Τη σημερινή του «καλημέρα» ο Αρκάς δεν την επέλεξε τυχαία. Ανήμερα των Θεοφανίων –ή αλλιώς των Φώτων– το σκίτσο του γεμίζει κυριολεκτικά φως. Προβολείς στραμμένοι πάνω στη γνώριμη φιγούρα, που στέκεται ακίνητη, με εκείνο το μόνιμα κουρασμένο βλέμμα που μοιάζει να τα έχει δει όλα.
Τα Φώτα, η γιορτή του φωτισμού και της αποκάλυψης, μεταφράζονται από τον Αρκά με τον δικό του, ειρωνικό τρόπο: όχι ως θεία φώτιση, αλλά ως αμείλικτη έκθεση. Όταν τα φώτα πέφτουν πάνω σου, δεν κρύβεσαι. Φαίνεσαι – με τις αδυναμίες, τις σκέψεις, την κούρασή σου.
Η λέξη «Καλημέρα» στην κορυφή του σκίτσου λειτουργεί διπλά. Είναι ευχή, αλλά και υπενθύμιση: σήμερα είναι τα Φώτα, όλα βγαίνουν στο φως. Και ο Αρκάς, πιστός στο ύφος του, μας θυμίζει ότι ο φωτισμός δεν είναι πάντα παρηγορητικός. Μερικές φορές είναι απλώς αποκαλυπτικός.
Ένα σκίτσο λιτό, αλλά απολύτως ταιριαστό με τη μέρα. Γιατί στα Φώτα δεν φωτίζεται μόνο το νερό – φωτίζονται και οι άνθρωποι.
