Τα κατάφερε πάλι ο Λανούα…. Ολοι να ασχολούνται με τη διαιτησία, αντί να ασχολούνται με το ποδόσφαιρο.
Η ανεπάρκεια του Γάλλου αρχιδιαιτητή ήταν γνωστή από καιρό. Κάποιοι θα έλεγαν από την περίοδο που ήρθε, στη σκιά των όσων λέγονταν για τον ίδιο στη Γαλλία. Μόνο που ο Λανουά φροντίζει να αποδεικνύει αυτή την ανεπάρκεια συχνά-πυκνά και ειδικά στις πλάτες του Άρη.
Μετά το… εργαλείο που άκουγε στο όνομα του Γιοβάνοβιτς και τα έκανε μαντάρα στην Τούμπα, χθες ήταν η σειρά του Νορβηγού Σάγκι. Οσο και να θες να το αποφύγεις, δεν μπορείς να μην σκεφτείς τον παγκοσμίοτ φήμης χαρακτήρα από το Σκούμπι Ντου, που μπορεί να σφύριζε καλύτερα χθες από τον Νορβηγό.
Οι προθέσεις του Νορβηγού φάνηκαν από νωρίς. Από το πρώτο ημίχρονο, ο πειθαρχικός έλεγχος έδειχνε προς τα πού πήγαινε το ματς. Φάουλ με το παραμικρό υπέρ της ΑΕΚ, διακοπές στις επιθέσεις του ΑΡΗ και μια διαρκής ανοχή στις παραβάσεις των φιλοξενούμενων, την ώρα που οι γηπεδούχοι τιμωρούνταν με την παραμικρή επαφή.
Στο 57ο λεπτό, βέβαια, η ευθύνη δεν σταματά στον διαιτητή. Το VAR ανοίγει τον κύκλο της αλλοίωσης. Παρ’ όλα αυτά, ο Σάγκι όφειλε να στηρίξει την αρχική του απόφαση και να μετρήσει το γκολ. Αν τέτοιες μονομαχίες, όπως του Ρόουζ με τον Ζοάο Μάριο, θεωρούνται φάουλ, τότε καλύτερα να αλλάξουμε άθλημα. Είτε μιλάμε για κραυγαλέα ανικανότητα είτε για κάτι χειρότερο, εκείνη η απόφαση δεν χωρά ποδοσφαιρική λογική.
Διαφορά ρυθμού και τακτικής προσέγγισης
Αγωνιστικά, ο Άρης έδειξε χαρακτήρα και «έπνιξε» την ΑΕΚ με ένταση και έλεγχο στον άξονα. Παρά το αποτέλεσμα και παρά το διαιτητικό χάος, υπάρχουν πολλά που αξίζουν αναφοράς. Η εικόνα της ομάδας συνοψίζεται ιδανικά στα λόγια του Χιμένεθ: «Οι παίκτες έκαναν ό,τι τους ζήτησα». Απόλυτη πειθαρχία στο πλάνο, ενέργεια, συνεχές τρέξιμο και σωστές τοποθετήσεις, στοιχεία που είχαν φανεί και στο ματς Κυπέλλου με τον Παναιτωλικό.
Κομβικό στοιχείο ήταν η εξουδετέρωση του άξονα της ΑΕΚ,. Μόντσου, Ράτσιτς και Ρόουζ –με σημαντική συνεισφορά και από τους υπόλοιπους– έκαναν τεράστια δουλειά χωρίς την μπάλα, στερώντας από την Ένωση το αγαπημένο της παιχνίδι με τις κάθετες προς την περιοχή του Αθανασιάδη. Το ψηλό πρέσινγκ αποδιοργάνωσε ακόμα περισσότερο την ομάδα του Νίκολιτς, η οποία ήδη έδειχνε εκτός ρυθμού λόγω διακοπής.
Ο Άρης οδήγησε την ΑΕΚ στε 38 λαθή (!) μέσα από το πρέσινγκ του και παράλληλα έκλεψε διπλάσιες μπάλες από την Ένωση. 32 έναντι 16! Νούμερα που είναι ενδεικτικά, όπως και των περισσότερων τελικών ή των 24 απομακρύνσεων από τους παίκτες του Νίκολιτς. Και όλα αυτά ενώ ο Άρης είχε μικρότερη κατοχή, αλλά την αξιοποίησε καλύτερα από τον αντίπαλο.
Ο Άρης εκμεταλλεύτηκε το αγωνιστικό του πλεονέκτημα από το Κύπελλο, έπαιξε έξυπνα, όχι παθητικά, πήρε ρίσκα και κυριάρχησε στο δεύτερο ημίχρονο, κάνοντας μόλις μία αλλαγή. Αντίθετα, οι τέσσερις κινήσεις του Νίκολιτς δεν άλλαξαν τίποτα.
Μπορεί να μην ήρθε η νίκη που θα έδινε ψυχολογική ώθηση πριν τη Λεωφόρο, όμως η εμφάνιση γέμισε την ομάδα αυτοπεποίθηση. Η σταθερή αγωνιστική βελτίωση και η εικόνα απέναντι σε έναν αντίπαλο όπως η ΑΕΚ αποτελούν σημαντικό εφόδιο ενόψει της κρίσιμης αναμέτρησης με τον Παναθηναϊκό, όπου ο Άρης θα χρειαστεί κάθε σταγόνα πίστης και δυναμικής για να περάσει στα ημιτελικά.
