Η πρώτη δικάσιμος με κατηγορούμενο τον Εκρέμ Ιμάμογλου, φυλακισμένο δήμαρχο της Κωνσταντινούπολης, ορίστηκε για τις 9 Μαρτίου 2026, στις 10 το πρωί. Η υπόθεση, που προκαλεί έντονο πολιτικό ενδιαφέρον στην Τουρκία, αφορά κατηγορίες για διαφθορά και οργανωμένο έγκλημα.
Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ζητείται ποινή κάθειρξης έως και 2.352 έτη για τον Ιμάμογλου, ενώ μαζί του παραπέμπονται συνολικά 402 κατηγορούμενοι, εκ των οποίων 105 έχουν ήδη κριθεί προφυλακιστέοι. Το δικαστήριο όρισε τη μέγιστη διάρκεια της διαδικασίας σε 4.600 ημέρες, δηλαδή περίπου 12,5 χρόνια.
Μετά τη σύλληψή του στις 19 Μαρτίου, η Γενική Εισαγγελία της Κωνσταντινούπολης συνέταξε ογκώδες κατηγορητήριο εις βάρος του δημάρχου, συνεργατών και συγγενών του, καθώς και επιχειρηματιών που είχαν αναλάβει έργα του Μητροπολιτικού Δήμου. Στο κείμενο των 3.700 σελίδων, ο Ιμάμογλου περιγράφεται ως «ιδρυτής και ηγέτης εγκληματικής οργάνωσης» και αντιμετωπίζει 142 ξεχωριστές πράξεις.
Το κατηγορητήριο διαβιβάστηκε στο 40ό Μεικτό Κακουργιοδικείο της Κωνσταντινούπολης, το οποίο έκανε δεκτή τη δικογραφία και αποφάσισε τη συνέχιση της προφυλάκισης όλων των προσωρινά κρατούμενων. Παράλληλα, ζητήθηκε να προετοιμαστεί ειδική αίθουσα ακροατηρίων στις φυλακές της Σηλυβρίας για τη διεξαγωγή των συνεδριάσεων.
Το άρθρο του Ιμάμογλου στο «Foreign Affairs»
Σε άρθρό του που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Foreign Affairs», ο Εκρέμ Ιμάμογλου υποστηρίζει ότι η υπόθεσή του αποτελεί ένδειξη αποδόμησης της δημοκρατίας στην Τουρκία. Τονίζει πως από την εκλογή του ως δημάρχου, οι αρχές επιχειρούν να τον εξουδετερώσουν νομικά, με αποκορύφωμα τη σύλληψή του και το εκτενές κατηγορητήριο που τον εμφανίζει ως «αρχηγό εγκληματικής οργάνωσης».
Κατά τον Ιμάμογλου, η δίωξή του δεν αφορά τη δικαιοσύνη αλλά την πολιτική επιβίωση του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Υποστηρίζει ότι οι διώξεις στοχεύουν στην ασφυξία της αντιπολίτευσης και στη δημιουργία ενός πολιτικού πεδίου χωρίς πραγματικό ανταγωνισμό. Παρά ταύτα, επισημαίνει ότι οι ειρηνικές διαδηλώσεις μετά τη σύλληψή του δείχνουν πως η κοινωνία παραμένει προσηλωμένη στη δημοκρατία και το κράτος δικαίου.
Προτάσεις για οικονομία και θεσμούς
Ο Ιμάμογλου, εκπροσωπώντας το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP), προτείνει στροφή σε προβλέψιμη οικονομική διακυβέρνηση, ενίσχυση της ανεξαρτησίας της Κεντρικής Τράπεζας και στήριξη της καινοτομίας, της πράσινης μετάβασης και της ψηφιακής οικονομίας. Επισημαίνει την ανάγκη για τεχνολογική πολιτική που θα προστατεύει κρίσιμες υποδομές και εθνικά συμφέροντα.
Κριτική στην εξωτερική πολιτική
Στο ίδιο άρθρο, ο Ιμάμογλου στηλιτεύει την «αυτοσχεδιαστική» και προσωποκεντρική εξωτερική πολιτική της τελευταίας δεκαετίας, η οποία, όπως αναφέρει, συνέδεσε τη διπλωματία με την εσωτερική εδραίωση της εξουσίας. Αναφέρεται στις αγορές των ρωσικών S-400, στις διακυμάνσεις των σχέσεων με Αίγυπτο, Σαουδική Αραβία και ΗΑΕ, καθώς και στην απομάκρυνση από την ευρωπαϊκή πορεία.
Κατά την ανάλυσή του, αυτές οι επιλογές απομόνωσαν την Τουρκία από τους Ευρωπαίους εταίρους, επιβάρυναν τις σχέσεις με τις ΗΠΑ και περιόρισαν την επιρροή της στα διεθνή fora, ενισχύοντας τις αμφιβολίες για την αξιοπιστία της στο ΝΑΤΟ.
Η θέση της Τουρκίας στην Ευρώπη και το ΝΑΤΟ
Ο Ιμάμογλου τονίζει ότι η Τουρκία πρέπει να επαναπροσδιορίσει τη θέση της στην Ευρώπη, δίνοντας προτεραιότητα σε μια εκσυγχρονισμένη τελωνειακή ένωση και σε απλούστερες διαδικασίες βίζας. Υπογραμμίζει την ανάγκη επιστροφής στη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης για την καταπολέμηση της ενδοοικογενειακής βίας.
Επιπλέον, ζητεί εποικοδομητική συνεργασία με την ΕΕ για την επίλυση ζητημάτων στη Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, συμπεριλαμβανομένης της Κύπρου. Θεωρεί ότι οι μονομερείς ενέργειες και η σκληρή ρητορική έχουν παγώσει τις συνομιλίες.
Τέλος, επισημαίνει ότι η Ατλαντική Συμμαχία παραμένει θεμέλιο της αποτροπής και της ασφάλειας για την Τουρκία. Προτείνει αποκατάσταση εμπιστοσύνης στο ΝΑΤΟ, επίλυση του ζητήματος των S-400 και θεσμοθετημένο διάλογο με τις ΗΠΑ για άμυνα, τεχνολογία και ενέργεια, ώστε η σχέση να πάψει να εξαρτάται από προσωπικές ισορροπίες.
Όσον αφορά τις σχέσεις με Ρωσία και Κίνα, ο Ιμάμογλου υποστηρίζει την ανάγκη για «διαφάνεια και θεσμικότητα», αποφεύγοντας προσωπικές συμφωνίες που, όπως σημειώνει, καθιστούν τη χώρα ευάλωτη σε πιέσεις.
