντα μπροστά. Δεν φοβόταν. Θέλω και φωτογραφίες και αρχείο, ό,τι μπορέσουν να μαζέψουν», σημειώνει, ζητώντας να σωθεί κάθε ίχνος μνήμης από εκείνη την ημέρα που σημάδεψε την ιστορία.
