[Κραυγές και ψίθυροι] Φως σαν σκοτάδι

Η εκπομπή είναι από αυτές που χαρακτηρίζονται ως «μεσημεριανές» όχι μόνο λόγω της ώρας μετάδοσής τους, αλλά κυρίως λόγω του περιεχομένου τους. Με κοινή βασική αρχή – έστω και αν υπηρετείται ασυνείδητα – την αναγωγή του απολύτως ασήμαντου σε εξαιρετικά σημαντικό. Και το αντίστροφο. Στη συγκεκριμένη, το θέμα ανακοινωνόταν πολλή ώρα πριν μεταδοθεί, με μουσική υπόκρουση που παρέπεμπε σε θρίλερ και εξαγγελτικό σπικάζ. Απ’ ότι κατάλαβα, είχε προηγηθεί και άλλη αναφορά, τώρα όμως εντεταλμένος συντάκτης ταξίδεψε στην πόλη της περιφέρειας όπου έλαβε χώρα το «σκάνδαλο» για να ρίξει άπλετο φως. Που έμοιαζε όμως περισσότερο με βαθύ σκοτάδι ως προς την ανάγνωση της επικαιρότητας. Τι είχε συμβεί; Γνωστός ηθοποιός που έχει εκλεγεί δημοτικός σύμβουλος στην ιδιαίτερη πατρίδα του απουσίαζε συχνά από τις συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου. Και να οι ζωντανές συνδέσεις, να οι δηλώσεις του προέδρου του Συμβουλίου, τι είπε ο ένας, τι ισχυρίστηκε ο άλλος, μέχρι και η ερωτική σύντροφος του ηθοποιού πήρε θέση.

Σε μια συγκυρία που η ειδησεογραφία παρουσιάζει κυκλοφοριακή συμφόρηση από θέματα εξαιρετικά κρίσιμα για τη χώρα, η αναμετάδοση ενός θέματος ρουτίνας της Τοπικής Αυτοδιοίκησης με όρους σαπουνόπερας δεν είναι μόνο γραφική. Είναι επικίνδυνα εθιστική για έναν κόσμο που δεν μπορεί να αποσυνδέσει τη σημαντικότητα από τη διασημότητα. Και ενδεικτική του ότι το μεγάλο κοινό, στριμωγμένο μέσα σε ζωές όπου ποτέ δεν έχει συμβεί τίποτα, δεν μπορεί να συνειδητοποιήσει την ασημαντότητα των γεγονότων. Είναι αυτό ακριβώς που εκμεταλλεύονται οι «κατασκευαστές ασημαντοτήτων». Εξάλλου, τα σημαντικά δεν κατασκευάζονται. Απλώς συμβαίνουν.