Από τα σκάνδαλα ντόπινγκ στο μποϊκοτάζ

Το 1974 ο αμερικανός πρόεδρος Τζέραρλντ Φορντ είχε υποστηρίξει: «Μία αθλητική επιτυχία μπορεί να χρησιμεύσει σε ένα έθνος όσο και για στρατιωτική». Με τη φράση αυτή, ο Φορντ εξηγούσε ακριβώς το πόσο σημαντική διοργάνωση ήταν για τους Αμερικανούς οι Ολυμπιακοί Αγώνες.

Ας μην ξεχνάμε πως κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου ο αθλητισμός αποτέλεσε τη μεγάλη ευκαιρία για κάθε μορφής πολιτικής προπαγάνδας.

Ο Ψυχρός Πόλεμος όμως δεν ήταν μόνο ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Σοβιετική Ενωση. Μία άλλη χαρακτηριστική περίπτωση που ο αθλητισμός – αυτή τη φορά το ποδόσφαιρο – δέχτηκε την πίεση της πολιτικής ήταν στο Παγκόσμιο Κύπελλο που διοργανώθηκε στην τότε Δυτική Γερμανία το 1974. Ηταν στις  22 Ιουνίου, στο Αμβούργο, όταν αναμετρήθηκαν η Δυτική Γερμανία με την Ανατολική. Ηταν η σύγκρουση δύο ιδεολογιών και η μεγάλη ευκαιρία των Ανατολικών θα αποδείξουν πως μπορούσαν  να ανταγωνιστούν τους γείτονες. Το γκολ του Γιούργκεν Σπαρβάσερ έδωσε τη νίκη στην Ανατ. Γερμανία που πλέον είχε κάθε λόγο να καυχιέται πως νίκησε τον ιδεολογικό αντίπαλο και μάλιστα στο σπίτι του. Οσο για τον Σπαρβάσερ έγινε λαϊκός ήρωας και αυτό του έσωσε τη ζωή λίγα χρόνια αργότερα την ημέρα που πέρασε το Τείχος και διέφυγε στη Δυτική Γερμανία.    

Αλλά και οι επιτυχίες των αθλητών και αθλητριών της Ανατ. Γερμανίας βοήθησαν να βγει η χώρα από την απομόνωση και να ακουστεί πως έχει δυνατότητες στον αθλητισμό. Βέβαια, ήταν μία περίοδος στην οποία η Δύση κατηγορούσε τους Ανατολικούς για εκτεταμένη χρήση ντόπινγκ και μάλιστα με κρατική στήριξη. Ολα αυτά κατέρρευσαν τον Αύγουστο του 2013 όταν η εφημερίδα «Suddeutsche Zeitung» του Μονάχου δημοσίευσε αποσπάσματα από πανεπιστημιακό πόρισμα 800 σελίδων το οποίο ανέφερε ότι και η Δυτική Γερμανία εφάρμοζε τακτικές συστηματικού κρατικού ντόπινγκ σε αθλητές και αθλήτριες.

Η πολιτική γνωρίζει καλά και τον τρόπο να χρησιμοποιεί τις επιτυχίες των αθλητών και αθλητριών. Ενας ολυμπιονίκης είναι πάντα ο ήρωας για τον λαό και κατά συνέπεια η ηγεσία οφείλει να τον βοηθήσει. Παράδειγμα, ο Αιθίοπας Αμπέμπε Μπικίλα, νικητής στον Μαραθώνιο της Ρώμης και του Τόκιο, ήταν μέλος της φρουράς του αυτοκράτορα Χαϊλέ Σελασιέ.  

Το μποϊκοτάζ ήταν πάντα μία πολιτικά απειλή για τους Αγώνες. Το 1968 η Νότια Αφρική και το 1972 η Ροδεσία (νυν Ζιμπάμπουε) αποκλείστηκαν καθώς υπήρχε η απειλή για μποϊκοτάζ κυρίως από αφρικανικές χώρες. Το 1976 η μη αποπομπή της Νέας Ζηλανδίας (για αθλητικές σχέσεις με τη Ν. Αφρική) είχε ως συνέπεια να αποσυρθούν 23 αφρικανικές χώρες.