Ενας Ελληνας στο Αρσενάλε

«Πώς με θυμήθηκε;» ήταν η πρώτη αντίδραση του Γιώργου Σαπουντζή όταν έλαβε ένα e-mail από την Κριστίν Μασέλ, την καλλιτεχνική διευθύντρια της 57ης Μπιενάλε της Βενετίας, πέρυσι το καλοκαίρι. Είχαν γνωριστεί το 2011, όταν εκείνη ήταν μια από τις πέντε επιμελήτριες που είχαν αναλάβει μια έκθεση νέων καλλιτεχνών κι εκείνος ήταν ένας από τους συμμετέχοντες. Τελικά η συνάντηση έγινε το περασμένο καλοκαίρι, σε ένα ταξίδι – αστραπή από την Αθήνα στο Βερολίνο, καθώς ο έλληνας εικαστικός βρισκόταν στα καθ’ ημάς για την προετοιμασία των σκηνικών της «Λυσιστράτης» που σκηνοθέτησε ο Μιχαήλ Μαρμαρινός. «Συγχαρητήρια που ανέλαβες την Μπιενάλε» ήταν μια από τις πρώτες ατάκες που της είπε. «Αν θέλεις, θα είναι και δική σου» ήταν η απάντηση της Μασέλ. Και κάπως έτσι ο 40χρονος καλλιτέχνης βρίσκεται ήδη στο Αρσενάλε – έναν από τους δύο χώρους της κεντρικής έκθεσης της Μπιενάλε που έχει ως θέμα της «Viva Arte Viva» – και στήνει την εγκατάστασή του υπό τον τίτλο «Sculptures can not eat», μια από τις μεγαλύτερες της διοργάνωσης καθώς καταλαμβάνει 100 τ.μ. Κι είναι ο μοναδικός έλληνας καλλιτέχνης ανάμεσα στους 120 συμμετέχοντες της κεντρικής έκθεσης και ο πρώτος μετά τη Χριστιάνα Σούλου που είχε προσκληθεί το 2013. «Δουλεύω πυρετωδώς για να ολοκληρώσω το στήσιμο, διότι γύρω μου – βρίσκομαι στη δεύτερη αίθουσα του Αρσενάλε, στην ενότητα “Περίπτερο του Κοινού” (σ.σ. μια από τις εννέα της έκθεσης) – τα περισσότερα έργα βρίσκονται ήδη στη θέση τους και είναι σκεπασμένα» λέει στα «Πρόσωπα» ο Γιώργος Σαπουντζής, ο οποίος από το 2002 ζει μόνιμα στο Βερολίνο, όπως και ο Γιώργος Δρίβας, ο οποίος με το «Εργαστήριο Διλημμάτων» και επιμελητή τον Ορέστη Ανδρεαδάκη εκπροσωπεί τη χώρα μας στο πλαίσιο των εθνικών συμμετοχών.

Κατασκευές από αλουμίνιο, υφάσματα τυπωμένα με μονοτυπίες κι ένα βίντεο αποτελούν τον κεντρικό πυρήνα του έργου. «Με ενδιαφέρει η ρευστότητα. Πώς μπορείς κάτι που είναι καλουπωμένο να το σπάσεις και να το ξανακάνεις να ρέει, ώστε να δημιουργηθεί μια νέα φόρμα. Ολο το έργο σχετίζεται με το πώς εμείς καταστρέφουμε φόρμες και δομές, τρώγοντας για παράδειγμα ένα ζώο ή ένα καρότο για να επιβιώσουμε, γεγονός που το βρίσκω τραγικό» εξηγεί ο καλλιτέχνης, στο βίντεο του οποίου απεικονίζεται μια παρέα ανθρώπων γύρω από ένα δείπνο, μέχρι που ένας ένας αλλάζουν ρόλο και μετατρέπονται σε θέαμα για τους συνδαιτυμόνες τους.

«Το έργο λειτουργεί κατά τη γνώμη μου ως ένα τοπίο. Ο θεατής δεν σκέφτεται για ποιο λόγο υπάρχει ένα δέντρο. Ανάλογα με τη στιγμή που συναντά το έργο θα συνδεθεί μαζί του, θα κάνει τις δικές του προβολές και συσχετισμούς» συνεχίζει και δεν κρύβει τον ενθουσιασμό του για τη συμμετοχή του σε «μια έκθεση με φοβερή επισκεψιμότητα», όπου θα έχει την ευκαιρία να δείξει τη δουλειά του σε ανθρώπους που δεν τη γνωρίζουν. «Αν και βρίσκομαι πλέον σε μια ηλικία που δεν υπάρχουν εκπλήξεις, αλλά τα πράγματα ακολουθούν τη φυσική τους ροή, θεωρώ ότι η συμμετοχή μου στην Μπιενάλε είναι ένα στολίδι στη ζωή μου και την αντιμετωπίζω ως μια μαγική εμπειρία».

INFO
H 57η Μπιενάλε της Βενετίας εγκαινιάζεται στις 13 Μαΐου. Εως 26 Νοεμβρίου