Βαλερί Ζισκάρ ντ’ Εστέν: «Οδεύουμε προς μια ΕΕ δύο ταχυτήτων»

Με μια κρίσιμη παρέμβασή του, μέσω των «ΝΕΩΝ», στις ευρωπαϊκές εξελίξεις των τελευταίων ημερών, εξαιτίας της ιταλικής κρίσης, ο πρώην πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας Βαλερί Ζισκάρ ντ’ Εστέν στέλνει το μήνυμα της επόμενης μέρας. Οδεύουμε προς μια Ευρωπαϊκή Ενωση δύο ταχυτήτων, με κριτήριο του τι θα επιζητούν και με τι θα ικανοποιούνται τα κράτη – μέλη της, είναι το πνεύμα της παρέμβασής του.

Συγκεκριμένα, στο ερώτημα των «ΝΕΩΝ» για το πώς προβλέπει ότι θα είναι η Ευρωπαϊκή Ενωση σε δέκα χρόνια από σήμερα, ο Βαλερί Ζισκάρ ντ’ Εστέν είναι ξεκάθαρος: «Σε δέκα χρόνια η Ευρωπαϊκή Ενωση θα αποτελείται αφενός από μια συνομοσπονδία η οποία θα συγκεντρώνει τα κράτη που αποφάσισαν να εφαρμόσουν μια κοινή πολιτική και αφετέρου από τα κράτη που θα ικανοποιηθούν με μια ζώνη ελεύθερων συναλλαγών». Συνεπώς, οδεύουμε σε μια δομική αλλαγή της σημερινής μορφής της, με βάση τα έως τώρα δεδομένα.

Το ευρώ

Το δεύτερο ερώτημα προς τον πρώην πρόεδρο και βασικό υποστηρικτή της ιδέας της ευρωπαϊκής ενοποίησης προέκυψε σχεδόν αυτονόητα μετά τα παραπάνω. Και το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα; Θα μπορεί να αποτελεί και να λειτουργεί ως ένα είδος εγγύησης αυτής της ενοποίησης;

«Το ενιαίο νόμισμα», μας λέει κατά τρόπο αφοπλιστικό ο Βαλερί Ζισκάρ ντ’ Εστέν, «αποτελεί εγγύηση της εξέλιξης της Ευρωπαϊκής Ενωσης για χώρες που συμφωνούν να τη διαχειριστούν από κοινού». Συνεπώς, κανείς δεν υποχρεώνει κανέναν ούτε τον πιέζει να αποδεχθεί αυτή την κοινή διαχείριση. Πολλώ δε μάλλον αν δηλώνει ευρωσκεπτικιστής ή «επενδύει» σε λαϊκιστικά ένστικτα για να κερδίσει προσωρινά πολιτικά οφέλη.

Και κάπως έτσι προκύπτει και η τρίτη ερώτηση προς τον κορυφαίο ευρωπαίο πολιτικό. Στο μέλλον, θα πρέπει να υπερισχύει η πολιτική ή η οικονομία ως βασική προτεραιότητα στις αποφάσεις της ενιαίας Ευρώπης; Χωρίς δεύτερη σκέψη, μας απαντά: «Για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ενωσης, η οικονομία πρέπει να υπερισχύσει της πολιτικής, αλλά λαμβάνοντας υπόψη τους πολιτικούς περιορισμούς που πρέπει να γίνουν σεβαστοί. Δηλαδή την ισότητα της ευθύνης μεταξύ των κρατών και των δημοκρατικών αξιών για τους πολίτες».