«Αλλοτε παίζω με γαλήνη και άλλοτε με φουρτούνα»

Ο «Μονόλογος» είναι μια παράσταση που βασίζεται στο ομότιτλο έργο της Σιμόν ντε Μποβουάρ από το τρίπτυχο βιβλίο της «Προδομένη γυναίκα». «Πρόκειται για μια γυναίκα που ζει σε διαμέρισμα του Παρισιού μόνη παραμονή Πρωτοχρονιάς και δεν μπορεί να κοιμηθεί γιατί από πάνω κάνουν φασαρία καθώς διασκεδάζουν» λέει η ηθοποιός Μάνια Παπαδημητρίου, που υποδύεται τον μοναδικό ρόλο. «Την παρακολουθούμε να ξεσπάει σε έναν παραληρηματικό μονόλογο για τη σχέση με τον εαυτό της, την οικογένεια, τη μητέρα της, τα παιδιά της, τους άνδρες της ζωής της και τους γείτονες. Ενας υπαρξιακός και ταυτόχρονα κοινωνικός μονόλογος για το “εγώ” και τη σχέση με τον “άλλο”. Μέσα από τα μάτια μιας γυναίκας που λέει πως θέλει να είναι ελεύθερη και να μην έχει ανάγκη κανέναν, αλλά φαίνεται πως αντιθέτως πάντα τη ζωή της καθορίζει το βλέμμα των άλλων. Η ηρωίδα μας λέγεται Μυριέλ και μοιάζει να είναι κατά κάποιον τρόπο αυτοβιογραφική αφήγηση της ίδιας της Σιμόν ντε Μποβουάρ, αλλά με έντονη χιουμοριστική και αυτοσαρκαστική διάθεση». Για την ιστορία, το κείμενο ήταν μια επιλογή της σκηνοθέτριας  Αθηνάς Κεφαλά, η οποία και το μετέφρασε. Ηταν εκείνη που πρότεινε στη Μάνια Παπαδημητρίου να συνεργαστούν και μάλιστα δική της ήταν η ιδέα να συνυπάρχει επί σκηνής με τη Μαίρη Σκοπελίτη που παίζει ένα βιολοντσέλο.

Οι μονόλογοι  στο θέατρο είναι μια τάση εν μέσω οικονομικής κρίσης;

Είναι όντως η τάση που μας δημιουργήθηκε εξ ανάγκης. Για λόγους οικονομικούς. Με την περικοπή των επιχορηγήσεων και τη δεινή οικονομική κατάσταση και ταυτοχρόνως με την τρομακτική φοροκαταιγίδα στις αστικές μη κερδοσκοπικές εταιρείες και στους ιδιωτικούς οργανισμούς – χωρίς καμιά εξαίρεση είτε πρόκειται για πολιτισμό, τέχνη, εκπαίδευση – το μόνο που μένει να τολμήσει κανείς είναι οι μονόλογοι.

Πόσο κλισεδιάρικο ακούγεται ότι αποτελούν πρόκληση για έναν ηθοποιό;

Βέβαια ο μονόλογος είναι πρόκληση για τον ηθοποιό. Επειδή εκτίθεται πολύ και πρέπει να βρει τρόπο να αντιμετωπίσει αυτή την έκθεση. Πρέπει να μπορεί να «κρατήσει το κοινό» που λέμε στο θέατρο. Να αναπτύξει την τεχνική του. Είναι τεράστια πρόκληση λοιπόν.

Εχετε κατακτήσει μια άνεση στους μονολόγους με τα χρόνια;

Ποτέ δεν νιώθω άνετα. Ούτε σε μονόλογο ούτε σε διάλογο. Πάντα προσπαθώ να αποδώσω αυτό που αισθάνομαι ότι θέλει ο συγγραφέας και αυτό που έχουμε συνεννοηθεί με τον σκηνοθέτη. Οταν αυτό βρεθεί, τότε νιώθω όχι ακριβώς άνετα, αλλά μπορώ να πω σε αρμονία με τη στιγμή. Αυτός είναι ο στόχος μου, να βρίσκω μιαν αρμονία στη θάλασσα μέσα στην οποία πλέω κάθε βράδυ, άλλοτε με γαλήνη και άλλοτε με φουρτούνα. Γιατί ποτέ δεν είσαι μόνος σου. Υπάρχουν και οι σκέψεις της ζωής και το κοινό και οι δικές τους σκέψεις. Για να κρατήσεις το βλέμμα πάνω σου με τη σωστή ενέργεια χρειάζεται να τα νικήσεις όλα αυτά. Κι αυτό είναι καθημερινή μάχη αλλά και μεγάλη απόλαυση ταυτόχρονα.

INFO
«Μονόλογος» από το έργο της Σιμόν ντε Μποβουάρ «Monologue». Μετάφραση, διασκευή, σκηνοθεσία: Αθηνά Κεφαλά. Μυριέλ: Μάνια Παπαδημητρίου. Τσέλο: Μαίρη Σκοπελίτη. Στο Θέατρο της Οδού Κεφαλληνίας – Β’ Σκηνή (Κεφαλληνίας 16-18,  Κυψέλη, τηλ. 210-8838.727), Παρασκευή, Σάββατο στις 21.00, Κυριακή 19.00  και Πέμπτη στις 21.00